سخنک

 من برخی شاعران غنا [ =آواز خوش طرب انگیز ] یی سرا را دوست دارم، چون از بینش درست برخوردارند و هرگز حاضر نیستند احساس یا رویا را بیش از یک لحظه به هنر منتقل کنند. فرناندو پسوآ

 اگر مرا همتای خود می پندارید، پس بر بند کفاره ام بکشید. اگر به گونه ای دیگر [مرا] تصور نمی کنید، می خواهم که بر دارم زنید. فرناندو پسوآ

 همه چیز هست چون ما هستیم و همه چیز برای آنانی که ما را در گونه گونی زمان دنبال می کنند، چنین خواهد بود که ما آن را برای خود مشتاقانه ترسیم کرده بودیم، یعنی همان گونه که به پاس خیال مان راستین بوده ایم. فرناندو پسوآ

 هرگز تردیدی به خود راه ندادم که همه بر من خیانت می کنند و باز هر بار هم که خیانت می کردند غرق در شگفت می شدم. فرناندو پسوآ

 زندگی روستایی حتا آنها را که توجهی بدان نمی کنند به خود جلب می کند. فرناندو پسوآ

 بزرگترین گناه من از دانستن سرچشمه می گیرد. فرناندو پسوآ

 دانش ما کُره ای است که هرچه گسترش می یابد، به همان نسبت درمی یابیم که کدام چیزها را نمی دانیم. فرناندو پسوآ

 خود را خوشبخت دانستن یعنی پی بردن به اینکه انسان از میان خوشبختی می گذرد و به زودی باید [ آن را ] پشت سر بگذارد. فرناندو پسوآ

 رفتار، درایت [ =دانایی و آگاهی ] راستین است. من همانی خواهم بود که می خواهم باشم. فرناندو پسوآ

 من در شناخت خویشتن خویش دریانوردم. فرناندو پسوآ

 همه به یکدیگر عشق می ورزیم و دروغ، بوسه ای است که با یکدیگر رد و بدل می کنیم. فرناندو پسوآ

 چشم انداز راستین، چشم اندازی است که خود می آفرینیم. فرناندو پسوآ

 به چنگ آوردن چیزی که نتوان به چنگ آورد، هنر است. فرناندو پسوآ

 ما چیزی هستیم که در استراحت میان یک نمایش به پایان می رسیم، گاهی وقت ها به گونه ای فرار از شکاف درهای خاص به درون می نگریم، چیزی که شاید جز تصویر صحنه چیز دیگری نیست. فرناندو پسوآ

 تلاش تکاملی هنرمندان بزرگ را گرامی می داریم و حیرت می کنیم. نزدیکی آنها را به تکامل دوست داریم، به هر حال آنها را دوست داریم، چرا که تنها یک نزدیکی است. فرناندو پسوآ