مشاعره علوی

در شب زلف تو اُمّید نجاتی دارم

شعله‌ی طور اساساً دل شب می‌روید

دل مزارع گندم پیِ نسیم خوشی رفت
مگر که نان جُوی را دوباره نم زده‌ای تو

ولی ذوالمنن امیرالمومنین

امام بت شکن امیرالمومنین

ها علی بشر کیف بشر

ربه فیه تجلا و ظهر

مبارک یا علی

«ياعلي» گوييم و صاحبدل شويم

«ياعلي» گوييم تا بالا شويم

می‌گویم این کلام و برآیم ز عهده‌اش
یک یاعلی عصارۀ الله‌اکبر است
یا مظهرالعجایب، یا مرتضی علی
این ذکر بر ملائکه ذکر مکرر است
 

تو رب منی و همه ی ایل و تبارم

ما عبد توایم و همه ی ایل و تبارت

سنگینی این کفّه ی ما از کرم توست

با مثل تو ای دوست چه خوب است تجارت

تا به زهرا سلام می دادی
دل او را بهار می کردی

او به تو افتخار می کرد و
تو به او افتخار می کردی

یا علـی مـا و عنــایت تـو، همــه در نــور هـدایت تو
ثروت عالم در دامن ماست،باشد این ثروتِ ولایت تو

وای اگر تیغ دو دم را به کمر می بستی

وای اگر پارچه ی زرد به سر می بستی

یوسف آهِ تو عمری بین چاه

می وزد در خویش و می گرید خموش

شیعه ی خورشید ، یعنی ذره را
آفرید اما فراوان آفرید
از نکاح اسم رحمن و رحیم
طفل اقیانوس امکان آفرید
بعد از آن که شانه ای بر باد داد
حال دریا را پریشان آفرید
خود نمایی کرد بر جن و ملک
حیدری از جنس انسان آفرید

دینِ بی مهر علی دین نیست کفر است و ضلالت
بی علی ممکن نگردد بر تو ابلاغ رسالت
بر تولاّی علی کن کُلّ امّت را دلالت
کوه طاعت بی ولای او بود کوه خجالت

تكميل شد شريعت پاك محمدي
چونان كه گشت دين خدا را لوا بلند

اي مظهر صفات خداوند لايزال
وي از تو آسمان ولايت به پا بلند

دستور رسید از ته مجلس به تسلسل

پیمانه می تا سر میخانه به هم خورد

مهدی رحیمی

در نور محبتش پر از جاذبه است

محبوب قلوب شيعيان است علي