اقداماتی که باید انجام گیرد :
1 . بهصحبت های فرزندتان توجه کنید.
2 . با صبر و حوصله بهحرف هایش گوش دهید.
3 . بگذارید تا حرفش را تمام کند. از قطع کلام او خودداری کنید.
4 . تا حد امکان عوامل تنش زا را از زندگی دور کنید. احتمالا بدون حضور سایر بچه ها ، صحبت کردن برای او ساده تر میشود.
5 .در محیط خانواده شرایط آرام و بی دغدغه ای فراهم آورید. برای رسیدن بهاین مهم تا حد امکان نرم و ملایم رفتار کنید و از شتاب اجتناب نمایید.
6 . سعی کنید بهآرامی ، بهسادگی و با سرعت کمتری با او حرف بزنید. اگر حالتی آرام و بی شتاب داشته باشید ، هنگام صحبت با شما از آرامش بیشتری برخوردار خواهد شد.
گاه برای کودک حرف زدن بهسرعت بزرگترها دشوار است. بههمین دلیل بهتر است که تا حد امکان با او آرامتر و ساده تر حرف بزنید.
7 . مراقب باشید که بیش از اندازه تحریک نشود و بیش از حد خسته نباشد.
8 . همه تلاش خود را بهکار برید تا او از شرایط جسمانی مطلوبی برخوردار شود.
9 . مواظب باشید که توقع شما از او بهویژه در زمینه های آموزشی و ادراکی در حد معقول باشد.
از اقدامات زیر اجتناب کنید :
1 . روان حرف نزدن او را لکنت زبان توصیف نکنید. وقتیدر حضور کودک از لکنت زبان حرف می زنید ، بهاحتمال زیاد کودک واکنش منفی نشان می دهد ، بیشتر نگران حرف زدن خود میشود و در نتیجه ناراحتی اش تشدید میشود.
2 . هرگز در حضور او از مشکل تکلم کردنش حرف نزنید.
3 . نگران طرز سخن گفتن او نشوید. توجه داشته باشید که بسیاری از کودکان این مرحله را بهراحتی پشت سر می گذارند و در واقع برای بسیاری از آنها این طرز صحبت بخشی از جریان رشد محسوب می شود. اضطراب و ناراحتی پدر و مادر و اطرافیان او بهکودک منتقل میشود.
4 . وقتی با شما حرف می زند ، تغییری بهچهره خود ندهید. لازم نیستبهاو بگویید که مشکلش را درک می کنید.
5 . از او نخواهید که آرامتر حرف بزند. از گفتن عباراتی مانند (( عجله نکن )) (( کمی مکث کن، و نفس بکش و بعد حرف بزن )) خودداری نمایید هر چند این حرف ها منجر بهآسودگی موقتی فرزند شما شود. باید بدانید که این طرز برخورد بر شدت مشکلات کلامی او می افزاید.
6 . او را بهخاطر روان حرف زدن تشویق و بهدلیل روان حرف نزدن مجازات نکنید.
7 . او را بهشرکت در مکالمات فشار آور مجبور نکنید ( اقرار کردن ، اعتراف کردن ، عذرخواهی کردن و غیره ).
هدف اصلی این است که کودک متوجه ادای تکراری کلمات خود نشود. این مطالب البته ایده آل هستند اما همیشه و لزوما مسئله بهاین سادگی حل نمیشود. ممکن است همبازی ها و یا سایرین موضوع لکنت زبان را با او درمیان بگذارند.
در این صورت نقش پدر و مادر مدبر این است که بهفرزند خود قوت قلب بدهند. میتوانید بهاو بگویید که تقریبا همه مردم جاییدر صحبت های خود ، بهویژه اگر هیجان زده شوند ، یا تند حرف بزنند با اشکال رو بهرو می شوند.
اگر لکنت زبان مدتی طولانی دوام بیاورد و اقدامات شما برای بهبودی فرزندتان بهجایی نرسد میتوانید بهکلینیک هایی که بههمین منظور فعال هستند مراجعه کنید.