مشاعره رضوی

 
دوباره حرف زیارت دوباره حرف حرم
دوباره حرف کبوتر به آب و دانه تان
 
چه قدر عمق بلند کلامتان زیباست
میان صحبت شیرین و عامیانه تان

با سلام و احترام حضور کاربر محترم    asker1333

در اینجا شعر را باید با حرف " ز  " شروع می کردید نه با حرف " ر " ممنون میشوم رعایت کنید .

نقاره ها ز اوج مناره وزیده اند                مردم صدای آمدنت را شنیده اند
این زائران خسته، به عشق ولادتت          با عرض تهنیت به حضورت رسیده اند

دستی به روی سینه و دستی به سوی تور

وروی لبم گُل می کند : آقا سلام از دور

روزی بطلب تا،یک شب به تمنا

نزد تو بیاییم،یا ضامن آهو!

در صحن و سرایت،ایوان طلایت

بالی بگشاییم،یا ضامن آهو!

   و چشم ها همه در مسير او خيسند 
    شگفت بدرقه اي در مسير باران شد 

 در ولا فصل الخطاب نامه ايمان رضاست             آنکه بر فضلش گواهي مي‌دهد قرآن رضاست

تا چشم گشودم به دلم مهر تو افتاد 
زآن روز چو آهوی بیابان تو بودم

      
      می‌آید از نقاره صدای شفا شفا
      داری کنار پنجره بیداد می‌کنی
      
      من «یارضا رضا» به لب و تو دل مرا
      آواره‌ی غروب گُهرشاد می‌کنی

یک سلام از ما جواب از سمت مرقد با شما

فطرس نامه بر تهران به مشهد با شما

باز هم میل زیارت کرده ایم از راه دور

نیت از ما، قصد از ما، رفت و آمد با شما

السلام علیک یا ایها الرئوف

آمدی ای نور داور،بضعه ی موسی بن جعفر
جان فدایت ای مطهر،بضعه ی موسی بن جعفر

*رفيق عازم سفر، فقط سلام را ببر*

*سفارش گداي حضرت رضا(ع) را ببر*

رضا رضا به زبانم نهاد مادر من

از آن معلمه آموختم ترانه ی تو

هاشم شکوهی

وقتی دلم برای دلت دل نمی شود

وقتی غزل برای تو نازل نمی شود

دیوانه وار دور تو هی چرخ می زنم

هرکس جنون گرفته که عاقل نمی شود

دل موسای کاظم شاد ولبهایش پر از خنده
که بر اهل ولا دردانه ای زهرا (س)مرام آمد