گفتند: چهل‌ شب‌ حياط‌ خانه‌ات‌ را آب‌ و جارو كن

 

 
 

 

==================

 

و من‌ چهل‌ سال

از چله‌ بزرگ‌ زمستان‌ تا چله‌ كوچك‌ تابستان

را به‌ چله‌ نشستم، اما هرگز بلندي‌ را بوي‌ نبردم

 

زيرا از ياد برده‌ بودم‌ كه‌ خودم‌ را به‌ چهلستون‌ دنيا زنجير كرده‌ام

 

==================

 

گفتند: دلت‌ پرنيان‌ بهشتي‌ است

خدا عشق‌ را در آن‌ پيچيده‌ است

پرنيان‌ دلت‌ را واكن‌ تا بوي‌ بهشت‌ در زمين‌ پراكنده‌ شود

چنين‌ كردم،رنگ ‌ نفرت‌ عالم‌ را گرفت

 

==================

 

و تازه‌ دانستم‌ بي‌آن‌ كه‌ باخبر باشم،

 

شيطان‌ از دلم‌ چهل‌ تكه‌اي‌ براي‌ خودش‌ دوخته‌ است

 

 

==================

فرشته‌اي‌ دستم‌ را مي‌گيرد و مي‌گويد

هنوز فرصت‌ هست،

به‌ آسمان‌ نگاه‌ كن

 

==================

خدا چلچراغي‌ از آسمان‌ آويخته‌ است‌ كه‌ هر چراغش‌ دلي‌ است.

 

دلت‌ را روشن‌ كن. تا چلچراغ‌ خدا را بيفروزی

==================

                                                                         

 

 

 

==================

 

 
                                                                                                                

 

 

==================