مشاعره بهاری
قوانین مشاعره:
- اشعار متناسب با موضوع و در رابطه با "بهار و نوروز" باشد.
- هر بیت با آخرین حرف بیت نفر قبلی شروع شود.
- هر کاربر فقط یک پست در جواب نفر قبلی در قسمت نظرات ارسال کند.
- پاسخ به پست، یک بیت و یا حدأکثر دو بیت باشد.
- در پستهای ارسالی فقط پاسخ شعر قبلی را ارسال نموده و برای گفتگو از سایر بخشهای انجمن استفاده کنید.
- حتیالإمکان از به کار بردن اشعار تکراری خودداری کنید، لذا قبل از ارسال جواب لطفاً بر پاسخ های قبلی مروری سریع داشته باشید.
- از مشاعرهی تکنفره (مشاعره با خود) بپرهیزید و صبر کنید تا شخص دیگری جواب شعر شما را بدهد.
- چنانچه به علت همزمانی ارسال، دو یا چند نفر پاسخ ارسال کردند، ملاک برای ادامهی مشاعره بیتی است که زودتر ثبت شده باشد. بنابراین پست خود را ویرایش کنید؛ در غیر اینصورت پست شما حذف میگردد.
- درصورت امکان نام شاعر را بنویسید و اگر شاعر بیت خودتان هستید ذکر نمایید.
جوایز و امتیازات:
با توجه به مشارکت شما عزیزان در این تاپیک و سایر تاپیکهای طرح «از مادر آسمان تا پدر خاک» در ایام نوروز، در پایان به منتخبین امتیازات و جوایزی به قید قرعه اهدا میگردد.
زِ کوی یار میآید نسیمِ بادِ نوروزی از این باد ار مدد خواهی چراغ دل برافروزی
به صحرا رو که از دامن غبارِ غم بیفشانی به گلزار آی کز بلبل غزل گفتن بیاموزی
«حافظ شیرازی»
یا مقلب القلوب و الابصار
پرده افکن حجاب دل بردار
رسم بد عهدی ایام چو دید ابر بهار
گریه اش بر سمن و سنبل ونسرین آمد.
دگر ای مادر غمدیده بخون زیور کن
جشن نوروز بهل، شیون شهریور کن
نرم نرمک میرسد اینک بهار
خوش به حال روزگار
خوش به حال چشمه ها و دشت ها
خوش به حال دانه ها و سبزه ها
ای نوبهار خندان از لامکان رسیدی
چیزی بیار مانی از یار ما چه دیدی
یا محول الحول و الاحوال
بیش از این چشم دل به ره مگذار
روی بستان را چون چهره ی دلبندان
از شکوفه رخ و از سبزه عذار آید
منبع: haftegy.ir
دلا بنویس الهام از بهار گیر
برای زندگی وام از بهار گیر
بِسانِ یاسمن، ناژو و سوسن (ناژو=درخت صنوبر)
بگیر معنا یا نام از بهار گیر
رسید عید و من از روی حور دلبر دور
چگونه باشم بیروی آن بهشتی حور...
رسید عید همایون شها به خدمت تو
نهاده پیش تو هدیه نشاط لهو و سُرور
رسید مژده که آمد بهار و سبزه دمید / وظیفه گر برسد مصرفش گل است و نبید
مکن زغصه شکایت که در طریق طلب / به راحتی نرسید آنکه زحمتی نکشید
دریغا عیش اگر مرگش نبودی
دریغ آهو اگر بگذاشتی یوز
زند بلبل ندای نغمه ساران/کند شمشاد یاد رود ساران
چو کبکان میروند بر کوهساران/پر از آهو شود دشت و بیابان