فواید دوستی در کودکان
دوستی در کمک بهرشد احساسی و اجتماعی کودک اهمیت دارد. از طریق روابط متقابل با دوستان، کودکان قادر میشوند تا لذت سهیم شدن، خنده، حمایت، وفاداری و شادیهای زیاد را کشف کنند.
آنها از راه دوستی:
- سازگاری در رفتار اجتماعی را تجربه میکنند.
- قوانین خود را تعیین میکنند، انتخابها را ارزیابی میکنند و وقتی با دشواریها مواجه میشوند، تصمیم میگیرند.
- دامنۀ وسیع از احساسات عادی مانند ترس، خشم و عصبانیت را تجربه میکنند.
- پِی میبرند چهچیزی مناسب است و چه چیزی نیست.
- موفق بهفهمیدن موقعیت اجتماعی و قدرت اجتماعی میشوند: چه کسی موافق جریان است و چهکسی مخالف جریان، رهبری و پیروی را درک میکنند، تفاوت درس و غیر آن را میفهمند.
- با افراد، دیدگاهها و موقعیتهای مختلفی مواجه میشوند که هر یک مستلزم رفتارها و تعاملات متفاوتی هستند.
- بهگروههایی تعلق دارند، بنابراین حس خودحرمتی آنان تقویت میشود.
رفاقت فقط یک چیز تجملی نیست؛ ضرورتی برای رشد روانی سالم است و میتواند منبع شگفت برای نیرویی احساسی باشد که بهفرزندتان کمک میکند تا اعتماد بهنفس دائمی را در خود رشد دهد. تحقیقات نشان میدهد که کودکان با دوستانشان احساس خوشبختی و اعتماد بهنفس بیشتر میکنند و در بزرگسالی مشکلات اجتماعی کمتری دارند.
از نظر رشدی، رفاقتها اغلب از روندهای زیر پیروی میکنند:
- در سن پنج تا نه سالگی، دوستیها معمولاً بهآرامی و بهطور اتفاقی شکل میگیرند و اغلب خیلی سریع تغییر میکنند. شما روند آن را میدانید، فرزندتان ممکناست یک روز دوست صمیمی کسی باشد و بعد روز دیگر بهترین رفیق دیگری باشد.
- از نه سالگی بهبعد احتمال بیشتری دارد که "بهترین دوست" داشته باشند و دوستیهای عمیقتری شکل دهند، دوستیهای بلندمدتتر بر مبنای علایق و سلیقههای گوناگون.
برای برخی کودکان دوست شدن، ناراحتی فوقالعادهای ایجاد میکند
دوست شدن
فرزندتان ممکناست با فقط یک دوست شاد باشد یا بینهایت مورد توجه عدۀ زیادی از دوستانش باشد. گاهی اوقات نیز ممکناست کاملاً تنها بهنظر برسد، زیرا علایقی متفاوت از بچههای همسن خود دارد.
نگرانی از اینکه فرزندتان بهدلیل کمبود دائمی دوست آزرده است، کاملاً طبیعی است. این موقعیت میتواند بهاین معنی باشد که او در برابر تنهایی، کمبود عزت نفس و حتی دستاوردهای درسی کمتر، اختلالات غذایی و افسردگی بیشتر آسیبپذیر است.
اگر فرزندتان از مصاحبت با خود خوشحال است، عیبی ندارد. نداشتنِ واکنش افراطی مهم است. درحالیکه اکثر کودکان خیلی زیاد بهرفاقتها وابستهاند، برخی اینطور نیستند و کاملاً از این وضعیت خوشحالند.
بسیاری از اینها بزرگسالانی با تدبیر و خلاق میشوند. شما فقط وقتی باید نگران شوید که فرزندتان از احساس کنار گذاشته شدن یا طرد شدن از طرف دوستان دلخور بهنظر میرسد.
برای برخی کودکان دوست شدن، ناراحتی فوقالعادهای ایجاد میکند. فرزندتان ممکناست بسیار خجالتی باشد – او دشواری زیادی در پیدا کردن دوست دارد. حتی ممکن استتمایلات قلدرمآبانه یا خصمانه داشته باشد که بچهها را بهکنارهگیری از او وادار کند.
بهفرزندتان کمک کنید تا دوستانی پیدا کند که نیاز دارد؛ با استفاده از توصیه2های زیر:
- دربارۀ دوستی صحبت کنید: خاطرات دوستان دوران کودکی خود را تعریف کنید و از او در مورد افکار و احساساتش نسبت بهرفاقتهای جدید بپرسید.
- مهارتهای اجتماعی و رابطۀ معاشرتی را بیاموزید: وقتی صرف کنید تا بهفرزندتان نشان دهید چگونه تماس چشمی ایجاد کند و لبخند بزند و نشان دهد که صمیمی است؛ قوانین اجتماعی اساسی، نقاپیدن چیزها یا آسیب زدن بهدیگران و مشارکت و همکاری را فرا بگیرد؛ یا گفتن چیزهایی شبیه این را تمرین کند: سلام، من سام هستم، میآیی بازی کنیم؟
منبع: شاد بارآوردن کودکان بهزبان آدمیزاد
کودک آنلاین
به كودك خود ياد بدهيد دوست پيدا كند!
براي كودك آسان است كه در محيط خانه پر شور باشد. او با عشق و تاييد والدين خود احاطه شده و احساس امنيت ميكند. با اين وجود وقتي او بزرگ ميشود وضعيت فرق ميكند.
در محيط مدرسه، دوستان همسال و همكلاسيهاي او براي او اهميت پيدا ميكنند. بعضي از كودكان به طور ذاتي خجالتي و ساكت هستند. آنها در اين دوران عقبنشيني ميكنند و مهم است كه آنها را از خلوت خود بيرون بكشيم و به آنها كمك كنيم براي جلب احترام ديگران، با همسالان خود ارتباط برقرار كنند.
براي كودك آسان است كه در محيط خانه پر شور باشد. او با عشق و تاييد والدين خود احاطه شده و احساس امنيت ميكند. با اين وجود وقتي او بزرگ ميشود وضعيت فرق ميكند.
در محيط مدرسه، دوستان همسال و همكلاسيهاي او براي او اهميت پيدا ميكنند. بعضي از كودكان به طور ذاتي خجالتي و ساكت هستند. آنها در اين دوران عقبنشيني ميكنند و مهم است كه آنها را از خلوت خود بيرون بكشيم و به آنها كمك كنيم براي جلب احترام ديگران، با همسالان خود ارتباط برقرار كنند.
كودكان با اجتماعي شدن آشنايي ندارند و اين كار براي همه آنها آسان نيست. برخي از كودكان درونگرا هستند و لازم است به آنها ياد بدهيم چگونه با ديگران معاشرت كرده و رابطه برقرار كنند. دوستان خوب ميتوانند زندگي آنها را كامل كنند و شما نميخواهيد آنها چنين فرصتي را از دست بدهند. اگر كودك شما منزوي است، با كمي مراقبت و توجه ميتوانيد به او كمك كنيد حرف خود را بزند و مهارتهاي اجتماعي را فرا بگيرد.
علل كمرويي
بعضي از كودكان بسيار خجالتي هستند و دوست پيدا كردن براي آنها مشكل است. آنها دوست دارند با بقيه كودكان بازي كنند اما از آنجا كه فاقد مهارتهاي اجتماعي هستند، نميدانند چگونه بايد به سايرين بپيوندند. كودك ممكن است مشكلات رفتاري مانند پرخاشگري، عدم توجه يا كمرويي داشته باشد. اين مانعي بين كودك و ساير كودكان ايجاد ميكند و او دوستي نخواهد داشت.
ممكن است كودك به بيماري اوتيسم مبتلا باشد. در اين حالت او به مراقبت و درمان ويژه نياز دارد. اين روزها كودكان به آساني ارتباط برقرار نميكنن؛ چون عادت كردهاند تنهايي در مقابل تلويزيون يا با بازيهاي كامپيوتري وقت بگذرانند. اين فقدان روابط اجتماعي به بروز مشكل در دوستيابي كودكان منجر ميشود.
بعضي از كودكان فرصتي براي دوست پيدا كردن ندارند. ممكن است در همسايگي كسي نباشد كه كودكان همسن و سال وي داشته باشد. دنيا محل رقابت است و برخي از كودكان برنامههايي دارند كه آنها را خيلي مشغول ميكند. آنها به كلاسهاي ورزشي ميروند يا سرگرميهاي مختلفي دارند كه ديگر وقتي براي معاشرت با ساير كودكان براي آنها باقي نميگذارد.
نكاتي براي كمك به كودك براي غلبه بر كمرويي
خود را درگير فعاليتهاي فرزندانتان كنيد. از آنجا كه كودك خود را تماشا ميكنيد، اين كار به او احساس امنيت ميدهد. او مطمئنتر و اجتماعيتر ميشود. باشگاهها و انجمنهاي فراواني هستند كه فعاليتهاي اجتماعي را سازماندهي ميكنند. بعضي از مدارس نيز براي چنين فعاليتهايي برنامهريزي ميكنند. عضو چنين باشگاههايي شويد و كودك خود را در اين فعاليتها شركت دهيد.
با پدر و مادرهايي كه كودكي همسن و سال فرزند شما دارند دوستي كنيد. اگر كودك شما ببيند كه شما با پدر و مادر ساير كودكان معاشرت ميكنيد، بر كمرويي خود غلبه ميكند. اين كار همچنين دايره دوستان شما را نيز وسيعتر خواهد كرد.