سخنی از شکسپیر

زندگی کمدی است برای کسی که فکر می کند و تراژدی است برای کسی که احساس می کند.

زندگی داستانی است که یک ابله تعریف می­کند؛ پر از غوغا و هیاهو اما نامفهوم.

چرخ فلک، قایق­هایی را به حرکت در می­آورد که پارو آنها را به حرکت درنیاورده است.

موطن آدمی را در هیچ نقشه جغرافیای نشانی نمی توان یافت، موطن آدمی در قلب همه کسانی است که دوستش دارند!

عجیب است که گوش بشر در مقابل نصیحت کر شود ولی نسبت به چاپلوسی شنوا .

ترسو قبل از مرگش بارها می میرد؛ دلیر فقط یک بار طعم آن را می چشد.

چقدر بدبختند آنان که صبر و شکیبایی ندارند؛ مگر نه آن است که زخم ذره ذره التیام می یابد.

با خنده و شادی، بگذار چین و چروک های پیری از راه برسند.

اگر کلمات نایاب شوند، به ندرت بیهوده مصرف می شوند.

به عمقت برو، در بزن و بپرس قلبت چه می داند. 

صورت شما كتابیست كه مردم می توانند از آن چیز های عجیب بخوانند.

به لب هایت خوار و خفیف کردن نیاموز که برای بوسیدن آفریده شده اند.

خدا به تو یک صورت داده است و تو از آن صورت دیگری ساخته ای.

اگر كسی را دوست داری رهایش كن سوی تو برگشت از آن توست و اگر برنگشت از اول برای تو نبوده .

از بزرگی نترس؛ بعضی بزرگ زاده می شوند، برخی بزرگی را به دست می آورند و بعضی بزرگی را به دامانشان می اندازند.