سخنک

 خود را بیان کردن همیشه به معنای خطا رفتن است. همواره بر خود آگاه باش؛ خود را بیان کردن برای تو مفهومی جز دروغ گفتن ندارد. فرناندو پسوآ

 هر کس اطمینان به دست آورد که همنوعان اش او را ارزشمند می شمارند، هراسی از آنها به دل راه نمی دهد. فرناندو پسوآ

 کسی که خود را بزرگ می پندارد، اعتماد چندانی ندارد که همنوعانش او را بزرگ شمارند. او می ترسد نظری که درباره ی خود دارد با نظرهایی ترکیب شود که همنوعان اش نسبت به او دارند. فرناندو پسوآ

 به درد نخورها و بی اهمیت ها فضای بینابینی فروتنانه میانه ای در زندگی حقیقی ما می گشایند. فرناندو پسوآ

 ما آن که می پنداریم نیستیم و زندگی، زودگذر و اندوهگین است. فرناندو پسوآ

 اثری را آفریدن و پس از پایان، بد شمردن، از رنج های روان است؛ به ویژه اگر شخص بپذیرد که این بهترین اثری بود که می توانست بیافریند. فرناندو پسوآ

 همه چیز هیچ است، درد ما هم همین طور. فرناندو پسوآ

 نه رنج انسانی بی نهایت است و نه رنج ما ارزش برتری از خود رنج را دارد که باید تاب آوریم. فرناندو پسوآ

 هنر ما را به گونه ای رویایی از درد هستی رها می سازد. فرناندو پسوآ

 رنج کشیدگان راستین گردهم نمی آیند و گردهمایی تشکیل نمی دهند. هرکس رنج می کشد، به تنهایی رنج می کشد. فرناندو پسوآ

 هرگز برای نقص اندیشه همدردی وجود ندارد. فرناندو پسوآ

 خشنود بودن نسبت به هر آنچه انسان دریافت می کند، شیوه ی تفکر بردگان است. فرناندو پسوآ

 اندیشه کردن یعنی ویرانی؛ خود جریان اندیشیدن، اندیشه را متهم می سازد، چرا که اندیشه تجزیه شده است. فرناندو پسوآ

 سپاسگزار ایم، اگر انسان های اندیشه مندی شویم. فرناندو پسوآ

 به هر میزان که زندگی با انسان میانه، سخت و بی ملاحظه برخورد کند، انسان این نیک بختی را دارد که مجبور نیست مدام زندگی را با اندیشیدن سپری کند. فرناندو پسوآ