یا کریمه ی اهل بیت و یا امام رئوف

به یمن میلادتان، ذره ذره نور می‏شویم و قطره قطره حضور

و دل را به سرای کرامتتان دخیل می‏بندیم تا در روز مقدس تولدتان، با دست‏های پاکتان تطهیر شویم

بانو!روز میلاد تو، کبوترانه مهمان حرمت می شوم، دانه های عشق از صحن و سرایت برمی چینم و دور تا دور گنبد طلایی ات می گردم و این گونه جشن می گیرم.

پیش از خورشید، گنبد طلایی توست که هر روز طلوع می کند.

صبح شهر قم مدیون توست؛ مدیون خورشیدی که شب نیز بر فراز شهر آشکار است.

روز میلاد تو، کبوترانه مهمان حرمت می شوم.

جشنی است که همه در آن دعوتند؛ کوچک و بزرگ، پیرو جوان؛ دور تا دور حرم تو چرخ می زنند و چرخ می زنند و نگاه مهربان و نوازشگر تو، پر و بال دلشان را نوازش می کند.

زیارت نامه خواندنِ این روز، حال و هوای دیگری دارد.

روز میلاد توست و تو روشنی به ما هدیه می دهی و ما با دستانی پر از روشنی، از این حُسن بازمی گردیم؛ با دل هایی که در حوضچه چشمانمان با آب دیده تطهیر شده است.

روز میلاد تو هر روز در ما تکرار می شود، ای تکرار روشنی در روح و روان ما!۱

 

گدای کوی رضا شو که آن امام رئوف
به سینه احدی دست رد نخواهد زد

 

دهه کرامت مبارک باد

اغنیا مکه روند و فقرا سوی تو آیند
جان به قربان تو مولا که حج فقرایی

 

دهه کرامت مبارک باد

باید گرفت از مشهدت رزق شهادت را

امام رضا علیه السلام

ما اهل بیت پیامبر حتی باکسی که با ما قطع رابطه کرده دیدار میکنیم و به کسی هم که به ما بد کرده،احسان میکنیم و به خدا قسم عاقبت نیکو را در همین روش می بینیم

اصول کافی،ج۲،ص۴۸۸

سلطان خراسان 

از آن شبی که دل ز دل ما ربوده ای

ما را انیس دیدۀ گریان نوشته اند

 ولادت پیشاپیش مبارک باد

کبوتر وار می آیم 

 به آب و دانه ای دلخوش

عطش دید ترک خورده 

به سقاخانه ای دلخوش

دلم خورشید می خواهد

 هوای گنبدت کرده

دوباره نور میبیند

هوای مشهدت کرده...

تو شمس الضحایی، تو بدرالدجایی
غریب غریبی، ولی آشنایی
دلم قدمگاه تو شد، یا رضا یا رضا
مست و هواخواه تو شد،یا رضا یا رضا
بنده درگاه تو شد، یا رضا یارضا
قلب من می تپد، به عشق حرم تو
چشم من تا ابد، به دست کرم تو

 

تو سلطان طوسی، انیس النفوسی
تو خورشید مشرق، تو شمس الشموسی
سلسلة الذهب بخوان، زاده مصطفی
سپس بگو بشرطها، با صدایی رسا
و أنا من شروطها، شرط توحید ما
قلب من می تپد، به عشق حرم تو
چشم من تا ابد، به دست کرم تو

شده صحنت آقا، همه خاک ایران
سرود لب ما، رضاجان رضا جان
نماز باران تو شد، برکت خاک ما
ضریح پاکت محرم، چشم نمناک ما
زیارت تو مرهم، دل غمناک ما
قلب من می تپد، به عشق حرم تو
چشم من تا ابد، به دست کرم تو

من و شوق دیدار، من و بی پناهی
به این قلب خسته، نگاهی نگاهی
دست نوازش خدا، یا رضا یارضا
حریم تو بهشت ما، یا رضا یارضا
یا بضعه للمصطفی، یا رضا یا رضا
قلب من می تپد، به عشق حرم تو
چشم من تا ابد، به دست کرم تو

ایـــن راه اگـــر خــــاره و خــــارا، بطلــــب!
گــــر قابـــل آبلــــه اســت ایـن پــا، بطلــب!
«دســت از طـلب...» آه، فــــال خــــوبی آمــــد
یعنـــــی تـه مطـــلب ایـــــن که: آقـــــا! بطـــلب

ان شاءالله بزودی قسمت همه مشهدالرضا..

ماییم و خرابات تو رضا

 

تو دین من و ایمان منی
تو روح من و تو جان منی
در هر دو جهان حیران توام
در هر دو جهان سلطان منی
(ای شاه کرم ای شاه کرم)

ای دیده جهان جود و کرمت
بوسه زده بر جای قدمت
بیمار توام ردم نکنی
ای دار شفا صحن وحرمت
(ای شاه کرم ای شاه کرم)

من عبد توأم در شادی و غم
جز خانه ی تو جایی نروم
ما را تو بخر ما را تو مران
ای شاه کرم ای شاه کرم
(ای شاه کرم ای شاه کرم)

ماییم و عنایات تو رضا
ماییم و کرامات تو رضا
ماییم و حرم.. ماییم و حرم
ماییم و خرابات تو رضا
(ای شاه کرم ای شاه کرم)

با نام تو گرم زمزمه ایم
از حادثه ها بی واهمه ایم
بار دگرت خواهم که: بخر
ما را که غلام فاطمه ایم
(ای شاه کرم ای شاه کرم)
(مولا یا رضا مولا یا رضا)

آوردم این دل تنگو / سپردمش به تو آقا
کبوتر حرم تو/ نداره جایی جز اینجا
این دل ما، عاشق صحن و سراته کُشته ایوون طلاته
تشنه ایم و، آب سقاخونه تو واسمون آب حیاته
زندگیمون، یه زیارت جامعه کنج حریم باصفاته
این دلو بستم به پنجره فولاد / معتکف هستم تو صحن گوهر شاد
(قبله دلها خوش آمدی مولا)

(دین و ایمانم رضا رضا جانم شاه و سلطانم رضا رضا جانم)
دوباره اومدم آقا / پایین پای تو نشستم
به روم نیار که هزار بار / شکستم عهدی که بستم
روسیاهم، دلخوشم اما به مردم داری و غمخواری تو
جا میذارم، آخرش من قلبمو کنج امانتداری تو
کاشکی میشد، این دلم یه تیکه از ایوون کاشیکاری تو
دل پَرد هر دم به گِرد این گنبد /بر نمیگردم دیگه من از مشهد