سخنان بزرگان در مورد دنیا
حدیث (1) امام على عليه السلام :
حُبُّ الدُّنيا يُفسِدُ العَقلَ وَ يُصِمُّ القَلبَ عَن سَماعِ الحِكمَةِ وَ يوجِبُ اَليمَ العِقابِ؛
دل بستگى به دنيا، عقل را فاسد مى كند، قلب را از شنيدن حكمت ناتوان مى سازد و باعث عذاب دردناك مى شود.
مستدرک الوسایل و مستنبط المسایل ج 12 ، ص41
حدیث (2) امام على عليه السلام :
رَدعُ النَّفسِ عَن زَخارِفِ الدُّنيا ثَمَرَةُ العَقلِ؛
دورى از تجمّلات دنيا ميوه عقل است.
تصنیف غررالحکم و دررالکلم ص241
- مردی با نگرانی به حضرت امام صادق (علیه السّلام)عرض کرد: به خدا قسم ما سخت گرفتار دنیا طلبی شده ایم و دوست داریم که بر مال و ذخائر آن دست یابیم وضع ما چگونه خواهد بود ؟ حضرت از او سؤال کرد دوست داری با مال دنیا چه کنی و درآمدت را در چه راهی صرف نمائی؟ جواب داد: 1- قسمتی را در بهبود زندگبی خود و عائله صرف نایم. 2- صله رحم کنم و به بستگان تهیدستم کمک نمایم. 3- در راه خدا به فقرا و مستمندان بدهم. 4- به سفر عبادت حج و عمره بروم . حضرت فرمودند: نگران نباش کار تو دنیا طلبی مذموم نیست بلکه این کار خود آخرت طلبی است.
منبع : کافی 5 ،ص72
22- حضرت امام هادی (علیه السّلام) فرموده اند: دنیا بازاری است که گروهی در آن نفع می برند و گروهی ضرر می بینند.
منبع : تف العقول ، ص483
- حضرت امام محمدباقر (علیه السّلام) فرموده اند: دنیا بازاری از بازار ها است. گروهی از این بازار خارج می شوند، کالای نافع و سود بخش می برند و بعضی با متاع مضر و زیانبار از این بازار بیرون می آیند.
منبع : بحار ،جلد17،ص
- عمرو بن جمیع می گوید از حضرت امام صادق (علیه السّلام) شنیدم که می فرمودند: خیر وخوبی در آنکس نیست که دوستدار جمع آوری مال حلال نباشد تا بدان وسیله آبروی خود را از ذلت سؤال مصون بدارد و دین خویش را بپردازد و به ارحام فقیر خود کمک نماید.
منبع : کافی 5 ،ص72
حضرت امام علی (علیه السّلام) فرموده اند: دنیای گذران چشم انداز نهائی کوردل و ناآگاه است و عوالم بعد از آن را نمی بیند. اما انسان بصیر و بینا آینده را هم می نگرد و می داند مقرّ ثابت و خانه ی دائمی انسان در وراءِ این جهان است. انسان بصیر از دیدگاه دنیا به عالم بعد از مرگ نیز توجه دارد و فاقد بصیرت، تنها به دنیا چشم دوخته است. انسان بصیر از این منزل برای منازل بعد از مرگ، ذخیره و زاد تهیه می کند و کوردل فقط برای دنیا توشه بر میدارد.
منبع : نهج البلاغه ،خطبه 133
- حضرت رسول خدا (صلّی الله علیه و آله و سلّم) فرمودند: چه شده است مرا که می بینم حبّ دنیا بر بسیاری از مردم غلبه کرده و آن چنان شده اند که گویی مرگ در این عالم برای غیر آنان مقدّر گردیده است و رعایت حق و عدل بر کسان دیگری واجب شده است. و به طوری از واقع بینی بازمانده اند که وقتی خبر مرگ پیشینیان را می شنوند در نظرشان همانند مردمانی می آید که به سفر رفته اند و طولی نمی کشد که باز می گردند.
منبع : سفینه ،جلد1 ،سوق،ص674
زبان سپهری برای مردم دلپذیرتر است. اما مثل اینکه شما با زبان سهراب زیاد موافق نیستید و حتا یک جایی گفتهاید آبتان باهم به یک جو نمیرود. "ولی من با "زبان" سهراب اشکالی ندارم. چون او و فروغ را از این لحاظ در عرض هم میگذارم. مشکل من و سهراب، دنیایی است که او از آن صحبت میکند. من دنیای او را درک نمیکنم. بهشت او اصلا از جنس جهنم من نیست. ببین: تو حتا وقتی که تا خرخره لمبانده باشی هم میتوانی معنی حرف مرا که میگویم «گرسنهام» بفهمی. چون سیری تو و گرسنگی من از یک جنس است منتها در دو جهت. من اگر غذای کافی بخورم حالت الان تو را درک میکنم و تو اگر تا چند ساعت دیگر چیزی نخوری معنی حرف مرا. اما من اگر خودم را تکه پاره هم بکنم نمیفهمم جغرافیای شعر سپهری کجا است." احمد شاملو
حضرت امام علی (علیه السّلام) فرمودند : ای مردم! همانا برای شما از دو چیز می ترسم: هواپرستی و آرزوهای طولانی. امّا پیروی از خواهش نفس، انسان را از حق باز می دارد، و آرزوهای طولانی، آخرت را از یاد می برد. آگاه باشید! دنیا به سرعت پشت کرده و از آن جز باقیمانده ی اندکی از ظرف آبی که آن را خالی کرده باشند، نمانده است. بهوش باشید که آخرت به سوی ما می آید، دنیا و آخرت، هریک فرزندانی دارند. بکوشید از فرزندان آخرت باشید، نه دنیا، زیرا در روز قیامت، هر فرزندی به پدر ومادر خویش باز می گردد. امروز هنگام عمل نه حسابرسی، و فردا روز حسابرسی است نه عمل.
منبع: نهج البلاغه، خطبه 42
حضرت رسول خدا (صلّی الله علیه و آله و سلّم) فرمودند: مرا با دنیا چه کار؟ همانا مثل من با او چون مثل شتر سواری است که درختی بر فراز او باشد در روز گرمی و زیر آن استراحت نیم روز را بگذراند و سپس برود و آن را به جا گذارد.
منبع : اصول کافی جلد 4، ص 401
- حضرت امام رضا (علیه السّلام) فرموده اند: از لذایذ دنیوی نصیبی برای کامیابی خویش قرار دهید وتمنیات دل را از راههای مشروع برآورید، مراقبت کنید در این کار بمردانگی و شرافتتان آسیب نرسد و دچار اسراف و تندروی نشوید. تفریح و سرگرمیهای لذت بخش شما را در اداره زندگی یاری میکند و با کمک آن بهتر به امور دنیای خویش موفق خواهید شد.
منبع:بحار17،صفحه208
1. بزرگترین عیب برای دنیا همین بس که بیوفاست. (حضرت علی علیهالسلام)
ابی حذا گوید: به حضرت امام باقر (علیه السّلام) گفتم: برای من بازگو آنچه را بدان سود گیرم. فرموند: ای ابا عبیده بسیار یاد مرگ کن، زیرا آدمی نباشد که یاد مرگ کند جز آنکه در دنیا بی رغبت شود.
منبع : اصول کافی جلد 4، ص 395
رسول خدا(صلّی الله علیه و آله و سلّم) فرمودند: به راستی در دنیاداری زیان به آخرت است و در طلب آخرت زیان به دنیا، شما به دنیای خود زیان بزنید که بهتر است از زیان رساندن به آخرت.
منبع : اصول کافی جلد 4، ص 393