♦♦♦شعرهایی برای انقلاب♦♦♦
دفتر...خودکار ... شوق انشایی سبز
جغرافی زندگی ... جهت هایی سبز
ناگاه صدای توپ... بازی! ...نه!جنگ
خون ریخت به دستان الفــبایی سبز!
ما هیمنه ی تورا شکستیم ای مرگ!
دامان تو را هجوم دستیم ای مرگ!
امروز که پیراهنمان گلگون است
در جشـــن تـــولــّد تو هستیم ای مرگ!
پیداست وقاحت شما بیشتر است
بحرین زکشتارمنا بیشتر است
با خادم آن حرم بگو:حرمت خون
از حرمت خانه ی خدا بیشتر است
سیدعلی اصغر علوی
گفتی که پس از سجود بر میگردی
وقتی که صلاح بود بر میگردی
در نامه نوشتی که دلت تنگ شده
تافکر کنم که زود بر میگردی
به آخرین ثانیههای جانبازان شیمیایی:
خون... سرفه خشک... درد... بیمارستان...
آیینهای از نبرد... بیمارستان...
پیچید صدای ضجّه شیرزنی!
یک خط کشیده!... مَرد... بیمارستان...
گفتم کمی از بهار خون حرف بزن
از غیرت شهر واژگون حرف بزن
وقتی پدرم شهید شد مجنون بود
آقای معلم از جنون حرف بزن!
اشک و تب و سوز بوی بابا دارد
اینجا شب و روز بوی بابا دارد
شاید که نرفته است، مادر! به خدا ـ
این چفیه هنوز بوی بابا دارد
در باد نشانههای بال و پر توست
بر گونه هنوز بوسه آخر توست
گفتند به من در آسمانی... بابا!
خورشید به خون نشسته شاید سر توست
عکست را پنجشنبهها میبوسم
یا میگریم تو را و یا میبوسم
باور دارم که زنده هستی وقتی ـ
من را میبوسی و تو را میبوسم
ای موج به موج در پی کشف و شهود
از رنگ و ریای ما نخواهی آسود
در غربت شهر، زنده ماندن سخت است
هرچند که زنده رود باشی ای رود!
میلاد عرفان پور
تا مرهم زخم کهنه ما نمک است
هر سو که نگاه میکنم قاصدک است
من ماندم و یک درد به نامِ پرواز
این درد میان مَردها مشترک است
میلاد عرفان پور
ما گرد مداری از خطر میگردیم
تا صبح به دنبال سحر میگردیم
سوگند به لالهها، که همچون خورشید
زرد آمدهایم و سرخ برمیگردیم
هادی فردوسی
در طرح غزل شعر سپیدآوردیم
یک قافیه ی ناب و جدید آوردیم
مانند تمام شاعران،دریا را
از سمت نگاه یک شهید آوردیم
حدیثه صالحی/نکا
جسمیم که درقید زمان محدودیم
درگیر نیازیم وپراز کمبودیم
گفتند که به خلقت ما می نازی
یک عمر فقط مایه ی شرمت بودیم
ای کاش که جبهه ها خیالی نشود
تصویر شهید ، طرح قالی نشود
درفکرهجوم تازه هستند، بیا
تاسنگر جنگ نرم خالی نشود
هرچند کسوف شد زمین تاریک است
یا رشته ی ارتباط ماباریک است
اوضاع جهان ، قیام ها می گویند
با لطف خدا ظهورتان نزدیک است
مریم ایرانی/البرز