سخنان بزرگان در مورد دروغ

خود فريبي به اين صورت بيان شده است كه انگار روي وزنه‌اي ايستاده‌ايد تا خود را وزن كنيد، در حالي كه شكم‌تان را تو داده‌ايد.((چارلز استيون هامبي))

زندگي بسيار فريب دهنده است؛ فقط بايد با عينك مناسبي به آن نگريست.((دوما))

نمی توان از همساز بودن با طبیعت، یك اصل اخلاقی برای خود ساخت؛ باید بر فریب حواس خود پیروز شویم.((نیچه))  

با فريب شايد بتوان چيزي بدست آورد، اما در نهايت همان دستاورد مايه تباهي خواهد بود.((ارد بزرگ))

آنان كه از آنچه نبايد شرمگين باشند، شرم دارند و از آنچه بايد شرمگين باشند، شرم ندارند، اينان در پي آموزه‌هاي دروغين بوده و به راه بد روند.((بودا))

كسي كه بديهاي همسايه‌اش را چون گندم وجين شده [=پاك شده ار علف هرز] در برابر باد بالا مي‌افكند، ولي بديهاي خويش مي‌پوشد، چون نيرنگ‌بازي است كه مُهره و طاس دروغين از بازيگر ديگر پنهان دارد.((بودا))

جهان تنها همین دنیای ظاهر است و دنیای حقیقی، دروغی بیش نیست.((نیچه))  

هيچ كس نمي تواند ما را بهتر از خودمان فريب دهد.((گوته))

پریشانی من از این نیست كه به من دروغ گفته ای، از این آشفته ام كه دیگر نمی توانم تو را باور كنم.((نیچه))  

انساني كه به حقيقت دست يافته چگونه مي تواند دروغ بگويد؟ براي چه بايد دروغ بگويد؟ او هيچ دروغي براي گفتن ندارد.((اشو))

كسي كه دروغ مي گويد و با گفتن اينكه همه ي مردم چنين نمي كنند، براي خود عذري مي تراشد، كسي است كه با وجدان خود بر سر ستيز است.((ژان پل سارتر))

كاش در دنيا سه چيز وجود نداشت: غرور، عشق و دروغ؛ آن وقت كسي از روي غرور براي عشق دروغ نمي گفت.((؟))

خود را جایی درگیر كن كه فضیلتِ دروغین به كار نیاید، چنان جایی كه آدمی در آن، همچون بندباز بر رویِ بند، یا می افتد یا سرِ پا می ماند، یا راه به بیرون می برد... .((نیچه))  

راستي، امانت است و دروغ گفتن خيانت.((بوذرجمهر))

براي اينكه بتوانم در مسير زندگاني با اطمينان خاطر گام بردارم و عمل كنم، ميل فوق العاده اي دارم كه بدانم چگونه مي توان بين حقيقت و غير حقيقت، راست و دروغ و درستي و نادرستي تفاوت قايل شد.((دكارت))