مشاعره رضوی

در هر مژه بر هم زدنی،ذکر تو داریم

اشک آمده امروز به تسبیح شماریت

سید علی امیر افضلی

تضمین ذکر “یامن یعطی الکثیر ” من اوست
گرچه زیاده خواهم، او منتها کریم است

تربت تو هم نجف هم تربت پیغمبر است
زائرت از زائر کل امامان برتر است

 تو ولی خدای منانی        تو به کل وجود سلطانی

تو کلام خدا به نطق کلیم     تو به درد مسیح درمانی

  یک گوشه ی نگاه تو مس را طلا کند
      بر ما کمی بتاب که سلمانمان کنی
       
      ما رعیتیم و ریزه خور سفره ی شما
      خوشحال می شویم که مهمانمان کنی
       

یک گل به نام حضرت معصومـه از خـدا
امشب بـرای مـوسی جعفر رسیده است

تمامِ هستیِ برادر

ای بضعه ی موسی بن جعفر...
 

روح مناجات   قبله ی حاجات

              جانم فدایت ای عمه ی سادات
 

توی قم عزیز بودی/ذکر تو به روز و شب

شده با غم و ناله/بمیرم برات زینب

بانوی مُلک بهشت نجابت

خاک حریمت دلیل اجابت

تو ابر رحمتی که به هر گوشه سر زدی

باران گرفت دور و برت أیها الغریب

بر مشامِ آل طاها عطر یاس مادری تو

یا فاطمه اِشفعي لي في الجنّة

هرگز نمیرد آنکه دلش جلد مشهد است       حتی اگر که بال وپرش را جدا کنند

تو بعـد ائمـه یـک امـام استی
 شایسته این چنین مقام استی
 

یاد آن حرف تو با ابن شبیب افتادم
یاد آن دشنه که از جد تو سر می خواهد