روزی معلوم

من مي‌خواستم اين دو درهم را به آن مرد بدهم امّا او افسار اسبم را برداشت و برد. اكنون به بازار برو و با اين دو سكّه يك افسار بخر و زود برگرد!
غلام اطاعت كرد و به بازار رفت. در آنجا همان مرد را ديد كه افسار را در دست گرفته بود و براي فروش دنبال مشتري مي‌گشت. غلام، افسار استر را شناخت، امّا بدون آنكه به روي مرد بياورد، آن را به دو درهم خريد و پيش حضرت برگشت. امام وقتي حكايت را شنيد، با تأسّف سر تكان داد و فرمود:

به راستي كه بندة بي‌صبر و عجول روزي را بر خود حرام مي‌كند. امّا سرانجام بيشتر از آنچه مقدّر شده، به او نخواهد رسيد!

 

محمّد علی دهقانی، «شیرین‌تر از عسل»، تهران، انتشارات موعود عصر(عج).