این استقامت سه مرحله دارد:

مرحله نخست: تسلیم رضای خدا بودن، ناشکری نکردن و زبان اعتراض بر حضرت حق نگشودن است. هر مسلمانی می تواند به درجه ای برسد که در منتهای فقر و بدبختی، دلش از خدای خود خشنود باشد و برنعمت های دیگر حضرت پروردگار سپاس گزار   و به رحمتش امیدوار باشد.

مرحله دوم: انسان در اثر فقر دست از ایمان و عقیده خود برندارد بلکه با همان تنگ دستی زندگی کند و از راه حق منحرف  نشود.
مرحله سوم: نبرد با فقر است که باید با کوشش هر چه تمام تر، فقر را برطرف ساخت.