ماده ای که حتی در مرکز زمین ذوب نمی شود!

 

دانشمندان موفق به کشف یک ماده خاص شدند که می تواند رکوردهای مربوط به بالاترین درجه حرارت برای ذوب را دستخوش تغییر کند.

 

به گزارش بیگ بنگ به نقل از سیناپرس، تیم تحقیقاتی فعال در دانشگاه براون موفق به انجام یک کشف تاریخی شده اند. این تیم در کاوش های خود توانسته اند به ماده ای دست پیدا کنند که در میان تمامی موادی که تا به امروز شناخته شده اند، دارای بالاترین درجه حرارت مورد نیاز برای ذوب شدن است. این ماده که به طور باورنکردنی در برابر حرات مقاوم است می تواند حتی در برابر مواجهه با گرمایی به میزان۷۴۶۰  درجه فارنهایت برابر با ۴۴۰۰ درجه کلوین و ۴۱۲۷ درجه سلسیوس نیز شکل و فرم فیزیکی خود را حفظ کند. برای این که بدانید این ماده تا چه میزان می تواند در برابر حرارت مقاومت کند باید به شما بگوییم که ۴۱۲۷ درجه سانتی گراد عملا نزدیک به دو سوم حرارت تولید شده توسط خورشید است.

به این ترتیب این ماده می تواند به مرکز زمین فرستاده شده و بدون اینکه دچار آسیب شود، از این مکان باز گردانده شود. البته برای این آزمایش ها دانشمندان مجبور به شبیه سازی حرارت یاد شده در سطح اتمی شدند تا بتوانند به مقاومت حرارتی این ماده دست پیدا کنند زیرا هنوز امکان ساخت این ماده در دنیای فیزیکی وجود نداشته است و تنها محاسبات دقیق نشان از وجود این ماده داشته اند.

دانشمندان به دنبال این هستند که بتوانند این ماده را به شرایطی برسانند که بتوان آزمایش های اصلی و حقیقی را بر روی آن انجام داد و در صورتی که بتوانند در این زمینه موفق باشند آنگاه می توان شاهد این بود که برای نخستین بار انسان امکان بررسی دقیق مرکز زمین را یافته است.

ربات‌های خودآگاه، معمای انسانی را حل کردند!

 

در آزمایشی که توسط پروفسور «سلما برینگسجورد» از موسسه پلی‌تکنیک Rensselaer نیویورک انجام شد، ربات ثابت کرد که قادر است به یک معمای منطقی پاسخ دهد.

 

به گزارش بیگ بنگ به نقل از ایسنا، معمای اصلی بدین ترتیب است که یک شاه سه مرد دانا را به کشورش فرا می‌خواند و به آنها یک کلاه آبی یا سفید می‌دهد تا بر سرشان بگذارند. آنها باید بدون برقراری ارتباط با یکدیگر، رنگ کلاهی که دیگران پوشیده‌اند را تشخیص دهند. تاکنون فقط انسان‌ها و نه ربات‌ها قادر به حل این معما بوده‌اند.

در نسخه جدید از این معما که توسط پروفسور برینگسجورد ارائه شده بود، ربات‌ها طوری برنامه‌ریزی شده بودند که باور کنند به دو مورد از آنها قرص گیج‌کننده داده شده که موجب می‌شد توانایی تکلمشان را از دست دهند. در واقع زمانی که برنامه‌ریز دگمه موجود بر روی سر ربات را فشار می‌داد، ربات‌ها قدرت تکلمشان را از دست می‌دادند. یکی از ربات‌ها دارای دگمه تلقینی بود و قدرت تکلم آن حفظ می‌شد. زمانی که محقق از سه ربات پرسید که چه قرصی را دریافت کرده‌ بودند، رباتی که قادر به تکلم بود پاسخ داد “نمی‌دانم.” 

این ربات سپس از جا برخاست و دستش را تکان داد و افزود: حالا می‌دانم. من توانستم ثابت کنم که به من قرص گیج‌کننده داده نشده بود. در واقع، ربات توانایی درک قوانین رقابت، تشخیص صدای خود و نشان‌دادن سطحی از خودآگاهی را دارد که بر اساس آن خود را از سایر ربات‌ها متمایز کرد. این تحقیق در آینده دریچه‌ای را برای ارائه ربات‌هایی باز می‌کند که دارای خودآگاهی هستند.

ساخت موتور “لیزری اتمی” برای هواپیما

 

شرکت مشهور هواپیماسازی بوئینگ موفق به ثبت اختراع جدیدی شده است که شامل یک موتور ویژه پروازی با قابلیت بهره گیری از انفجارهای اتمی و پرتوهای لیزر است.

 

به گزارش بیگ بنگ به نقل از سیناپرس، صنایع هواپیمایی در جهان در طول چند دهه اخیر از نظر پایه فناوری برای تولید موتورهای پروازی با تغییر زیادی روبرو نبوده است و به همین جهت نیز در بیشتر هواپیماهای جهان شاهد استفاده از موتورهای توربوفن هستیم که با مکش هوا و فشرده سازی آن به منظور ایجاد احتراق در سوخت و خروج توان ناشی از آن از سمت دیگر موتور، حرکت هواپیما را ممکن می سازند.

شرکت بوئینگ که یکی از مشهورترین نام ها در زمینه تولید هواپیما در جهان محسوب می شود در برنامه های خود برای تغییر این ساختار دست به کار شده است و با ثبت یک اختراع قصد دارد تا فرایند کارکرد موتورهای هواپیما را دستخوش تغییراتی شگرفت سازد. در این اختراع جدید شاهد این هستیم که موتورهای هواپیما به جای استفاده از مکش بادی، از ساختار منحصر به فرد امواج لیزر و انفجارهای اتمی استفاده خواهند کرد.

این موتورهای جدید می توانند از امواج لیزر دارای قدرت بالا استفاده کرده و با تاباندن این امواج به مواد اتمی موجود در موتور، یک فرایند فعال سازی مشابه با راکتورهای اتمی را ایجاد کرده و نیروی محرکه لازم برای به حرکت در آوردن هواپیما را تامین کنند. در این فرایند به کمک انفجارهای ریز، نوترون های دارای انرژی بسیار بالا به صورت ازاد در می آیند و به این ترتیب این موتورها خواهند توانست تا انرژی خود را از درون خود تامین کرده و نیاز به سوخت گیری از نوع سوخت های فسیلی را از بین ببرند.

این امر می تواند به کوتاه شدن مدت زمان سفرها منتهی شود زیرا بسیاری از مسیرهای طولانی بدون نیاز به توقف به منظور سوختگیری به صورت مستقیم انجام شده و به صورت واضحی با کاهش زمان کلی سفر روبرو خواهند شد. البته این طرح بوئینگ هنوز در حد یک اختراع است و تا عملیاتی شدن آن زمان زیادی باقی مانده است ولی در صورت ارائه این طرح به بازار جهانی شاهد تحولی عظیم در صنایع هوانوردی خواهیم بود.

کشف حالت جدیدی از ماده به نام ‘فلزات یان-تلر’

 

یک تیمی بین المللی از پژوهشگران دانشگاه توهوکو در ژاپن از کشف حالت جدیدی از ماده در ماده ای که بظاهر هم عایق، هم ابررسانا (Superconductor) و هم فلز و هم مغناطیس است، خبر داد که می تواند به ساخت ابررساناهای دمای بالای مؤثرتری منجر شود.

 

به گزارش بیگ بنگ، در صورت اثبات چنین خواصی دانشمندان امکان خواهند یافت که چرا برخی مواد قادر به رسیدن به ابررسانایی در دمای بحرانی (Tc) نسبتاً بالا هستند – بالا یعنی دمای ۱۳۵- درجه سانتیگراد نسبت به ۲۴۳- درجه. از آنجا که ابررسانایی امکان می دهد تا ماده بدون هرگونه مقاومتی – که منجر به ایجاد گرما، صوت یا هر شکل دیگر آزادسازی انرژی شود – جریان الکتریسیته را عبور دهد، دستیابی به چنین حالتی می تواند در نحوه ی استفاده و تولید انرژی انقلابی بپا کند، اما این تنها زمانی امکانپذیر خواهد بود که در دماهای بالا به آن حالت دست یابیم.

به گفته مایکل بایرن (Michael Byrne) حین صحبت از حالات ماده نباید تنها جامدات، مایعات، گازها و شاید پلاسما را مد نظر قرار داد، بلکه حالاتی از ماده هستند که بصورت آزمایشگاهی؛ منجمله چگالش بوز-اینشتین، ماده تباهیده (Degenerate matter)، ابرجامدات (Supersolids) و ابرسیالات (Superfluids)، و پلاسمای کوارک-گلوئونی (Quark–gluon plasma) تولید می شوند.

با وارد کردن روبیدیوم به درون مولکول کربن ۶۰، این تیم توانست با تغییر فاصله میان آنها ساختار بلوری جدیدی بسازد که ترکیبی از فازهای عایق، ابررسانایی، فلزی و مغناطیسی را نشان داد. این حالت که بر اساس ‘اثر یان-تلر’ (Jahn–Teller effect) نامگذاری شده، امکان می دهد تا تحت اِعمال فشار – به کمک روبیدیوم -، ماده عایق جریان تبدیل به ماده ای رسانا شود. جزئیات بیشتر این پژوهش در نشریه ی sciencemag منتشر شده است.

جریان آب به حرکت سلول کمک می‌کند

 

جریان آب در غشاء یک سلول برای فرآیند تغییر شکل سلولی لازم است. سلول‌های زیست شناختی برای حرکت به اطراف، برقراری ارتباط یا احساس محیط پیرامونشان تغییر شکل می‌دهند. چنین تغییر شکل‌هایی اغلب با تشکیل یک برآمدگی گرد در غشاء سلول یا به اصطلاح «تاول» شروع می‌شود.

 

به گزارش بیگ بنگ به نقل از انجمن فیزیک ایران، پژوهشگران عموماً فرض می‌کنند که تاول‌ها بدون هرگونه تغییر در حجم سلول شکل می‌گیرند، درست مثل بادکنکی پر از آب که اگر از یک جا فشرده شود در جای دیگری باد می‌کند. اما اکنون کاترینا لاپورتا و همکارانش از دانشگاه میلان ایتالیا، با آزمایش و شبیه سازی نشان داده‌اند که تغییرات حجمی ضروری است.

یک تاول وقتی تشکیل می‌شود که اسکلت سلولی- ساختار شبکه‌ای سخت درست زیر غشا،- منقبض شده و تولید برآمدگی در غشاء می‌کند. اما نشانه‌هایی در دست است که در این فرآیند آکواپورین‌ها هم دخیل هستند، یعنی کانال‌هایی در غشاء که به آب اجازه عبور می‌دهند. برای مطالعه‌ی نقش تغییرات حجمی، محققان به بررسی جنین تک سلولی گورخرماهی که به طور پیوسته تولید تاول کرده و سپس جمع می‌شد پرداختند. این گروه سلول‌های معمولی را با سه نوع جهش یافته توسط مهندسی ژنتیک مقایسه کردند: سلول‌هایی با تولید آکواپورین زیاد (AQP+)، سلول‌هایی با تولید آکواپورین کم (AQP-) و سلول‌هایی که انقباضات اسکلت سلولی آنها مهار شده‌ بود (DN-ROK).

لاپورتا و همکارانش از تصویربرداری سریع با رنگ غلیظ غشاء استفاده کردند تا سلول‌ها را در حال تولید و انقباض تاول‌ها مشاهده کنند و با پردازش فیلم‌ها توانستند تغییرات حجم و سطح را اندازه بگیرند. آنها دریافتند که افت و خیزهای حجم و سطح در سلول‌های AQP+ بیشتر و در AQP- و DN-ROK کمتر است. دو نوع سلولِ کم تغییر اثرات مشابهی نشان می‌دادند که پیشنهاد می‌کرد در تشکیل تاول، تنظیم شارش آب توسط آکواپورین‌ها به اندازه‌ی انقباضات اسکلت سلولی اهمیت دارد. مدل عددی گروه این نظر را تائید کرده و نشان می‌دهد که داده‌ها تنها در صورت تخلخل زیاد غشاء قابل بازتولید است. این تحقیق در Physical Review Letters به چاپ رسیده است.

تشعشع با بدن انسان چه می کند؟!

 

ممکن است تصویری که می بینید بشدت ناراحت کننده باشد، بخصوص اگر بدانید این فرد تا ۳ ماه در چنین حالتی زنده بوده است. تصویر کوچک بدن هیروشی اوچی (Hiroshi Ouchi) ژاپنی ۳۵ ساله را نشان می دهد که در حادثه مجتمع بازفرآوری اورانیوم در توکایمورا (‪‎Tokaimura‬) در شمال شرق توکیو در ۳۰ سپتامبر ۱۹۹۹ به چنین وضعی درآمد.

 

به گزارش بیگ بنگ، دلیل این حادثه ذخیره محلول اورانیل نیترات (Uranyl nitrate) در مخزن حاوی تنها ۱۶٫۶ کیلوگرم اورانیوم بود که از جرم بحرانیش تجاوز کرده بود. ۳ کارگر در معرض مقدار قابل توجه تشعشعی قدرتمند بشکل پرتوهای نوترونی قرار گرفتند. بر اساس کتابی با نام ‘مرگ تدریجی: ۸۳ روز بیماری تشعشع’ او پس از رسیدن به اورژانس بیمارستان دانشگاه توکیو بنظر سالم می آمد و حتی قادر به مکامله با پزشکان بود. اما این تا زمان شروع تیره شدن، تاول زدن، و نهایتاً جدا شدن پوست او از بدنش بود. با شروع شکستن کروموزوم های درون سلولی، وضعیت اوچی وخیم تر شد. اعضای داخلی او از کار افتادند و طی تنها یک روز ۲۰ لیتر مایعات بدنی او از دست رفت. البته خوشبختانه او در این زمان در کما بود.

با نظارت تمام وقت تیمی از پزشکان، معالجاتی چون کشت سلولهای بنیادین، پیوند پوست و تزریق خون جهت بهبود وضعیت او انجام گرفت. البته علیرغم عدم آگاهی پزشکان از درمان بیماران اینچنینی، میزان تشعشع دریافتی، بقای نامحتمل بیمار را به وضوح نشان می داد. اما آنچه پس از ۸۳ روز نامشخص ماند علت زنده نگهداشتن او بود؛ تلاشی برای نجاتش یا آزمایش جهت درمان آثار تشعشع. دلیل آن هر چه که بود بیرحمانه بنظر می رسد. مرگ اوچی را از ۱۰ مرگ بد در تاریخ می دانند.

گوگل در حال نابودی “خاطرات” ماست!

 

اتکای بیش از اندازه به گوگل و تلفن های هوشمند باعث فراموشی دیجیتالی در سرتاسر بریتانیا است چرا که مردم برای به یادآوردن شماره تلفن های ضروری نیز تقلا می کنند.

 

به گزارش بیگ بنگ، مردم بریتانیا از فراموشی دیجیتالی رنج می برند که مسبب آن اتکای بیش از اندازه به گوگل و تلفن های هوشمند برای به خاطر آوردن اطلاعاتی است که مردم، دیگر به عنوان خاطرات در ذهنشان نگه نمی دارند. پژوهشی در کاسپرسکی لُب به این نتیجه رسیده است که تنها حدود نیمی از بزرگسالان متصل به اینترنت شماره ی تلفن والدینشان را به خاطر نمی آورند و این درحالی است که ۷۱ درصد، شماره تلفن فرزاندانشان را نیز به یاد ندارند.

بیش از نیمی از ۱۶ تا ۲۴ ساله هایی که در نظر سنجی شرکت کردند گفتند که تلفن های هوشمندشان تقریبا هرچیزی را که نیاز دارند بدانند و یا به خاطر بسپارند در خود جای داده است چرا که مردم به شکل فزاینده ای اطلاعات تماس و نکات مهم را تنها بر روی دستگاه های دیجیتالی خود ذخیره می کنند. دیوید اِم مدیر پژوهش امنیتی در کمپانی کاسپرسکی لَب می گوید: « باید پیامدهایی که این کار در دراز مدت بر چگونگی به یاد آوری و چگونگی حفاظت از خاطراتمان به همراه دارد را درک کنیم. شماره تلفن های افرادی که برای ما اهمیت بسیار دارند تنها یک کلیک با ما فاصله دارند و بنابراین ما زحمت به خاطر سپردن جزئیات را به خود نمی دهیم.»

دکتر کاترین میلز از موسسه ی عصب شناسیِ شناختی یو سی اِل دسترسی به اینترنت را برابر با دسترسی به برق و آب لوله کشی در سرتاسر بسیاری از جوامع تشبیه کرد. او گفت فراموش کردن به خودی خود بد نیست. ما موجوداتی بسیار سازگارپذیر هستیم و از این رو که به سودمان نیست تا هرچیزی را به خاطر بسپاریم این کار را نمی کنیم. دکتر میلز باور دارد که اعتماد عمیق به دستگاه های متصل به اینترنت به کم اهمیت شمردنِ به خاطر سپاری اطلاعات کمک کرده است. پیشتر در سال جاری کمپانی مایکروسافت در پژوهشی پی برد که میانگین حفظ حواس در بشر از ۱۲ ثانیه در سال ۲۰۰۰ یا همزمان با شروع انقلاب تلفن همراه، به ۸ ثانیه کاهش یافته است.

این پژوهش پی برد که مصرف کننده هایی که از رسانه های بیشتری استفاده می کنند، کسانی هستند که خیلی زود خود را با تکنولوژی تطبیق داده اند و برای تمرکز در محیط هایی که نیازمند حفظ طولانی مدت حواس است، تقلا می کنند. پژوهشی که در سال ۲۰۱۲ انجام گرفت دریافت که بسیاری از مدارس از کوتاهی زمانِ حفظ حواس در کودکان و ترجیح آنان به گذراندن وقت روی اینترنت به جای مطالعه ی رمان نگرانند. سه چهارم از ۴۰۰ معلم دوره ی متوسطه گفتند که مدت زمان حفظ حواس در نوجوانان از همیشه کمتر شده است. در حالی که ۹۴ درصد آن ها مدعی بودند که دانشجویان بیش از مطالعه مایل به استفاده از اینترنت هستند.

کمک پزشکان برای مرگ آسان شخصی که از افکار خودکشی گرایانه رنج می برد!

 

پزشکان بلژیکی تصمیم دارند تا زنی ۲۴ ساله را که سلامت کامل دارد با مرگی آسان از بین ببرند زیرا این زن از افکار خودکشی گرایانه رنج می برد. تخمین زده می شود که هر روز پنج نفر در بلژیک با کمک پزشکان می میرند که این مجموعه، افرادی را که بیماری ناعلاج دارند و همچنین افرادی که بیماری های مزمن دارند اما بیماری هایشان مرگبار نیست شامل می شود.

 

 

به گزارش بیگ بنگ، همینک به زنی که با نام ساختگی لارا شناخته می شود علی رغم اینکه بیماری مرگباری ندارد گفته شده واجد شرایط بِه میرانی(مرگ آسان) است. این زن جوان با روزنامه ی بلژیکی دِ مورگان درباره ی تصمیمش صحبت کرد و گفت که از همان کودکی متقاعد شده است که باید بمیرد با این ادعا که ” زندگی، برای من یکی فایده ندارد”. لارا به روزنامه گفت که این افکار در میان نخستین افکاری بوده که در ذهنش نقش می بسته چرا که کودکی پرمشقتی را داشته است. او تصدیق می کند که به دنیا آمدنش برای والدینش ناخواسته بوده و پدرش خیلی مشروبات الکلی مصرف می کرده است. سرانجام پیش پدر بزرگ و مادربزرگش نقل مکان کرد اما این امر از میزان افکار خود ویرانگر او کم نکرد. لارا تصدیق می کند که پدربزرگ و مادربزرگش به او حس امنیت، آرامش و ساختار دادند اما این کافی نبود.

این دختر جوان از ۲۱ سالگی بیمار آسایشگاه روانی ای بوده که در آن با دختری همتای خودش که افکار خودکشی گرایانه داشته رفیق شده که این دختر ۱۸ ماه قبل با روش بِه میرانی مرده است. می گوید: “اگرچه یقینا کودکی ام در بیماری ام نقش داشته است اما متقاعد شده ام که این آرزوی مرگ را علی رغم بزرگ شدن در خانواده ای آرام و با ثبات داشته ام.” لارا می گوید که از پروسه ی برنامه ریزی برای مراسم تدفین خودش لذت برده است اما تائید می کند که مرگش برای پدر بزرگ، مادربزرگ و مادرش سخت خواهد بود.

می گوید وقتی شش سالم بود یکبار در اتاقی پراز دوستان جایی که تفنگ ها در آنجا قرار داشت بودم. به خاطر می آورم که می توانستم یکی از تفنگ ها را در دست بگیرم و دستورالعمل های لازم به من داده شده بود. به فکرم رسید که “این تفنگ به من امکان می دهد به زندگی ام پایان دهم و این که چقدر این کار می تواند آسان باشد.” سپس با خودم فکرکردم که این تفنگ پر نیست اما بعدا متوجه شدم که پر بوده است. اگر آن موقع این را می دانستم ممکن بود ماشه را بکشم؛ به راحتی می توانم تصور کنم. “مرگ برای من یک انتخاب نیست اگر انتخابی داشتم زندگی ای تحمل پذیر را انتخاب می کردم اما هرچه تلاش کردم بی فایده بوده است. تمام عمرم سرگرم این افکار خودکشی بودم حتی چند باری هم سعی کردم. اما همیشه یک نفر هست که به من نیاز دارد و نمی خواهم کسی را برنجانم. اینها همیشه مانع خودکشی ام شده است.”

“هنوز نمی دانم در آن لحظه ی پایانی چه خواهم گفت. نظراتم را خیلی مفصل در نامه هایی به دوستانم نوشته ام. فکر می کنم همه چیز از پیش مقرر شده است. شاید سر انجام بر سر واژگان پایانی ام به نتیجه برسم.” بر اساس تازه ترین آمار، تعداد افرادی که تصمیم به پایان دادن به زندگی شان می گیرند طی ۱۲ ماه گذشته افزایشی ۲۷ درصدی داشته است. آمار و ارقام در سال ۲۰۱۳ ، نشان داده که ۱۸۱۶ مورد بِه میرانی در مقایسه با ۱۴۳۲ مورد در سال ۲۰۱۲ ثبت شده است. از کل موارد سال ۲۰۱۳، ۵۱٫۷ درصد بیماران مرد و ۴۸٫۳ درصد بیماران زن بودند.تنها افراد مسن بین ۷۰ تا ۹۰ سال بیش از ۵۳٫۵ درصد از کل آمار را شامل می شدند. افراد بین ۶۰ تا ۷۰ سال ۲۱ درصد و افراد بالای ۹۰ سال ۷ درصد آمار را در بر داشتند. زیر ۶۰ ساله ها تنها ۱۵ درصد کل موارد ثبت شده را شامل می شدند.

تصویری از ویم دیستِلمَن پزشک پیشتاز در بِه میرانی

در سال ۲۰۰۳ بلژیک دومین کشور در جهان شد که بِه میرانی را قانونی کرده است و البته پس از هلند که یک سال پیشتر این قانون را آزاد اعلام کرد و اولین کشور پس از آلمان نازی شد که اجازه ی به کار بردن این شیوه را داده است. در یک دهه ی گذشته شمار بلژیکی هایی که با بِه میرانی مرده اند رشدی آهسته و فزاینده داشته است. افزایشی ۲۵ درصدی در شمار بِه میرانی ها از سال ۲۰۱۱ تا ۲۰۱۲ وجود داشته است و از ۱۱۳۳ مورد به ۱۴۳۲ مورد اوج گرفته است. آماری که نمایانگر حدود ۲ درصد از جمیع مرگ و میر کشور است.

در ماه فوریه، بلژیک بِه میرانی را به کودکانی که بیماری های لا علاج دارند و در شرایط رنج دایمی به سر می برند بسط داد. همچنین این افراد باید با تایید روانشناس صاحب قوه ی تشخیص شناخته شوند و باید پیش از مردن به وسیله ی تزریق، اولیای شان رضایت دهند. به استدلال مبارزین ضد بِه میرانی بی فایده بودن این اقداماتِ حفاظتی به دفعات ثابت شده است. آن ها می گویند علاوه بر افرادی که بشدت بیمارند، بِه میرانی به شکلی فزاینده در افرادی که افسردگی دارند یا بیماریشان لاعلاج نیست هم به کار رفته است. این کشته شدگان شامل برادران دوقلوی ناشنوا، مارک و اِدی وِربِسِم ۴۵ ساله هم می شود که درخواست مرگشان پس از آن که مطلع شدند احتمال دارد کور شوند در دسامبر سال ۲۰۱۲ تایید شد.

ویم دیستِلمَن پزشک پیشتاز در بِه میرانی گردهمایی ای را درباره ی به کارگیری این شیوه در اردوگاه کار اجباری نازی ها ترتیب داد که ابراز انزجار گسترده ی بین المللی را در پی داشت. سال گذشته نانسی ورهلست دگر جنسیت یافته ی ۴۴ ساله پس از آن که جراحان جراحی تغییر جنسیتش را خراب کردند و او را به نقص عضوی دچار کردند که به او حس هیولا بودن داده بود از طریق روش بِه میرانی کشته شد. برخی گزارش ها نیز حاکی از آن است که سیستم قانونمند شده ی بِه میرانی در بلژیک منجر به کشته شدن برخی بیماران بدون گرفتن رضایت شان، شده است.

گزارشی دانشگاهی به این نتیجه رسید که تقریبا یک نفر از هر ۶۰ بیماری که تحت نظر پزشک عمومی مرده است کسی را شامل می شده که درخواست بِه میرانی نکرده است. این پژوهش پی برد که نیمی از بیمارانی که بدون اعلام رضایت کشته شده اند بالای ۸۰ سال سن داشتند و دو سوم آنها بیمارانی بودند که در بیمارستان بستری بودند و از بیماری های لاعلاج نظیر سرطان نیز رنج نمی بردند.

تقریبا در چهار مورد از پنج مورد با بیمارانی که شیوه ی بِه میرانی برروی آنها به کارگرفته شده بود در مورد مرگ صحبت نکرده بودند زیرا این بیماران یا در کُما بودند و یا تشخیص زوال عقل در آن ها داده شده بود یا این که تصمیم پزشکان بر این بوده که به نفع بیماران نیست که این مسئله را با آنها در میان بگذارند. در اغلب موارد پزشکان خانواده های بیماران را نیز از تصمیمشان برای تزریق مرگبار به وابستگان مطلع نکرده اند زیرا این کار را تصمیمی پزشکی انگاشته اند که اتخاذ آن تنها به خودشان مربوط است. این گزارش پرسش های تازه ای را در مورد قانون ۱۳ ساله ی بِه مرگی در بلژیک که بسیار بحث برانگیز شده را ایجاد کرده است. قانونی که موافقت گسترده ی نخبگان پزشکی را بدست آورده است و همینک اجازه می دهد پزشکان حتی کودکان را هم بکشند.

 

نگارنده ی این گزارش پرفسور رافائل کوهن المَگِر از دانشگاه هال می گوید: ” این تصمیم که کدامین زندگی ارزش زندگی کردن را ندارد در دستان بیمار نیست بلکه در دستان پزشک است”. “باید توجه شود که پایان دادن عمدی به زندگی بیماران و بدون درخواستشان بیش از تمامی کشور های دیگر که چنین روش هایی را ثبت کرده اند (نظیر هلند)، در بلژیک روی می دهد.” “اینکه برخی پزشکان مسئولیت خود می دانند تا از روی عمد و بی هیچ نشانه ی واضحی از طرف بیمارانشان که ثابت کند این همان چیزی است که می خواهند عمرشان را کوتاه کنند، نگران کننده است.”

این سیاستمدار و فیلسوف اسرائیلی تبار اضافه کرد: “مردم بلژیک باید از شرایط کنونی آگاه شوند و بدانند که اگر حیاتشان به نقطه ای رسید که پزشکان آنها را فاقد ارزش ادامه زندگی بدانند در نبود اراده هایی محکم و خاص که به پزشکان توصیه کند چه باید بکنند، ممکن است کشته شوند.” قانون بِه میرانی در بلژیک به کارگیری کشتن از روی ترحم را به بزرگسالان و کودکان بی سرپرستی که رنج و دردی غیرقابل تحمل دارند و توانایی اعلام رضایت دارند، محدود کرده است. به صورت رسمی غیرقانونی است که پزشکان بیمارانی را که اعلام رضایت نکرده اند بکشند. اگرچه این پژوهش به این امر نیز پی برد که بسیاری از پزشکان عمومی بیمارانشان را بدون گرفتن رضایت می کشند و ممکن است این نگرفتن رضایت متداول تر از مرگ های تایید شده ی رسمی باشد. پروفسور کوهن المَگِر می گویدبا این حساب پایان دادن به زندگی بیماران بدون درخواست شان متداولتر از بِه مرگی است. پیشنهاد شده است که حرفه ی پزشکی بلژیک را وادار کنند این مسئله را در صدر برنامه هایش قرار دهد.

اولین غلبه یک ماشین بر انسان در تست IQ

 

یک کامپیوتر برای نخستین بار توانست در بخش استدلال کلامی تست هوش عملکرد بهتری نسبت به انسان داشته باشد.

به گزارش بیگ بنگ، ماشین مزبور توسط محققان چینی و با تکنیک موسوم به یادگیری عمیق (Deep learning) برنامه نویسی شده بود؛ که تکنیکی شامل تبدیل داده ها به مجموعه الگوریتم های معنی دار برای کامپیوتر میباشد. البته کامپیوترها تا پیش از این در غلبه بر انسان در دو بخش از سه بخش تست هوش استاندارد – یعنی سؤالات ریاضیات و منطق – موفق بوده اند.

اما بخش کلامی که مرتبط با مواردی مثل قیاس و رده بندی است، برای ‘یادگیری عمیق’ بکار می آید. پیشتر، برنامه نویسان تنها ماشین هایی ساخته بودند که با تحلیل میلیونها میلیون متن، ارتباط میان کلمات را می یافتند و کلمات را به بردارهایی قابل مقایسه، جمع و تفریق بدل می کردند. رویکرد جدید با در نظر گرفتن یک معنی برای هر کلمه که تنها با یک بردار مشخص می شود، عمل می کند.

محققان دانشگاه علم و فناوری چین و تحقیقات مایکروسافت پکن با در نظر گرفتن کلمات همسایه در مجموعه بزرگی از متون و به کمک یک الگوریتم، چگونگی تجمع کلمات را در نظر گرفتند و سپس معانی مختلف کلمات در فرهنگ لغات را بررسی کردند. این به آنها امکان داد که میان هر دسته کلمات با یک معنی تناظری ایجاد نمایند. نهایتاً تست هوش با حضور ۲۰۰ فرد با سنین و پیشنه های تحصیلی متفاوت انجام شد که عملکرد متوسط آنها کمی پایینتر از کامپیوتر بود. نتایج این گام بزرگ در هوش مصنوعی در arXiv.org انتشار یافته است.

ایرباس، ۹۰۰ ماهواره برای اینترنت فضایی می‌سازد!

 

شرکت هواپیماسازی ایرباس قصد دارد ۹۰۰ ماهواره طراحی و بسازد تا شرکت ماهواره‌ای OneWeb از طریق آنها، دسترسی به اینترنت برای میلیاردها نفر جمعیت زمین را میسر کند.

 

بزودی با ارسال ۹۰۰ ماهواره، اینترنت فضایی راه اندازی می شود.

به گزارش بیگ بنگ به نقل از سرویس فناوری آنا، گفته می‌شود این پروژه با بودجه ۲ میلیارد دلاری کلید می‌خورد و براساس آن، تا سال ۲۰۱۸ حدود ۷۰۰ ماهواره به مدار زمین فرستاده شود و ۲۰۰ ماهواره باقی‌مانده روی زمین و به عنوان پشتیبان روی زمین نصب شوند. تعدادی از این ماهواره‌ها قرار است توسط شرکت «ویرجین گلکتیک» که روی توسعه پرتابگر کم‌هزینه کار می‌کند، به فضا پرتاب شوند.

ماموریت OneWeb ایجاد بزرگترین صورت فلکی ماهواره‌ای جهان است تا از این طریق، دسترسی به اینترنت پرسرعت را برای نقاط دورافتاده‌ای از زمین که تا الان به اینترنت دسترسی نداشته‌اند، میسر کند. جالب است بدانید که این پروژه دقیقا در چشم و هم‌چشمی با شرکت اسپیس‌ایکس کلید خورده است. الون ماسک که مدیرعامل اسپیس‌ایکس است، سال‌هاست ایده‌های مبتکرانه‌ای برای دسترسی مردم جهان به اینترنت ارائه می‌دهد و یکی از ایده‌هایش نیز استفاده از ماهواره‌ است.

تصویری از الون ماسک موسس شرکت های تسلا موتورز و اسپیس‌ ایکس

در پروژه‌ای که الون ماسک تعریف کرده، شبکه‌ای شامل ۴۰۰۰ ماهواره ارزان‌قیمت است که توسط شرکت «فالکون ۹» ساخته می‌شوند. در کل، چندی است که غول‌های مخابراتی، تجهیزات فضایی و اینترنتی مثل گوگل، فیس‌بوک و اسپیس‌ایکس ایده‌های جورواجوری برای ارائه اینترنت در جهان ارائه می‌دهند و گویا میدان رقابتی جدیدی در این زمینه به وجود آمده است.

به طور مثال، گوگل در این راستا ۲ ایده بزرگ دارد؛ یکی «پروژه لون» است که براساس آن بالون‌های بسیار بزرگی که از راه دور کنترل می‌شوند، به سطوحی از اتمسفر فرستاده می‌شوند تا سیگنال‌های اینترنتی را به نقاط دورافتاده ارسال کند. ایده دیگر گوگل نیز ارائه اینترنت از طریق پهپادهایی است که تمامی انرژی مورد نیازشان را از نور خورشید می‌گیرند و Solara 50 نام دارند. فیس‌بوک نیز با همکاری با بنیاد internet.org قصد ساخت پهپادها، ماهواره‌ها و لیزرهایی را دارد که آنها هم با همین هدف نصب و راه‌اندازی خواهند شد.

تصویری از پروژه لون مربوط به شرکت گوگل که قصد دارد با بالون به نقاط دور افتاده اینترنت رسانی کند.

ایرباس، شرکت هواپیماسازی اروپایی و سازنده بزرگترین هواپیمای جت مسافربری جهان است. دفتر مرکزی این شرکت در شهر تولوز، فرانسه قرار دارد و کارخانجات آن در سراسر اروپا گسترده هستند. شرکت ایرباس هم‌اکنون به‌عنوان بازوی تولید هواپیماهای مسافربری گروه ایرباس فعالیت می‌کند. ایرباس هم‌اکنون پس از بوئینگ، دومین شرکت هواپیماسازی جهان به‌شمار می‌آید و در حدود نیمی از هواپیماهای مسافربری و غیرنظامی جهان را تولید می‌کند.

آمادگی دانشمندان برای هک کردن مغز انسان

 

«افکار خوابیده آماده برای هک شدن»، عنوان پروژهشی جدید برای رمزگشایی مغز انسان است، دانشمندان با انجام آزمایشاتی بی سابقه بر روی موش های در حال خواب، خود را برای هک کردن مغز انسان آماده می کنند. 

 

به گزارش بیگ بنگ، گروهی از دانشمندان خاطرات خودآگاه (هوشیار) را وارد مغز موش های در حال خواب کردند. اکنون این پرسش مطرح می شود که می توان تکنیک مشابهی را در آینده ای نزدیک برای تغییر دادن خاطرات موجود در مغز انسان هم به کار گرفت؟ افرادی که به هر دلیل دچار حوادثی تلخ و اسف بار می شوند همواره با کوهی از خاطرات ناگوار به زندگی خود ادامه می دهند. همواره این پرسش مطرح می شود که چگونه امکان دارد بتوان این خاطرات را از ذهن آنها پاک کرد.

اکنون به نظر می رسد راه حل پیدا شده است. زمانی که خواب هستیم، مغز ما فعالیت هایی را که در طول روز داشته ایم به نمایش می گذارد. دانشمندان متوجه شده اند زمانی که موش های آزمایشگاهی در خواب هستند، مغز آنها رویدادهایی را که پیشتر مشاهده کرده بودند پخش کرده که البته این فرآیند با سرعت زیادی صورت می گیرد. به نظر می رسد این فرآیند نوعی تمرین مغزی جهت تقویت یادگیری باشد و شاید به همین دلیل است که گفته می شود افرادی که شب کار هستند یا خواب کافی ندارند از سطح یادگیری پایین تری بهره می برند.

به تازگی گروهی از دانشمندان در انستیتو صنعتی و آموزش علوم عالی شیمی در پاریس از این فرآیند برای تولید خاطرات جدید در مغز موش های در حال خواب بهره بردند. آنها در این بررسی نورون هایی که در فکر کردن به مکانی خاص دخیل هستند را مورد هدف قرار داده اند. اینگونه تصور می شود که این سلول ها به ما در شکل دهی به نقشه های درونی در مغز کمک می کنند، کشف این سلول ها در سال گذشته جایزه نوبل را برای کاشفانش به همراه داشت.

دانشمندان این انستیتو از الکترودهای مخصوصی جهت مشاهده فعالیت این نوع سلول ها در مغز موش های آزمایشگاهی استفاده کردند. آنها بر این باورند که با تکرار این فرآیند بر روی انسان می توان به دنیای پررمز و راز درون مغز انسان و تفکراتش نفوذ کرده و حتی به وارد کردن افکاری جدید در آن اقدام نمود. جزئیات بیشتر این پژوهش در مجله nature منتشر شده است.

محل ایجاد فکرهای جدید در مغز کجاست؟

 

زمانی که یک شخصیت کارتونی راهکار یا فکری جدید به ذهنش می‌رسد، لامپی درخشان بالای سرش ظاهر می‌شود که نمادی از تولد لحظه‌ای فکر یا ایده‌ای جدید در مغز است. عصب‌شناسان دانشگاه کارنگی ملون توانسته‌اند همان لحظه‌ای که در کارتون‌ها بالای سر افراد چراغی روشن می‌شود را به ثبت برسانند.

 

براساس گزارش پاپ ساینس به نقل از همشهری، این دانشمندان به تازگی موفق شده‌اند از لحظه تولد یک ایده یا فکر جدید در مغز انسان عکسبرداری کنند. دانشمندان به ۱۶ داوطلب حاضر در این پژوهش مطالبی درباره غذا و زیستگاه هشت حیوان منقرض شده آموزش دادند درحالی‌که مغز داوطلبان در حین فراگیری این مطالب توسط دستگاه fMRI مورد بررسی قرار داشت و از آن عکسبرداری می‌شد. زمانی که نتایج این عکسبرداری‌ها توسط نرم‌افزاری کامپیوتری تجزیه و تحلیل شد، محققان دریافتند منطقه‌ای مشابه از مغز هریک از داوطلبان در زمان یادگیری یک مطلب جدید روشن شده‌ است اما اطلاعات جدید درباره هریک از حیوانات منطقه‌ای مخصوص به خود را در مغز افراد اشغال کرده‌ بود و هریک از داوطلبان از نشانه فعالیت مغزی منحصر به فردی برخوردار بودند.

برای مثال زمانی که داوطلبان دریافتند یکی از حیوانات منقرض شده گوشتخوار نبوده و بیشتر میوه مصرف می‌کرده‌اند، اطلاعات مربوط به آن را در چند منطقه مجزا از مغز از جمله در بخش شکنج پیشانی تحتانی مغز به همراه چند بخش دیگر ذخیره کردند. این به آن معنی است که اطلاعات جدید در مناطقی مشابه از مغز تمامی افراد فراگیرنده آن کدگذاری می‌شوند و این نشان از سیستم ذخیره‌سازی جهانی منحصر‌به فرد مغز دارد.

محققان همچنین دریافتند هر بسته اطلاعالتی از نشان فعال‌سازی منحصر‌به فردی برخوردار است، به این شکل نرم‌افزار کامپیوتری با شناسایی این نشانه‌ها می‌ توانست تعیین کند که فرد درحال فکر کردن به کدام یک از حیواناتی است که درباره آنها اطلاعات جدید به دست آورده‌ است. مطالعاتی اینچنینی می‌تواند در درک بهتر روند پردازش و ذخیره‌سازی اطلاعات در مغز انسان موثر واقع شود. همچنین با استفاده از این اطلاعات دانشمندان می‌توانند زوایای تاریک بیماری‌های ناشی از فراموشی از قبیل آلزایمر را آشکارتر ساخته و حقایق بیشتری درباره آنها کشف کنند.

روشی جدید برای تولید برق از انرژی بادی

 

در سال‌های گذشته مردم بسیاری از کشورهای اروپا و آمریکا تمایل پیدا کرده‌اند که برق مورد نیاز خود را در خانه تولید کنند. اما در این زمینه مشکلی وجود دارد؛ امکان تولید برق به‌وسیله انرژی‌های هسته‌ای، زمین گرمایی، جزر و مد، برقابی و… در خانه وجود ندارد. در بین تمام روش‌های تولید برق از انرژی‌های نو، فقط سلول‌های خورشیدی به علت ارزان و کوچک بودن توانسته‌اند به خانه‌ها راه پیدا کنند. به همین علت پیشگامان انرژی‌های نو طرح‌های مختلفی ارائه کرده‌اند تا این مشکل حل شود.

 

به گزارش بیگ بنگ، در صورت وزش باد کافی در طول سال در یک شهر، انرژی باد گزینه مناسبی برای تولید برق در خانه است. مشکل اصلی بزرگ و پرهزینه بودن بهره‌گیری از توربین‌های بادی فعلی است. سلول‌های خورشیدی را براحتی می‌توان روی پشت بام خانه‌ها و بسیاری از ساختمان‌ها و حتی کف پیاده روها و جاده‌ها نصب کرد. اما تصور نصب یک توربین بادی در حیاط یا پشت‌بام خانه‌ها و بسیاری از مکان‌های شهری دشوار و شاید غیرممکن باشد.

توربین‌های بادی رایج برای بسیاری از پرندگان و جانوران پرنده، مانند خفاش‌ها خطر آفرین هستند. ضمن اینکه آلودگی صوتی زیادی تولید می‌کنند که برای محیط‌های شهری و مسکونی به هیچ عنوان قابل قبول نیست. همچنین به علت ابعاد بزرگ و هزینه‌های زیاد نصب و تعمیر و نگهداری، نمی‌توان آنها را در بسیاری از مکان‌ها نصب کرد یا تعداد زیادی از آنها را در یک منطقه مستقر کرد. مهم‌ترین راه‌حلی که برای غلبه بر این مشکل مطرح شده است «توربین بادی کوچک» نام دارد. این نوع توربین‌ها در مقایسه با توربین‌های بادی متداول، ابعاد کوچک تر و هزینه نصب و نگهداری کمتری دارند و به همین علت می‌توان آنها را در بسیاری از اماکن شهری و حتی خانه‌ها نصب کرد. اجزای متحرک کم و تولید آلودگی صوتی اندک وجه مشترک بسیاری از این نوع توربین‌ها است.

توربین بادی بدون پره

توربین بدون پره بلیدلس ساخت شرکت نوپای اسپانیایی ورتکس یکی از جدیدترین ایده‌های مطرح شده در دنیای توربین‌های بادی کوچک است. دانشمندان امید زیادی دارند تا هزینه تولید برق از انرژی باد را با حذف کردن پره‌های توربین‌های بادی به مقدار چشمگیری کاهش دهند. در توربین‌های ساخت این شرکت با بهره‌گیری از پدیده‌ای که بدنه توربین را بشدت به لرزش در می‌آورد برق تولید می‌شود. این توربین‌ها دارای تیرک‌های بلندی هستند که به‌طور عمودی روی سطح زمین استقرار پیدا می‌کنند و به‌گونه‌ای ساخته شده‌اند که بتوانند نوسان کنند. طراحان از پدیده‌ای استفاده کرده‌اند که باد هنگام حرکت در اطراف یک جسم همچون شلاق به آنها ضربه می‌زند.

معماران سازه‌های مرتفعی همچون برج‌ها و آسمانخراش‌ها نهایت تلاش خود را می‌کنند تا از بروز این پدیده و لرزش ساختمان‌ها جلوگیری کنند. در این توربین‌ها از گردابه‌ها نیز استفاده می‌شود. همچنین از آهن‌رباهای مخصوصی استفاده شده است تا اطمینان حاصل شود که باد با هر سرعتی در حال وزش است، توربین حداکثر لرزش خود را داشته باشد. هنگامی که تیرک توربین لرزش می‌کند حرکتش توسط یک ژنراتور به برق متناوب تبدیل می‌شود.

بنابر ادعای شرکت سازنده، تولید برق به این روش ۴۰ درصد ارزان‌تر از تولید برق به‌ وسیله توربین‌های دارای پره است. تولید این توربین‌ها ارزان‌تر است چون به پره‌های گرانقیمت توربین‌های متداول فعلی نیازی ندارد. همچنین به علت کمتر بودن قسمت‌های متحرک، هزینه تعمیر و نگهداری آنها تا ۸۰ درصد ارزان‌تر تمام می‌شود. در عین حال، به علت شکل این نوع توربین، در مقایسه با توربین‌های کنونی تعداد بیشتری از آن در یک قسمت مشخص از زمین قابل نصب است. توربین‌های بدون پره به‌دلیل جلوگیری از آشفتگی هوا که در توربین‌های پره‌دار اتفاق می‌افتد، آلودگی صوتی کمتری تولید می‌کنند.

با وجود این توربین‌های جدید ۳۰ درصد کمتر از توربین‌های پره‌دار الکتریسیته تولید می‌کنند. شرکت ورتکس امیدوار است سال آینده یک نمونه ۱۲٫۵ متری از این توربین را با ظرفیت تولید چهار کیلووات آزمایش کند و تا سال ۲۰۱۸ میلادی (۱۳۹۷ خورشیدی) نمونه بزرگ‌تری را با ظرفیت تولید یک مگاوات بسازد.

کشف سلول‌‌های خونی ۷۵ میلیون ساله در فسیل‌ دایناسورها

 

دانشمندان تاکنون از فسیل‌های به جا مانده از دایناسورها برای مطالعه روی استخوان‌ها، گوشت، پوست و اندام‌های این جانداران استفاده می‌کردند اما به تازگی کشف جدیدی کرده‌اند. آنها مدارکی دال بر وجود سلول‌های خونی به همراه پروتئین سالم در هشت فسیلی یافته‌اند که این فسیل‌ها خیلی هم خوب نمانده بودند.

 

تصویری از نشانه های سلول های خونی که با میکروسکوپ‌ الکترونی از دنده ی یک دایناسور استخراج شده است.

به گزارش بیگ بنگ به نقل از سرویس فناوری آنا، دانشمندان در گذشته بافت‌های نرم عجیبی را در دایناسورها کشف کرده بودند اما یافته‌های جدید شگفت‌انگیزتر است. در واقع، برخی کارشناسان هنوز معتقدند که این بافت‌های نرم براثر آلودگی و میکروب به این شکل درآمده‌اند اما تحقیقات جدیدی که با استفاده از ابزار پشرفته انجام شده، نشان می‌دهد که این بافت‌ها دقیقا از زمانی که دایناسور زنده بوده، وجود داشته و به همان شکل باقی مانده است.

رابرت سرویس یکی از دانشمندانی که روی این فسیل‌ها تحقیق می‌کند، می‌گوید: «ما در تیم تحقیقاتی‌مان کارشناسی داریم که روی وضعیت استخوان‌ها براساس مواد معدنی مطالعه می‌کند. وی در این تحقیق، از دستگاهی مبتنی بر اشعه یونی متمرکز استفاده کرد تا برش‌هایی از استخوان فسیل شده دایناسورها ایجاد کند. این برش‌ها با سطوح دست‌نخورده، برای تصویربرداری با کیفیت بسیار بالا و مطالعه روی آنها ایده‌آل هستند».

تصویر سمت راست، سلول‌های خونی و سمت چپی کلاژن کشف‌شده در استخوان دایناسور را نشان می‌دهد

آنها توانستند با کمک این دستگاه تصویرهایی از استخوان‌های هشت تکه از بدن دایناسوری را از جمله لگن، ساق پا، پنجه و دنده آن بگیرد. رابرت می‌افزاید: «آنچه با آن روبه‌رو شدیم، شگفت‌زده‌مان کرد. با اسکن و میکروسکوپ‌ الکترونی، عکس‌هایی از سطوح تازه برش زده شده گرفتیم و در عین ناباوری با کریستال‌های استخوانی ندیدیم، بلکه به جای آن با بافت نرم مواجه شدیم که واقعا غیرقابل باور بود. واکنش اولیه من این بود که این حقیقت ندارد!»

این تیم تحقیقاتی ساختارهایی دایره‌ای شکل شبیه به سلول‌های قرمز خونی و رشته‌هایی شبیه به کلاژن پروتئین در این تکه استخوان‌های برش داده شده یافتند و زمانی که آنها را تحلیل شیمیایی کردند، متوجه شدند که سلول‌های خونی بسیار شبیه به سلول‌های خونی ایمو، شترمرغ استرالیایی (یکی از بستگان دایناسورها) است. همچنین کلاژن درون این استخوان‌ها از آمینو اسیدهایی تشکیل شده است که در پروتئین وجود دارد. جزئیات بیشتر این پژوهش در nature منتشر شده است.

ساخت نخستین پای مصنوعی که حس دارد!

 

محققان دانشگاه اتریش موفق به ساخت نخستین پای مصنوعی شده‌اند که قادر به انتقال پیام‌های حسی به مغز است.

 

به گزارش BBC، ولفگانگ رنگر صاحب اولین پای مصنوعی دنیا است که قادر به انتقال پیام‌های حسی به مغز است. پای راست این آموزگار سابق اتریشی، سال ۲۰۰۷ پس از سکته مغزی و تجمع لخته خون قطع شد. او که حالا ۵۴ ساله است می‌تواند بدود، دوچرخه سواری و حتی کوهپیمایی کند. حرکت پای مصنوعی او طبیعی و به سختی قابل تشخیص است.

ولفگانگ رنگر می‌گوید: «با این پا می‌توانم ناهمواری زمین زیر پایم را حس کنم. یا در زمستان خیلی مهم است که می‌توانم متوجه لیز بودن زمین شوم و واکنش نشان دهم تا سر و یا زمین نخورم». پای مصنوعی علاوه بر افزایش تعادل و امنیت، درد طاقت فرسای پس از جراحی قطع عضو را کاملا از بین برده است. این پروتز نتیجه کار پروفسور هوبرت اگر در دانشگاه لینس اتریش است. ابتدا، جراحان رشته‌های عصبی باقیمانده پای قطع شده را به بافت‌های سالم ران پیوند زدند. سپس شش حسگر عصبی در کف پای مصنوعی سبک وزن قرار داده شد. سنسور‌ها به تحریک کننده‌های درون کاسه‌ای متصل شده‌اند که پای قطع شده در آن می‌نشیند. با هر گام یا فشار، حسگرهای پای مصنوعی به مغز پیام می‌فرستنند.

پروفسور اگر، کارشناس اندام‌های مصنوعی می‌گوید: «نقطه‌های حساس یا فشار در کف این پای مصنوعی حساس قرار داده شده‌اند. این نقطه‌های حساس، تماس با سطح زمین و همچنین حرکت پای مصنوعی را محاسبه می‌کنند. این اطلاعات به سلول‌های عصبی و سپس به مغر ارسال می‌شود و مغز آن را حس می‌کند». پروفسور هوبرت اگر سال ۲۰۱۲ نیز بازوی مصنوعی که با مغز کنترل می‌شود ساخته بود. او امیدوار است با جلب همکاری شرکت‌های کوچک دیگر برای ساخت اندام‌های مصنوعی، قیمت‌های موجود در بازار که بین ۱۰ تا ۳۰ هزار یورو است، کاهش دهد.