امید… تا لحظه آخر!
امید… تا لحظه آخر!
ضرب المثلی هست که می گوید: انسان به امید زنده است. این جمله، جمله درستی است. اگر انسان در زندگی اش امید نداشته باشد نمی تواند زندگی کند.
مثلا اگر دانشجویی که دارد درس می خواند اینطور فکر کند که:
درس بخوانم که چه شود؟ … برای اینکه مدرک بگیرم.
حالا مدرک بگیرم و سر کار بروم که چه شود؟
بعد ازدواج و فرزند و … که چه شود؟
اگر آدم اینطور ناامیدانه به زندگی نگاه کند نمی تواند زندگی کند. بعضی ها واقعا آیه یأس اند.
پرتکرارترین آیه قرآن در کلام رهبر انقلاب در رابطه با امیدواری است:
«… وَ لَیَنصرَنَّ اللَّهُ مَن یَنصرُهُ»؛ (سوره حج، آیه ۴۰)
… و بىتردید خدا هر که او را یارى کند یارى خواهد کرد…
داستانک:
روزی حضرت عیسی علیهالسلام در محلی نشسته بود. پیرمردی داشت زمین را برای زراعت آماده میکرد. حضرت گفت: خدایا! آرزو را از دل این مرد زایل کن.
هماندم پیرمرد بیل خود را به یکطرف انداخت و روی زمین خوابید. ساعتی گذشت، عیسی علیهالسلام بازگفت: خداوندا! دوباره آرزو و امید را به او برگردان. ناگاه پیرمرد از جا برخاست و شروع به کار کرد. حضرت از او پرسید: چه شد بیل را بر زمین گذاشتی و باز بعد از ساعتی، آن را برداشتی و به کار مشغول شدی؟
پیرمرد گفت: «در حین کار کردن با خودم گفتم تا کی باید زحمت بکشی؟ تو پیر و از کار افتادهای، شاید اجل همین الآن به سراغت بیاید. با این اندیشه از کار دست کشیدم، [اما] وقتی روی زمین دراز کشیده بودم، با خود گفتم: حالا که زنده هستی، باید کار کنی و زاد و توشهای فراهم آوری. این بود که باز بیل را برداشتم و مشغول به کار شدم».
منبع: بحار الأنوار (ط – بیروت)، ج ۱۴، ص ۳۲۹
ما باید امید داشته باشیم. اگر پدر در خانه حرف های ناامید کننده بزند بچه ها هم نا امید می شوند.
به بچه می گوییم درس بخوان. می گوید درس بخوانم که چه شود؟ این از صحبت های پدر و مادر نشئت می گیرد.
امیدمان تا لحظه آخر خداست و نباید به غیرخدا امید داشت .
خدایا امیدما فقط تویی مارا نا امیدنکن
تنهاشیطان از رحمت خدامایوس وقنوط است