نمازی بی ریا!

دعا می کنم زیر این سقف بلند

روی دامان زمین

هر کجا خسته شدی

یا که پر غصه شدی

دستی از غیب به دادت برسد

و چه زیباست که آن دست

خدا باشد و بس

  رب اجعلنی مقیم الصلوه و من ذریتی ربنا و تقبل دعاء

می خواهم از زمین بروم...
بروم بالا... 
آن بالا خانه ی من است...
خانه ام آسمان 
نور خانه ام شمس 
فرش خانه ام ابر
اهل خانه ام پاکاند
اهل خانه آمیخته اند با بوی خدا
اهلی،خاکی
دور از کبرو غرور 
دور از بغض و حسد
خانه ام خواهم ساخت با عشق خدا 
با یاد خدا...

 همیشه برا ی دلت وقت بگذار بیخیال دنیای خارج از دلت.

خوشا بحال اهل دل..

کاشکی ربم  دهــد توفیق  اجرای  نماز

تا بـه وقتش سجده دارم برکریم بی نیاز

 بی ریا اربا خــدا گویم دعا گویم سخن

بی گمان گنجی بیابم معدن صدگونه راز

فی البداهه: منصور مقدم 27/7/1395

خداوند یه اخلاص اینجوری بهمون بده

صبح بلند میشیم نماز بخونیم میگیم به به چه چه بقیه خوابن ولی ما برای نماز بیدار شدیم

با این فکر زمینه رو بری رد نمازمون ساختیم و تمام