به نام یگانه عالم

تعریفی از فرافکنی به زبان ساده: یعنی انگشت اتهام به سوی دیگران گرفتن یا تمایل نسبت دادن آن چیزی که در درون ماست به دیگران، یا از سرخود باز کردن و یافتن مقصری بیرون از خود و نپذیرفتن مسئولیت نسبت به کردار خود و عدم تعهد به رفتار خودمان.

 

 

 

با این وسیله دفاعی فرد می کوشد تا تمایلات نامناسب و ناپسند خویش را به دیگران نسبت دهد و در نتیجه خود را عاری از هرگونه عیب و نقص بداند.

با این وسیله دفاعی ما نقطه ضعفهای خودمان را به دیگران نسبت می دهیم و مطالبی را به دیگران می گوئیم که در خود ماست. زمانی که در مورد دیگران پیش داوری می کنیم در واقع در مورد خودمان پیش داوری می کنیم و به علاوه در بسیاری از موارد توصیه هایی که به دیگران می کنیم نشانه آن است که خودمان نیاز به آن توصیه ها داریم.

با فرافکنی بیش از اندازه چه کنیم

 

 

 

بعضی از افراد از این سیستم دفاعی بیش از اندازه استفاده می کنند.

 

 

برای اینکه به حد تعادل برسید باید به چند نکته توجه کنید:

• قبل از اینکه انگشت اتهام را به سمت کسی بگیرید حتمأ با خودتان صادق باشید و به اشکالات خودتان به خوبی فکر کنید قطعأ به نتیجه خواهید رسید.
• سعی کنید نکات مثبت و منفی و نقاط قوت و ضعف خود را پیدا کنید و حتی از دیگران در این زمینه نظر خواهی کنید.
• هر زمانی که خواستید به دیگران نکات و مطالب و توصیه هایی را گوشزد کنید حتمأ ابتدا خودتان به آنها عمل کنید.
• از پیش داوری ها و قضاوت کردن در مورد دیگران پرهیز کنید.

منبع: آسمونی