مشاعره رضوی

می برد تا ابد از یاد پریدن ها را

هر کبوتر که نشیند لبِ دیوارِ شما

بوسه با پنجره فولاد به شش گوشه زدم

بوسه ای در عوضِ آنهمه زوارِ شما

آخر به من اجازه ی پابوس می دهی         اذن زیارت حرم طوس می دهی
 

یک سلام از ما جواب از سمت مرقد با شما

فطرس نامه بر تهران به مشهد با شما

باز هم میل زیارت کرده ایم از راه دور

نیت از ما، قصد از ما، رفت و آمد با شما

ای خراسان تو رشک روضه رضوان ما        سایه گلدسته هایت بر سر ایران ما
خاک کویت در تمام درد ها درمان ما              جان گرفته از نسیم بارگاهت جان ما

ای دل همۀ آل عبا را صلوات

با فاطمه حجت خدا را صلوات

هرکس که محمدی است همراه علی

با حضرت معصومه رضا را صلوات

  توسلطان الرئوفی ازقدیم و از ازل بودی
      الفبایی نبود اما تو شه بیت غزل بودی

یقین دارم قیامت نیستم من دست و پا بسته

دو رکعت نافله بالای سر، بار مرا بسته

هرچــــه مـــــی رسد بـــــی شک بــــــــدون واسطه از محضرخدا برسد

شما دعا کن اگر عمر من کفاف نداد جنازه ام شب جمعه بــه کربلا برسد

دل با صفا شد،شب جشن رضا شد
حاجت قلب کلّ عاشقا روا شد

   در محضر تو خاكم و از خاك كمترم
      یعنی كه از تمام فلك نیز برترم
      
      وقتی به پیش گنبد زرد تو میرسم
      گویا بهشت كرده تجلی برابرم

مبارکه،جشن میلاد گل یاس گلستن پیمبر

مبارکه،جشن میلاد تجلی خدا خورشید محشر

رحمت و غفران آمد     خواهر سلطان آمد

دل شده مُحرم ِ عشق ِ/دلبر حضرت کاظم

ملائکه به طواف ِ/دختر حضرت کاظم

منم گدا تا قیامت بر عطا و رحمت دست کریمت

آرزومه که بشم از خادماو پیر غلامای حریمت

تجلی نور تو،فروغ تِمثال الله
یا حضرت معصومه،کریمه ی آل الله