بهار
لشکر از سمت حَمَل آمد و یاران بهار
حمله بُردند به اردوی زمستان نزار
چمن آزاد شد از بند کلاغان و به دشت
نغمه ی مرغ سحر آمد و اوای هزار
رعد نقاره زنان آمد و باران زپیَش
کرد برکوی و گذر گوهر شه وار نثار
بخت نو رخت شکوفه به تن باغ کشید
چشمه جاری شد ودادازکف خود صبر وقرار
غنچه انداخته چادر زسر و بلبل مست
به طرب آمده با جام می و بوس و کنار
لاله روئید و درختان هم در رقص و کنون
گل و آیینه و آب است به هر شهر و دیار
(مرتضی برخورداری)