دوران بارداری در زمان بیماری

راههای تشخیص عفونت جنینی شامل انجام آمنیوسنتز برای بررسی شواهدی از عفونت در مایع آمنیوتیک و سونوگرافی است. در صورتی که فرزند شما در رحم به سیتومگالوویروس مبتلا شود، احتمال ابتلا به‌مشکلات حاد بنابر موارد زیر متفاوت می‌شود:
- سن بارداری بچه در زمانی که عفونت بروز می‌کند
- ابتلای مادر به‌سیتومگالوویروس برای اولین بار در دوران بارداری اتفاق افتاده باشد (عفونت اولیه)، یا اینکه در گذشته مبتلا شده باشد.

•    عفونتهای هرپس
هرپس ویروس شایعی است که دهان، گلو، پوست و مجرای اندام‌های تناسلی را آلوده می‌کند. درصورتی که سابقۀ هرپس دارید، مطمئن باشید عفونت هیچ خطری برای جنین در حال رشد به‌وجود نمی‌آورد.
نگرانی عمده آن است که ممکن‌است هنگام درد یا هنگامی که کیسه آب‌تان پاره می‌شود، ضایعات هرپسی فعالی در انادم‌های تناسلی داشته باشید. اگر داشته باشید، خطری جزئی برای انتقال عفونت به‌بچه در حین عبور از مجرای زایمان وجود دارد.
اگر عفونت هرپس برای اولین بار بروز کرده باشد، احتمال ابتلای جنین به‌ویروس بیشتر است، زیرا در برابر ویروس پادتنی ندارید. مطالعات نشان میدهد در خانم‌هایی که سابقۀ بازگشت مجدد هرپس دارند، ممکن است احتمال داشتن عفونت هرپس فعال در زمان زایمان با مصرف دارویی به‌نام آسیکلوویر در ماه آخر دوران بارداری کمتر شود.
در صورتی که در زمان درد یا پارگی پرده‌های جنینی، دچار ضایعات هرپسی فعال در اندام تناسلی باشید، به‌پزشک خود اطلاع دهید. او احتمالاً برای پیشگیری از عفونی شدن بچه به‌زایمان سزارین اقدام می‌کند. درصورتی که هیچ ضایعه‌ای مشاهده نکنید، ولی احساس کنید که ممکن‌است به‌وجود بیاید نیز، با دکتر خود صحبت کنید. در این مورد، انجام سزارین میتواند عاقلانه باشد.

•    ویروس‌های معده (گاستروآنتریت)
حملۀ آنفولانزای معده میتواند در هر زمانی اتفاق بیفتد، چه باردار باشید چه نباشید. علایم آن عبارت است از: انقباضات معده، تب، اسهال و حالت تهوع، همراه با استفراغ یا بدون آن و در همه جا از 24 تا 72 ساعت ادامه می‌یابد. ویروس‌هایی که باعث گاستروآنتریت می‌شود، معمولاً آسیبی به‌فرزند شما نمی‌رساند.
اگر نتوانستید چند روزی غذا بخورید، از عدم دریافت مواد غذایی کافی بچه نگران نباشید. جنین‌ها حتی اگر مادران2شان چند وعدۀ غذایی را هم از دست بدهند، روبه‌راهند. در صورت ابتلا به‌ویروس معده، حتماً به‌مقدار زیادی مایعات بنوشید. کم‌آبی میتواند به‌انقباضات زودرس منجر شود و با خستگی و سرگیجه همراه باشد.

منبع: بارداری به‌زبان آدمیزاد

•    عفونت‌های مهبلی
باکتری و سایر ارگانیسم‌ها، با فرصتی جزئی، فوراً در مهبل لانه می‌کند، جایی‌که شرایط آن گرم و مرطوب است. بهترین حالت برای رشد و تکثیر آنهاست. یک زن میتواند در هر زمانی، حتی در دوران بارداری به‌یک عفونت مبتلا شود.
- واژینوز با کتریال
واژینوز با کتریال (BV) یک عفونت شایع مهبلی است. علایم آن شامل ترشح زرد مایل به‌سفید و بودار است که بعد از مقاربت جنسی شدیدتر می‌شود. تحقیقات واژینوز با کتریال را با خطر نسبتاً بیشتری برای زایمان زودرس مرتبط کرده است، که به‌همین دلیل برخی از پزشکان برای آگاهی از احتمال بروز زایمان زودرس، بیماران خود را از نظر واژینوز با کتریال بررسی می‌کنند. درمان شامل آنتی بیوتیک‌های خوراکی یا پمادهای آنتی‌بیوتیک مهبلی است.
- کلامیدیا
کلامیدیا یکی از شایع‌ترین بیماریهای آمیزشی مسری است. این بیماران اغلب بی‌هیچ علایمی بروز می‌کند. برخی پزشکان به‌طور عادی برای کنترل کلامیدیا همزمان با انجام تست پاپ اسمیر، یک کشت از دهانۀ رحم هم می‌دهند.
درصورتی که کشت شما مثبت باشد، دکتر برای درمان عفونت دارویی تجویز خواهد کرد. کلامیدیا میتواند در طول زایمان طبیعی به‌نوزاد شما منتقل شود، که احتمال ابتلای نوزاد به‌التهاب ملتحمه چشمی، یا با احتمال کمتری، ذات‌الریه افزایش خواهد یافت.
- عفونت‌های قارچی
عفونت‌های قارچی‌در دوران بارداری بسیار شایع است. مقدار زیاد استروژنی که در جریان خون در دوران بارداری در گردش است، به‌رشد قارچ در مهبل کمک می‌کند. علایم عفونت، خارش مهبلی و ترشح غلیظ زرد مایل به‌سفید است.
با وجود این، بسیاری از خانم‌ها بدون هیچ‌گونه علایمی مبتلا به‌عفونتهایی می‌شوند. اغلب تنها درمان مورد لزوم، یک دورۀ کوتاه مدت مصرف شیاف یا پمادهای مهبلی است. برای عفونتهای سمج، دکتر شما میتواند داروهای خوراکی تجویز کند. عفونت‌های قارچی معمولاً برای جنین یا نوزاد مشکلی ایجاد نمی‌کند.

منبع: بارداری به‌زبان آدمیزاد