مشاعره علوی

مبادا سینه از شوق تو خالى

امیرالمؤمنین مولى الموالى

ياد كن خلوتِ فقيران را
در شبِ سرِ يثرب و كوفه
گريه‌ها، گريه‌هاي مولاوار
رازها، رازهاي مكشوفه

هم آدم و هم شیث و هم ادریس و هم الیاس

هم صالح پیغمبر و داود ، على بود

هم موسى و هم عیسى و هم خضر و هو ایوب

هم یوسف و هم یونس و هم هود، على بود

در محیطی که کنی سجده به خود زاعجازت

بال جبریل بدک نیست به زیر اندازت

دلی که عارف بالله می شود ای دل

ملازم ولی الله می شود ای دل

دلی بدون علی امتحان نمی گردد

دلی که شک کند از شیعیان نمی گردد

دردهای دردمندان را به لطف

ای طبیب جان، به درمان آمدی

تا بسوزی پرده های شرک را

شعله آسا، گرم و سوزان آمدی

یک گوشه از ولایت او وسعت بهشت

 یک قطره از کرامت او حوض کوثر است

 باید برید سر ز تن دشمن علی

 حتی اگر برادر و فرزند و مادر است

تو ولي هستی و منجی ولایت زهراست

تو هدایت گری و نور هدایت زهراست

تا چشم های تو بروم راه صاف را
حتی اگر طواف کنم کوه قاف را

وقتی شکافت خانه ی کعبه به عشق تو
دیدند در نگاه هُبُل اعتراف را

آسمان، سرپناه مولا بود
و زمين، كارگاه مولا بود

دل سوز و گدازه از علی می گیرد

 صد نغمه تازه از علی می گیرد

 جبریل همیشه اول هر کاری

 می آید اجازه از علی می گیرد

دین خود را کن مکمل با ولاى مرتضى‏
خوف تا کى باید از فرمان و اعلام غدیر

روزگارش شد علي، دار و ندارش شد علي
از ازل در پرده بود آيينه دارش شد علي

یدالله است ، یار و یاور اندر یومِ دین ------ یِکّه مرد یوم خندق ، فرد بی همتا علی است