سخنی از چارلی چاپلین

آموخته ام ... که تنها اتفاقات کوچک روزانه است که زندگي را تماشايي مي کند 

آموخته ام ... که پول شخصيت نمي خرد

آموخته ام ... که زندگي مثل يک دستمال لوله اي است، هر چه به انتهايش نزديکتر مي شويم سريعتر حرکت مي کند

آموخته ام ... که راه رفتن کنار پدرم در يک شب تابستاني در کودکي، شگفت انگيزترين چيز در بزرگسالي است 

آموخته ام ... که گاهي تمام چيزهايي که يک نفر مي خواهد، فقط دستي است براي گرفتن دست او، و قلبي است براي فهميدن وي

آموخته ام ... که مهم نيست که زندگي تا چه حد از شما جدي بودن را انتظار دارد.

آموخته ام ... که هميشه براي کسي که به هيچ عنوان قادر به کمک کردنش نيستم دعا کنم

آموخته ام ... که هرگز نبايد به هديه اي از طرف کودکي، نه گفت

آموخته ام ... که مهربان بودن، بسيار مهم تر از درست بودن است

آموخته ام ... که تنها کسي که مرا در زندگي شاد مي کند کسي است که به من مي گويد: تو مرا شاد کردي

اگر روزي خيانت ديدي،بدان که قيمتت بالاست .   

انسان اگر فقیر و گرسنه باشد بهتر از آن است که پست و بی عاطفه باشد.   

حتی تظاهر به شادی نیز برای دیگران شادی بخش است .   

این یکی از تضادهای زندگی ما است ،که آدم همیشه کار اشتباه را در بهترین زمان ممکن انجام میدهد .   

 شاید زندگی آن جشنی نباشد که تو آرزویش را داشتی را داشتی ،اما حالا که به آن دعوت شده ای ، تا میتوانی زیبا برقص.