سخنان بزرگان در مورد دروغ

خود را جايي درگير كن كه فضيلتِ دروغين به كار نيايد، چنان جايي كه آدمي در آن، همچون بندباز بر رويِ بند، يا مي افتد يا سرِ پا مي ماند، يا راه به بيرون مي برد… .((نيچه))

اندكي از مردم را مي توان براي هميشه فريب داد. همه مردم را نيز مي توان براي مدت اندكي فريب داد. اما نمي توان همه مردم را براي هميشه فريب داد.((آبراهام لينكلن))

راستي مثل گنج است؛ هر قدر آشكار گردد، پيروانش بيشتر مي شود و دروغ مثل شعله پنهان آتش است كه وقتي آشكار شد، سوزش و تباهي بيشتري به همراه دارد.((ارسطو))

آن اندازه كه ما خود را فريب مي دهيم و گمراه مي كنيم، هيچ دشمني نمي تواند.((محمد حجازي))

كردار بالاتر از كلمات سخن مي گويند و دروغهاي كمتري مي گويند.((؟))

دروغ مثل برف است كه هر چه آن را بغلتانند، بزرگتر مي شود.((لوتر))

بین مردمان کوچک، دروغگویی فراوان است. نیچه

سامانه همه گير هستي با آنكه يكنواخت پنداشته مي شود، رو به پويش و پيشرفت است. گردش آرام هستي نبايد ما را فريب دهد. ما بخشي از يك برنامه بزرگ و پيش خواسته در كيهان هستيم كه پيشرفت را در نهاد خود دارد.((اُرد بزرگ))

پريشاني من از اين نيست كه به من دروغ گفته اي، از اين آشفته ام كه ديگر نمي توانم تو را باور كنم.((نيچه))

نمي توان از همساز بودن با طبيعت، يك اصل اخلاقي براي خود ساخت؛ بايد بر فريب حواس خود پيروز شويم.((نيچه))

كسي كه يك بار مرا فريب مي دهد براي او ننگ است، ولي كسي كه دو بار فريبم مي دهد براي من ننگ است.((مثل اسكاتلندي))

هیچ کس به اندازه فردی خشمگین دروغ نمی گوید. نیچه

من ترسيم كردن را به حرف زدن ترجيح مي دهم، زيرا ترسيم كردن سريعتر است و مجال كمتري براي دروغ گفتن باقي مي گذارد.((لوكوربوزيه))

دروغ، آيين اربابان و بردگان و حقيقت، خداي انسانهاي آزاد است.((ماكسيم كورگي))

مردم دورانهای فاسد، مردمی زیرک و اندیشمند و اهل تهمت و افترا هستند؛ آنها می دانند که می توان بدون استفاده از خنجر و غافلگیری کسی را کشت و همچنین می دانند که مردم آنچه را که خوب بیان شود باور می کنند. نیچه