سخنی از شکسپیر

دوستی نعمت گرانبهائی است ،خوشبختی رادوبرابر می کندوبه بدبختی تخفیف میدهد.

ای جسارت! دوست من باش.

من وقت را هدر دادم و اکنون اوست که مرا هدر می دهد.

مسکنت در کوی هنرمندان و رنجبران راه ندارد و شادمانی در خانواده‌ای است که مهربانی در آن جا حکومت می‌کند.

مصائب خود را مانند لباستان با کمال بی‌اعتنایی تحمل کنید.

مردی که دردرون خویش موسیقی ندارد و نداهای خوش و دلنشین او را تحت تأثیر قرار نمی‌دهد، برای خیانت، توطئه و غارتگری مناسب می‌باشد و هیچ کس نباید به او اعتماد کند.

من همیشه میل دارم از اشخاص نجیب پیروی کرده و از آنان چیز بیاموزم.

من از خوشبختی‌های این جهان بهره‌مند گردیده‌ام زیرا در زندگی عاشق شده‌ام.

می‌دانیم که چیستیم اما نمی‌دانیم که چه می‌شویم.

موفقیت هائی که نصیب بشر شده عمومأ در سایه تحمل و بردباری بوده‌است.

هر چه را که دوست داری بدست آور وگرنه مجبور می‌شوی هر چه را که بدست می‌آوردی دوست داشته باشی.

هر اندازه گناهی بزرگ کهنه شود و به حال اختفا باقی بماند سرانجام هنگام مرگ یا بروز خطر، چون فرصت کشف آن فرارسد، به صورت موحشی زهر خود را برجان آدمی می‌ریزد.

وقتی ناراحتی بزرگی پیش آید، رنج و غم‌های دیرین از یاد می‌رود. 

وجود ما به منزلهٔ باغی است که ارادهٔ ما باغبان آن است. 

داشتن علم بهتر از داشتن ثروت است ولی نداشتن ثروت بدتر از نداشتن علم است.