سخنان بزرگان در مورد دروغ
آن کس که به گونه ای ژرف به جهان نگریسته باشد، بی تردید می داند چه حکمتی در سطحی بودن انسانها نهفته است. این غریزه حفظ خویشتن است که به او می آموزاند، سطحی، آسان نگر و دروغین باشد. نیچه
چهره نيست كه فريب مي دهد، ماييم كه با خواندن آنچه آنجا نوشته شده فريب مي خوريم.((فيگاور))
زمان، فريب دهنده اي بيش نيست، بدين جهت كه هيچ كاري براي كمك به ما در راه دگرگون ساختن خود نمي كند.((كريشنا مورتي))
دروغ بزرگي را با صداي بلند بگوييد و مدتي آن را تكرار كنيد؛ دير يا زود، مردم آن را باور خواهند كرد.((؟))
با دهان دروغ می گوییم، اما با شکل و پوزه خویش به هنگام بیان دروغ، حقیقت را بر زبان می آوریم. نیچه
سامانه همه گير هستي با آنكه يكنواخت پنداشته مي شود، رو به پويش و پيشرفت است. گردش آرام هستي نبايد ما را فريب دهد. ما بخشي از يك برنامه بزرگ و پيش خواسته در كيهان هستيم كه پيشرفت را در نهاد خود دارد.((اُرد بزرگ))
آینده چنان مبهم است که مردم تنها به فکر امروز خود هستند؛ روحیه ای که فرصت مناسبی برای انواع فریبکاران و گمراه کنندگان فراهم می سازد. چون ظاهراً تنها برای "یک روز" خود را به دست فریب و گمراهی می دهیم و فرصت پرهیزگاری در آینده را برای خود نگه می داریم! نیچه
عده بسيار كمي از مردم، سرزنش هاي مفيد را به تعريفهاي دروغين كه از ايشان به عمل مي آيد، ترجيح مي دهند.((ديل كارنگي))
هنرها تنها تقليد محض واقعيت خارجي نيستند و اگر برخي آثار هنري چنين بودند، در حقيقت در برابر رسالت عالي خود كاذب مي نمودند.((آرتور شوپنهاور))
باید بر فریب حواس خود پیروز شویم. نیچه
تمام وعده ها و نويدهاي دنيا فريبي بيش نيست و بهترين دستور زندگي اين است كه اعتماد به نفس داشته باشي و در پرتو سعي و تلاش خود به مقامي برسي.((ميكل آنژ))
ديوِ كين و ديوِ سخن چيني گزنده است. سخن چين هرگز جز به دروغ لب نمي گشايد. گفتارش هميشه بي فروغ است. [ افراد ] دو رو و سخن چين از مهر يزدان بي بهره اند و از او در هراسند.((بزرگمهر))
دلیری و شجاعت را به دروغ نمی توان بر خود بست؛ دلیری صفتی است که مکر و فریب نمی پذیرد. ناپلئون بناپارت
اگر انسان، کسی را جز به عمد بکُشد، این خطا کوچکتر از آن است که او را در جستار زیبایی و نیکی و دادگری و قانون فریب دهد. افلاطون
"خواست حقیقت" به معنای "خواست فریب نخوردن" نیست، بلکه الزاماً به معنای "خواست فریب ندادن دیگران و فریب ندادن خویشتن" است؛ چیزی که ما را به قلمرو اخلاق می کشاند. نیچه