در کوچه ما یک قناری

توی قفس آواز می خواند

 از صبح تا شب کارش این بود

خیلی قشنگ و ناز می خواند

الان دو روزی می شود که 

خالی شده جای صدایش

این کوچه بی آواز مانده

دلواپسم خیلی برایش

هر جا که هست امیدوارم

بی آب و دانه نماند

پیدا کند جفت خودش را

همراه او چهچه بخواند

 شاعر: لعیا شیریزی