نگذارید
نگذارید گل یاس بمیرد حیف است
در غزل واژه ی احساس بمیرد حیف است
دیده ها خشک شود از غم بی دردی ها
عشق در غربت احساس بمیرد حیف است
نگذارید که در دیده ی حیران زمین
روی گل شبنم الماس بمیرد حیف است
نگذارید در این بغز نفس گیر زمان
بوی بابونه و ریواس بمیرد حیف است