سخنان بزرگان در مورد دروغ

نه مي توان تاريخ را فريب داد و نه مي توان زمان را از سير سريع خود بازداشت.((محمد خياباني))

“خواست حقيقت” به معناي “خواست فريب نخوردن” نيست، بلكه الزاماً به معناي “خواست فريب ندادن ديگران و فريب ندادن خويشتن” است؛ چيزي كه ما را به قلمرو اخلاق مي كشاند.((نيچه)) 

مردم دورانهاي فاسد، مردمي زيرك و انديشمند و اهل تهمت و افترا هستند؛ آنها مي دانند كه مي توان بدون استفاده از خنجر و غافلگيري كسي را كشت و همچنين مي دانند كه مردم آنچه را كه خوب بيان شود باور مي كنند.((نيچه))

براي آنكه تاريخ تا ابد دروغ باشد كافي است كه يك نفر حقايق را پنهان كند.((ميشله))

نوعی بی گناهی در دروغ نهفته است که نشانه ای از باور نیک است. نیچه

دروغ جلوه اي از شيطان است زيرا شيطان دو نام دارد: يكي شيطان و ديگري دروغ.((ويكتور هوگو))

در برخي از موارد، فريب خوردن بهتر از بي اعتمادي است.((سرنگ))

نه اینکه دیگر به من دروغ نمی گویی، بلکه چون دیگر به تو اعتماد ندارم، این موضوع برایم تکان دهنده است. نیچه

شما تنها به دو نفر در زندگي تان دروغ مي گوييد: نامزدتان و پليس!((جك نيكلسون))

به احتمال زياد، دانش طي هزاران سال اسير وجدان كاذب بوده است و زندگي متفكران بزرگ با تحقير خود و عقده هاي پنهاني بسيار همراه بوده است.((نيچه))

آن كس كه به گونه اي ژرف به جهان نگريسته باشد، بي ترديد مي داند چه حكمتي در سطحي بودن انسانها نهفته است. اين غريزه حفظ خويشتن است كه به او مي آموزاند، سطحي، آسان نگر و دروغين باشد.((نيچه))

خشم را با مهرباني، بدي را با خوبي، آزار را با بخشش و دروغ را با راستي فرو بنشانيم.((؟))

هیچ کس نمی‌خواهد شریف‌ترین جزء وجود خود را به دروغ بیالاید. افلاطون

نفرين بر او كه با بدكاري كه به اندرز خواهي آمده همدستي كند. زيرا هم رأيي با بدكار مايه ي رسوايي و گوش دادن به دروغ، خيانت است.((جبران خليل جبران))

همه به یکدیگر عشق می ورزیم و دروغ، بوسه ای است که با یکدیگر رد و بدل می کنیم. فرناندو پسوا