مشاعره علوی

روزگارم با غلامى على سر میشود
هر که را دیدم على را دیده نوکر میشود

بنده زاده بنده اى دارم که دارد مثل من
چاکرى از چاکران کوى حیدر میشود

داشت ایزدبه صدف یک دُر یک گوهر ناب       

 دُر یکدانه نبی هست و گهر کیست علیست

تو صید شیرخدا بین که روبهی مکار

بقصد کشتن زهرا در آستانة اوست

تویی بزرگ و همه عالمت حقیر علی
تویی کبیر و جهان کودک صغیر علی

یک یا علی است فاصله از عشق تا علی

یوسف ! چه غم ز مکر زنان ، باش با علی

وا میشود تمامی درها به یا علی

"لشگر گشا علی است  و مشکل گشا علی

یگانه آینۀ نور سرمد است علی
علی است عین محمّد، محمّد است علی

یا علی بود که از عرش خدا می بارید
نور مولا به سر ثانیه ها می بارید
از غدیر تو به معراج رسیدیم علی
کوثر از دست تو یک جرعه چشیدیم علی

یکی از چارده دریا تو هستی

امام اولِ دل‌ها تو هستی

يکصد و بيست و چهار آيينه با هر يک هزار ـ
ساغر آوردند و او پر کرد با چشمي خمار

روزگارش شد علي، دار و ندارش شد علي

از ازل در پرده بود آيينه دارش شد علي

یتیمان کاسه های شیر را بر خاک اندازید
مجال دلنوازی با علی بسیار کوتاه است

تا شد به عرش دست نبي ماه عارضش
شد اين ندا ز بارگه كبريا بلند

دست حیدر به دست پیغمبر

دست هردو میان دست خدا

و یدالله فوق ایدیهم...

جلوه كرده بعینه دراینجا

آیینه تمام نمای خدا، علی است
نقشی که زد رقم، قلم ابتدا، علی است
دست خدا، زبان خدا، صورت خدا
در بندگیش بنده بی انتها، علی است
 

تو از تمام انبیا به غیر مصطفی سری

تو بحر فضل را دُری تو شهر علم را دری

تو از رسل فراتری تو با نبی برادری

تو جانشین احمدی تو بر صحابه سروری