مشاعره رضوی

یار در مشهد و ما گرد جهان می گشتیم

آب در کوزه و ما تشنه لبان میگشتیم

می روم سمت حرم دست به سینه اینبار

دو قدم مانده به خورشید دلم می لرزد

در آسمان همه بر نوکریش مفتخرند

فدای آن که چنین حُسن انتخابم داد

دست ها باز هم آهنگ شکفتن دارند 
باز هم دست مرا گیر تو ای دریایی

یعنی تو صاحب دل ما جان ما شدی
بانی خیر و برکت این خطه گشته ای

  یادش بخیر چاوشی پیرِمردها
      یادش بخیر لذّت از تو شنیدنم
      
      یادش بخیر اذن دخول سه‌سالگی
      یادش بخیر گندم نذری خریدنم

  میزان عشق و عقل و مهر و اشک معلوم است
      شرط قبولی به معدل بستگی دارد
      
      از آب سقاخانه بعد از حاجتت بردار
      درمان به داروی مکمل بستگی دارد

دردهایم به تو نزدیک ترم کرده طبیب

حرفم این است که یک وقت مداوا نشود!

من دخیلِ دلِ خود را به تو طوری بستم

که به این راحتی آقا گره اش وا نشود

دل با صفا شد،شب جشن رضا شد                    حاجت قلب کلّ عاشقا روا شد    

ارض و سماوات،پر از نور خدا شد                حاجت قلب کلّ عاشقا روا شد

دلی از بند غم آزاد دارم
ز عمق سینه ام فریاد دارم

فتاده در سرم شور زیارت
هوای پنجره فولاد دارم

 
مسافرم كه به دل شوق يك حرم دارم 
هوائيم كه هواي تو در سرم دارم

منت ز بخت دارم و نصرت ز كردگار

كافكند در ديار قمم روزگار، بار

خوش بار يافتم به حريمى كه جبرئيل

بى‏اذن خادمان به حريمش نجسته بار

رندانه آیینی سرودن کار من نیست
شاعر همان بهتر که صاف و ساده باشد

در هیجان آمد جهان به هوای تو یا ابالحسن
جان و دل ما عاشقان به فدای تو یا ابالحسن

نومید مشو زدرگه احسانش

زیرا به جهان ضامن اهوست رضا