پوشش برای انسانها مسئله فطری است و هر انسانی که معیارهای انسانیت خود را از دست نداده باشد عریان بودن را دوست ندارد زیرا حیا مانع می شود از اینکه جز درموارد خاص که شرع مقدس اسلام به آن اجازه داده در انظار دیگران خود را برهنه کند .
  این موضوع به اندازه ای بدیهی است که حتی فرهنگ منحط و صهیونیستی غرب با ده ها سال کار فرهنگی غیر اخلاقی و سکس محور خود باز هم نتوانسته است زنان غربی را به برهنگی کامل بکشاند و خود آنها تا حدودی در برابر این ناهنجاری مقاومت کرده اند .
هر چند درغرب زنان ودختران پوشش مناسبی ندارند ولی حجاب زنان راهبه در کلیساها مورد احترام بوده و ملاک درستی مسئله حجاب درغرب تلقی می گردد دراین باره باید گفت درجامعه ای که معیارهای اخلاقی و انسانی و آموزه های دینی و ملی آن دستخوش تغییر و تحول شده و سکولارهای غرب باور مفسر و مبین آموزه های دینی و اخلاقی شوند از جمله اتفاقهایی که مردان و زنان آن جامعه را درگیر خواهد کرد موضوع برهنگی فرهنگی و بعد از چند سال بوجود آمدن فرهنگ برهنگی درآن جامعه خواهد بود یعنی سکولارها، ابتداء جامعه را با تئوریهای سکس محور ضد اخلاقی خود از هنجارها و آموزه های دینی برهنه و تهی ساخته و آنگاه فرهنگ برهنگی را جایگزین آن می کنند و درجامعه ما هم در سالهایی نه چندان دور همین اتفاق افتاد و تعدادی سکولارهای غرب گرا با شعار آزادی و جامعه مدنی چنان به حریم حجاب و عفاف تاختند و چنان مسئله حجاب را مورد سرزنش و تحقیر و توهین قرار دادند که عده ای باور کردند حجاب و عفاف مسئله ای زائد و متعصبانه است و مع الاسف تعدادی هم با این هوسرانان غرب گرا که فرهنگ سراسر ابتذال غرب پشتیبانشان بود همراه شدند و به جرأت می توان گفت وضعیت امروز جامعه نتیجه کوتاهی وزارتخانه های متولی امور فرهنگی و تا حدودی مردم بوده است لیکن الان که دیر نشده و می توان با تدبیری شایسته زنان جامعه را به صلاح و فلاح رهنمون شد. چرا که مردم ایران مردمی فهیمند و اگر درستی کاری با صداقت به آنان گفته شود می پذیرند و عمل می کنند دراین میان یکی از موارد مغغول درمسئله حجاب عدم تعیین معیارهای اسلامی که طی سالهای اخیر بوده زیرا هر کس به زعم خود مسئله پوشش را تبیین و تفسیر کرده غافل از اینکه اسلام به عنوان مترقی ترین دین جهانی درمسئله حجاب حدود مشخصی دارد و نیازی به تبیین و تفسیرهای گوناگون از آن نیست.

اسلام پوشش زنان را دارای چهارشرط اساسی می داند که عبارتند از :


  1-پوشش باید به گونه ای باشد که غیر از قرص صورت به اندازه ای که در وضو شسته می شود آنهم به شرط نداشتن آرایش غلیظ و دستها از مچ تا سر انگلشتان بقیه بدن و موها را کامل بپوشاند درپوشیده داشتن سر زنان و اینکه حتی تارهای موی زن نباید در معرض دید نامحرمان قرارگیرد در بین مراجع عظام کوچکترین اختلافی وجود ندارد. و لذا زنان و دخترانی که با انداختن یک شال به سر خود به گونه ای حجاب می گیرند که موهای آنان از پشت سر و روبرو کاملاً معلوم است در واقع اصلاً حجاب نگرفته اند و این کار آنها توهین به مسئله حجاب است و دردناکتر اینکه بعضی از خانواده های مذهبی هم بدون توجه به این مهم درحالی که زنان و دختران آنها چادر و مقنعه پوشیده اند ولی قسمت زیادی از موهای سرشان بیرون است که باید گفت جرم آنها بیشتر از بقیه بدحجاب ها است چرا که آبروی زنان چادری و با حجاب را هم می برند و موجبات نیش و کنایه افراد مغرض و دشمنان را به قشر محجبه جامعه فراهم می سازند.


2- پوشش باید به اندازه ای نازک نباشد که بدن یا رنگ لباس یا زیور آلات زن از پشت آن معلوم شود و لذا زنان و دخترانی که با لباسهای نازک و توری شکل سرو موها یا بدن خود را به خیال خود می پوشانند درواقع حجاب درستی نگرفته اند بلکه با این عمل خود حساسیت مردان هوسران را بیشتر کرده و زمینه های گناه و فساد را فراهم نموده اند. زیرا به تجربه ثابت شده مردان و پسران به زنانی که لباس توری شکل و نازک پوشیده اند بیشتر از زنان آسیب رسانده اند.


  3- پوشش باید به اندازه ای آزاد باشد که برجستگی بدن زنان و دختران برای نامحرمان معلوم نشود. پس اگر زنان و دختران جامعه از مانتوهای کوتاهی استفاده کردند که دکمه آن به زور بسته می شود و کاملاً چسبیده به بدن است در واقع حجاب را رعایت نکرده اند. زیرا دراین صورت اندام زنان و دختران به گونه ای برای مردم نامحرم جلوه می کند که گویا اصلاً پوششی ندارند با این تفاوت که فقط رنگ بدنشان فرق دارد و چنین حالتی برای مردان و پسران بسیار وسوسه انگیز و از زمینه های اصلی فساد و گناه و تباهی درکشور و موجب اختلاف بین خانواده ها و در مواردی قتل و خودکشی بوده است.


4- لباس شهرت نباشد. یعنی پوشش نباید از نظر رنگ یا مدل به گونه ای باشد که مردم به صورت غیر متعارف به او توجه کرده و با انگشت او را به همدیگر نشان دهند که این کار هم خلاف عفاف و حجاب زن است و هم زمینه های جلب نظر نامحرمان و مردان و پسران هوسران را فراهم و موجب گناه و آلودگی خواهد بود.
امید است اقشار متدین جامعه خصوصاً والدین گرامی نسبت به رعایت حدود اسلامی در مسئله حجاب اهتمام لازم را مبذول و فرزندان جوان خود را از فتنه آخرالزمان در امان نگهدارند تا حاصل عمرشان که فرزندانشان هستند خدای ناکرده با افتادن در دام هوسرانان و شیادان اخلاقی و با طلاق و آوارگی و اعتیاد به خاکستر تبدیل نشود.