مشاعره علوی

 

راهِ علی به سوی سعادت بَرَد تو را

 

گر راه دیگری بروی راه تو خطاست

 

 

او پادشاهِ عالم هستی است و بی‌گمان

 

شاه است هر که بر درِ دربارِ او گداست

 

 

از صبح تا به شب به جز از یا علی مگو

 

یک یا علی معادلِ کوه اُحُد طلاست

 

 

علی اسماعیلی وردنجانی

تا صبـح ازل غدیـــر با نام علی

زنـده است غدیر باعلی نام ولی

تا زنده ام وجان به بدن نام علی

فریادزنم صوت حفی بانگ جلی

فی البداهه: منصور مقدم 15/6/1396

یارسول‌الله گلشنت آباد، جبرییل امروز بشارتت داد 
بر روی حیدر چشم تو روشن، آیۀ «بلِّغ» مبارک باد 

 

در غدیر خم گل بنشانید                  مدح مولا را با هم بخوانید
از رسول‌الله عیـدی بگیرید             از همه عالم دل بستانید

 

دیدی که مرا هیچ کسی یاد نکرد 

جز غم که هزار آفرین بر غم باد

دست خورشيد در آفاق رسالت چرخيد 
چنگ زد گيسوي ترديد پريشيدن را

و بيابان چه تبي داشت از انبوه سكوت 
تا مبارك كند اين آينه پوشيدن را

 

ایهـا النـاس هـر آنکـس کـه منـم مولایش
ایــن علـی او را تـا روز جــزا راهبــر است

این علی بعـد نبـی رهبر و مـولای شماست
این علی منجی یک خلق به موج خطر است

 

تو بگو تا همگان بشنوند این اَشهد را

تو بگو تا بشناسند ولی ایزد را

مثل امروز همه مالک و عمار شدند

دست در دست علی با نفسش یار شدند

 

در چشم من آيينه علي، آب عليست           مهتاب علي، مهر جهان تاب عليست

خون سر او كنار سجّاده نوشت                   مظلوم ترين شهيد محراب عليست

تا صورت پیوند جهان بود علی بود                     تا نقش زمین بود و زمان بود علی بود

در غدیر خم گل بنشانید، مدح مولا را با هم بخوانید
از رسول‌الله عیـدی بگیرید، از همه عالم دل بستانید

 

دست خورشید در آفاق رسالت چرخید

چنگ زد گیسوی تردید پریشیدن را

پروانه نجاتی

افسوس بی مهر علی ارزش ندارد پیش حق

بی مهر وامضاء اش مگر از من حمایت می کند

 

 

درظهر غدير تا كه موساي نبي

بوسه به رخ منور هارون زد

چشمان حسودان و بخيلان عرب

از شدت غم ، از حدقه بيرون زد

 

 

در اﯾﻨﺠﺎ از ﺑﺪیﻫﺎ دورﻣﺎن کن در آﻧﺠﺎ ﺑﺎ ﻋﻠﯽ (ع) ﻣﺤﺸﻮرﻣﺎن ﮐﻦ