اينگونه دعا كن
پيامبر بزرگوار اسلام صلّى اللّه عليه و آله همواره جوياى حال ياران خويش بود. روزى ، شنيد كه يكى از يارانش ، بيمار شده به عيادت او رفت و جوياى حالش شد. بيمار گفت : نماز مغرب را به شما به جماعت خواندم ، شما سوره ((قارعه )) را خواندى ، آنچنان تحت تاءثير قرار گرفتم كه به خدا عرض كردم : ((خدايا! اگر در نزد تو گنهكارم ، طاقت عذاب آخرت را ندارم ، در همين دنيا مرا عذاب كن .)) اكنون مى بينيد كه بيمار شده ام .
پيامبر فرمود: دعاى درستى نكرده اى ، مى بايست در دعا، از قرآن سرمشق بگيرى ؛ آنجا كه مى فرمايد: (رَبَّنا آتِنا فى الدُّنْيا حَسَنَةً وَ فى الاَّْخِرَةِ حَسَنَةً وَ قِنا عَذابَ النّارِ): (پروردگارا هم در دنيا و هم در آخرت ، به ما پاداش نيك بده و ما را از عذاب دوزخ نگهدار.)) آنگاه پيامبرصلّى اللّه عليه و آله براى او دعا كرد و او از بيمارى نجات يافت .)
1- بقره ، ص 201.
2- سفينة البحار، 1 / 208.
منبع : جلوه هائى از نور قرآن در قصه ها و مناظره ها و نكته ها
اثر: عبدالكريم پاك نيا
اللهم صل علی محمد و ال محمد
فضیلت دعا کردن براى حضرت حجّت عجّل اللّه تعالى فرجه الشریف
اینک مى گویم : اگر دعا براى برادران دینى این همه فضیلت دارد، پس فضیلت دعا براى سلطان و فرمانروایى که سبب هستى و وجود توست. و تو معتقدى که اگر او نبود ، خداوند نه تو و نه هیچ کس از مکلّفین زمان او و تو را نمى آفرید و اینکه لُطف الهى به وجود او – صلوات اللّه علیه – سبب تمام آنچه که تو و غیر تو در آن قرار دارید مى باشد و وسیله تمامى خیراتى است که بدان نایل مى گردید، چگونه خواهد بود ؟
پس مبادا و مبادا که تا حدّى که امکان دارد خود و یا احدى از خلایق را در دوست داشتن و دعا نمودن ، بر او مقدّم کنى. و نیز هنگام دعا کردن براى آن مولاى عظیم الشان حضور قلبى و زبانى داشته باش.
و مبادا گمان کنى که علّت ذکر این مطلب براى آن است که آن بزرگوار به دعاى تو احتیاج دارد. بسیار دور است ، بسیار دور است ، اگر چنین اعتقادى داشته باشى ، در اعتقاد دوستى ات مریض و بیمارى ؛ بلکه این را براى آن گفتم که حقّ بزرگ و احسان گرانبار حضرتش را بر تو بشناسانم.
و دیگر اینکه : اگر پیش از دعا براى خویش و کسانى که نزد تو گرامى هستند ، براى آن بزرگوار دعا نمایى ، خداوند – جلّ جلاله – زودتر درهاى اجابت را به روى تو خواهد گشود ؛ زیرا تو – اى بنده – درهاى قبولى دعا را با قفل هاى جنایت ها و گناهانت بسته اى ، پس اگر براى این مولایى که در نزد خداوند مالک زندگان و مردگان خاصّ و ویژه مى باشد دعا کنى ، خداوند به خاطر او زود درهاى اجابت را به روى تو مى گشاید و در نتیجه تو نیز به خاطر چنگ زدن به ریسمان او در دعایى که براى خود و دیگران مى کنى ، در زمره فضل او داخل شده و رحمت و کَرَمَ و عنایت خداوند – جلّ جلاله – تو را نیز فرا مى گیرد.
و مبادا بیایى و اساتیدى را که از آنها پیروى مى کنى ، بشمارى و بگویى که من ندیده ام آنان به آنچه که تو گفتى عمل کنند و آنها از مولایمان که بدو اشاره نمودى – صلوات اللّه علیه – غافل و نسبت به او بى اعتنا هستند.
جواب اینکه : به آنچه که گفتم عمل کن که مطلب حقّ است ، زیرا هرکس نسبت به مولایمان بى اعتنا و از آنچه که ذکر نمودم غافل باشد به خدا سوگند که در اشتباه فضاحت بارى مى باشد.
بنابراین ، عذرى در ترک اهتمام و همّت گماشتن نسبت به این امر براى تو باقى نمى ماند.
بیایید برای هم دعا کنیم خودخواهی را به کناری نهیم و با مقدم داشتن یاد دیگران در دعایمان ارزش دعای خود را بالا ببریم و به درجه استجابت برسانیم .
در بین خلائق پاکترین و خوبترین و محبوبترینشان را زودتر و بیشتر دعا کنیم و بگوییم : اللهم کن لولیک الحجه بن الحسن صلواتک علیه و علی آبائه....