گویند عماد الدین فقیه، در شیراز مى زیست، گربه اى داشت، هر وقت او به نماز مى ایستاد، آن گربه به او اقتدا مى كرد، ركوع و سجده و قیام را انجام مى داد، و همین باعث شد كه شاه شجاع الدین، ارادت خاصّى به عماد پیدا كرد. شعر خواجه حافظ به همین حادثه اشاره مى كند، آنجا كه گوید:
اى كیك خوش خرام كه خوش مى روى به ناز
غرّه مشو كه گربه عابد نماز كرد(1)

1) ریاض الحكایات : 158.