سخنک

 انسان از بدو تولد تا مرگ به مثابه ی برده ی بیرونی خویشتن خویش، که حیوانات نیز چنین اند، زندگی می کند. او در طول زندگی اش، زندگی نمی کند، بلکه با پیچیدگی های فراخ در ابعاد گسترده به زندگی نباتی دامن می زند. فرناندو پسوآ

 برخی برده به دنیا می آیند، دیگران برده می شوند و باز عده ای به سوی برده داری جذب می شوند. فرناندو پسوآ

 وای بر تو، اگر تنها فشار زندگی وادارت کند که برده شوی. فرناندو پسوآ

 اگر برای تو آسان نیست که تنها زندگی کنی، پس برده به دنیا آمده ای. فرناندو پسوآ

 چون هیچ زمان نمی توانیم همه ی اساس یک سؤال را بشناسیم، از این رو هیچ زمان هم نمی توانیم آن را پاسخ دهیم. فرناندو پسوآ

 انسان می تواند همسرش را انکار کند، اما پدر و مادرش را نه. فرناندو پسوآ

 لذتی که هنر بر ما ارزانی می دارد، نیازمندیم و چون به گونه ای هنر ما نیست، نه وجهی می پردازیم و نه تاسف می خوریم. فرناندو پسوآ

 من هیچ جمله ی اسف باری را نمی شناسم که بتواند انسانیت بشر را تمام و کمال افشا کند. فرناندو پسوآ

 کامیابی در کامیابی نهفته است، نه آنکه انسان از شرایط کامیابی برخوردار باشد. فرناندو پسوآ

 در همه ی دروه های تاریخ، آنهایی که می توانستند چشم هایشان را بر روی کل خستگی ای که مجموعه ی کل خستگی ها است – چرا که همه چیز را به همان شکل جنون آمیز دارا است – ببندند، نادر بودند. فرناندو پسوآ

 من ادراک شکست را با خود مانند پرچم پیروزی به هر سو می کشانم. فرناندو پسوآ

 تاریخ، ثبات را انکار می کند. فرناندو پسوآ

 تجربه های زندگی به ما چیزی نمی آموزد، همان گونه که تاریخ هم ما را از چیزی آگاه نمی کند. تجربه ی حقیقی زمانی به دست می آید که ارتباط با واقعیت را محدود کنیم و کاهش ارتباط را نیرو بخشیم. فرناندو پسوآ

 هر پاییزی که از راه می رسد، به آخرین پاییزی که تجربه خواهیم کرد نزدیک است. فرناندو پسوآ

 خوشبخت کسی که با یاری خیال، شخصیت خود را ترک می کند و با تماشای زندگی غریبه ها خویشتن را مسرور می سازد و حتا نه کل تاثیرات، اما نمایش درونی کل تاثیرات را تجربه می کند. فرناندو پسوآ