سخنک

 هیچ مادری هرگز در ژرفای دل خویش تردید نمی کند که با کودک خود صاحب کسی شده است و هیچ پدری نیست که از حق خویش بگذرد و فرزند را تسلیم ارزش گذاری و مفاهیم خویش نکند. فریدریش نیچه

 آسودگی، مادر هر روانشناسی است؛ آنگاه آیا هر روانشناسی تباهی است؟ فریدریش نیچه

 پدر و پسر بیش از مادر و دختر، نسبت به یکدیگر ملاحظه کارند. فریدریش نیچه

 انسان فقط پرسشهایی را می شنود که قادر به یافتن پاسخی برای آنها است. فریدریش نیچه

 «از چشم من افتاد». چرا؟ «من همسان او نیستم»؛ آیا انسانی تاکنون چنین پاسخ داده است؟ فریدریش نیچه

 من در شناخت هر اندازه حریص باشم نمی توانم جز از طریق نگرش خود چیزی کشف کنم و به نگرش دیگران دست نمی یابم. فریدریش نیچه

 وقتی کسی از چیزی به طور کامل و برای مدتی طولانی صرفنظر کند، اگر تصادفاً آن را دوباره ببیند تقریباً تصور می کند که آن را دوباره کشف کرده است و شادی هر کاشفی چه باشکوه است. فریدریش نیچه

 پختگی مرد یعنی کشف دوباره همان جدیتی که در کودکی و به هنگام بازی داشته ایم. فریدریش نیچه

 براستی؛ ای کاش جنون شان را حقیقت نام بود، یا وفاداری و یا عدالت؛ اما دریغ که فضیلت شان در خدمت دراز زیستن و آسودگی نکبت بار است. فریدریش نیچه

 به برکت موسیقی، شورها نیز از وجود خویش کامیاب می شوند. فریدریش نیچه

 آن کس که در آغاز با مبارزه و پیروزی آشنایی نداشته باشد چگونه می تواند خوب بخندد و خوب زندگی کند. فریدریش نیچه

 بعید است که بتوانیم کسی را تغییر دهیم و اگر زمانی در این تغییر کامیاب شدیم دلیل آن، بی آنکه خود از آن آگاه باشیم چیز دیگری بوده است؛ یعنی ما خود توسط آن شخص تغییر کرده ایم. فریدریش نیچه

 بهترین چیز در یک پیروزی بزرگ آن است که فاتح را از ترس شکست آزاد می سازد. فریدریش نیچه

 افزونی دانش گذشته و افزونی تاریخ، انسان را پژمرده و بزدل خواهد ساخت. در حالی که انسان باید قادر باشد گذشته را به خدمت حال دربیاورد. البته اگر بتوانیم خوب یاد بگیریم که تاریخ را وسیله ای برای زندگانی قرار دهیم. فریدریش نیچه

 آنچه در روشنایی رخ می دهد، در تاریکی نیز ادامه می بابد، یا شاید هم برعکس. هر آنچه در رویا می بینیم، به شرط آنکه بارها تکرار شود، در نهایت بخشی از اقتصاد کلی روان ما و مانند تجربه ای "حقیقی" خواهد شد. فریدریش نیچه