سخنک

 تجربه ی بدون میانجی، بهانه یا مخفی گاه کسانی است که بی خیال هستند. فرناندو پسوآ

 کسی که سفر می کند ناتوان از احساس است. برای همین هم کتابهای سفر در نقش کتابهای تجربه، چنین کم محتوا هستند و ارزش آنها قدردان خیال کسی است که آنها را نوشته است. فرناندو پسوآ

 جنگ ها و انقلاب ها هنگام مطالعه ی تاثیرشان نه باعث هراس بلکه موجب بی حوصلگی می شوند. فرناندو پسوآ

 بزرگترین هراس خود را نه فقط در زندگی جهان هستی، بلکه در روان شخص خود مانند رویدادی بی ارزش نگریستن، سرآغاز خردمندی است. فرناندو پسوآ

 درک فوق العاده ضرورتی است تا در مواجهه با روزهای تیره بتوان ترس را حس کرد. فرناندو پسوآ

 چیزی را بیان کردن، یعنی نیرویش را پاس داشتن و وحشت اش را زدودن. فرناندو پسوآ

 اصلاح طلب انسانی است که وضعیت بحرانی جهان را در سطح می شناسد و تصمیم می گیرد آن را مداوا کند، اما اساس کار را خراب تر می کند. فرناندو پسوآ

 هرگونه تغییر در برنامه ی روزمره، روح انسان را آکنده از شادابی می کند. فرناندو پسوآ

 هر کس غرور خود را دارد و غرور هر کس او را به فراموشی می سپرد، چرا که کس دیگری با همان روان وجود دارد. فرناندو پسوآ

 وقتی می نویسم دردم را فراموش می کنم، مانند کسی که پیش از بهبود بیماری بتواند بهتر نفس بکشد. فرناندو پسوآ

 بسیاری از مردم از اینکه نمی توانند بگویند چه می بینند و چه می اندیشند ناخوش می شوند. فرناندو پسوآ

 تنهایی رفتار مرا رقم می زند نه انسانها. فرناندو پسوآ

 انسان با وجود شرورهای جهان نمی تواند لطف بی نهایت آفریدگار دانایی جهان را بپذیرد. فرناندو پسوآ

 هیچ کس نمی تواند شاه جهان باشد، این یک رویا است و هر یک از ما که به درستی خود را بشناسد، می خواهد شاه جهان باشد. فرناندو پسوآ

 کسی که مرزهای روان خود را می شناسد می تواند بگوید من، منم؟ فرناندو پسوآ