قزوین کجا بریم؟

بازار قزوین

معماری اصیل ایرانی را می‌توان در بازار قزوین به وضوح مشاهده کرد. همچنین فضای گسترده‌ی این مکان تاریخی، از دیگر ویژگی‌های آن به شمار می‌رود. کارشناسان معماری قدمت آن را به دوران حکومت صفویان نسبت داده و معتقدند که اکثر بخش‌های آن که می‌توان به سرای سعدالسلطنه، راسته‌ی قیصریه، سرای حاج‌رضا، سرای وزیر، تیمچه‌ی روباز، تیمچه‌ی سرپوشیده و سرای رضوی اشاره کرد، در دوران قاجار احداث شده‌اند.

سرای سعد السلطنه

سرای سعدالسلطنه، یکی از جذاب‌ترین قسمت‌های بازار قزوین است که توسط سعدالسلطنه، فرماندار وقت قزوین بنا شده و به دلیل وسعت، عنوان بزرگ‌ترین کاروانسرای داخل شهری کشور را به خود اختصاص داده است. این بنای تاریخی دارای قسمت‌هایی مانند چندین حمام، سرا، تیمچه، شترخان، راسته، چهارسوق، مسجد، چایخانه و … است و قدمت آن، متعلق به زمان سلطنت ناصرالدین شاه قاجار است.

حمام قجر

این حمام، یکی از کهن‌ترین حمام‌های شهر قزوین است و امروزه به موزه‌ی مردم‌شناسی تغییر کاربری داده است. قدمت این اثر تاریخی به ۴۰۰ سال پیش بازمی‌گردد و به نظر می‌رسد که در دوران حکومت صفویان و به همت یکی از سرداران شاه ‌عباس احداث شده است.

امام‌ زاده حسین (ع)

امام‌زاده حسین (ع) بقعه‌ی مطهر یکی از فرزندان امام رضا (ع) است که به روایت راویان، در سن دو سالگی هنگام هجرت ایشان از مرو به خراسان، در شهر قزوین فوت و دفن شده است. معماری صورت گرفته در این بارگاه، مربوط به دوران صفوی است که بسیار زیبا و ارزشمند بوده و توجه بازدیدکنندگان را به خود جلب می‌کند. مکانی معنوی آمیخته با زیبایی هنر استادکاران قدیم که حضور در آن، لحظات لذت‌بخشی را به همراه خواهد داشت.

تصاوير بيشتر

کاخ چهل ستون (کلاه فرنگی)

مطمئنا یکی از مهم‌ترین بناهای برجای‌مانده‌ از دوران کهن در شهر قزوین، کاخ چهل ستون است که طبق اظهارات باستان‌شناسان، قدمت آن از چهل‌ستون اصفهان نیز بیشتر است.

این اثر تاریخی زیبا، در دوران حکومت شاه تهماسب صفوی و در زمانی که شهر قزوین، پایتخت ایران شناخته می‌شد، احداث شده است. این عمارت، امروزه به موزه‌ی خوشنویسی، تغییر کاربری  داده است.

مسجد جامع قزوین

با توجه به اسناد تاریخی به نظر می‌رسد که در دوران قبل از اسلام، آتشکده‌ای وجود داشته است، که بعدها در دوران هارون‌الرشید، مسجدی بر پیکره‌ی آن بنا می‌شود؛ ساختمانی که می‌توان در آن مجموعه‌ای از انواع معماری‌های زیبا و چشم‌نواز را از قرون مختلفی مانند سلجوقیان، صفویان و قاجاریان، مشاهده کرد.

سر در عالی قاپو

سردرکاخی با ابهت، زیبا و باشکوه که باستان‌شناسان زمان احداث آن را در دوران حکومت شاه تهماسب صفوی اعلام کرده‌اند، در شهر تاریخی قزوین برجای‌مانده است که به عالی‌قاپو شهرت دارد. این اثر تاریخی در اولین خیابان ایران با قدمتی حدود ۵۰۰ سال که در بین ساکنین قزوین به نام خیابان سپه یا شهدا شناخته‌ می‌شود، قرار گرفته است.

بقعه‌  حمد الله مستوفی

بارگاهی از دوران ایلخانان مغول، با قدمتی حدود ۷ قرن، در شهر قزوین، میزبان گردشگران بسیاری از سراسر ایران است. این مکان تاریخی، آرامگاه یکی از تاریخ‌نویسان بزرگ ایران، به نام حمدالله مستوفی است که استادان سازنده‌ی آن، با نمای آجری زیبا و چشم‌نواز، اثری قابل توجه را برای آیندگان به یادگار گذاشته‌اند.

دروازه تهران قدیم

شهر قزوین در گذشته دارای هشت دروازه به نام‌های دروازه درب کوشک، دروازه باغشاه، دروازه تبریز، دروازه امام‌زاده حسین، دروازه خندق‌بار، دروازه شیخ‌آباد و دروازه تهران بوده است که امروزه تنها دو دروازه تهران و درب کوشک باقی مانده است. دروازه‌ تهران قدیم که قدمت آن به دوران قاجار باز می‌گردد، مزین به معماری زیبا و کاشی‌کاری‌های دوران پادشاهی ناصرالدین شاه است.

مسجد النبی

مسجدی قدیمی و متعلق به دوران پادشاهی فتحعلی ‌شاه قاجار، که با مساحتی بالغ بر ۱۴ هزار متر مربع، لقب بزرگ‌ترین مسجد تاریخی شهر قزوین را به خود اختصاص داده است. در بین مردم قزوین، این عمارت به مسجد سلطانی نیز شهرت دارد.

سلام

یک ارگی در قزوین هست اسمش یادم نمیاد ولی ممنون میشم اون رو هم اضافه کنید و آدرس دقیقش رو اعلام کنید روی سایت

حسینه امینی ها

عمارتی تاریخی، با عطر و بویی به قدمت دوران قاجار که متعلق به حاج محمدرضا امینی از بازرگانان و تاجران بنام شهر قزوین بوده و به دلیل برگزاری مراسم‌ مذهبی، امروزه از آن به حسینه‌ی امینی‌ها یاد می‌شود. این اثر زیبای تاریخی، دارای قسمت‌های زیبایی است که می‌توان به سه تالار مجلل و باشکوه آن اشاره کرد. تالارهایی که با ارسی‌هایی ۹ دهنه و گره‌چینی شده از یکدیگر تفکیک شده‌اند.

آب انبار سردار بزرگ

آب‌انباری برجای‌مانده از حکومت فتحعلی شاه که توسط محمدحسن خان و محمدحسین خان سردار، از فرماندهان وی، ساخته شده است. باستان‌شناسان، این اثر تاریخی را بزرگ‌ترین آب‌انبار تک گنبدی تاریخ ایران معرفی می‌کنند. مکانی که برخوردار از سردری مرتفع با قوس جناغی است و برای دسترسی به آب، می‌بایست ۵۰ پله‌ی سنگی را طی کرد و تا ۱۲/۵ متر به عمق زمین رفت.