دی ان ای، پیشرفته‌ترین زبان ِ برنامه‌نویسی فناوری‌نانو

 

یکی از محققان برجسته در حوزه مواد قابل برنامه‌ریزی بر این باور است که یکی از بهترین راه‌های عملی دستیابی به نانوفناوری پیشرفته، استفاده از DNA سلول به‌عنوان زبان برنامه‌نویسی برای ایجاد ساختارهای زنده‌ای است که عملکردهای مورد نظر را از خود نشان می‌دهند.

 

برای بسیاری کلمه نانوفناوری به معنای یک ماشین بسیار ریز، حتی کوچک‌تر از سلول‌های درون بدن ماست. این ماشین می‌تواند دارای عملکردهای بسیار جذابی همچون تعمیر بافت، پاکسازی پروتئین‌های آسیب‌دیده و یا نابودی سلول‌های سرطانی و ویروس‌ها باشد. بدن ما می‌تواند پر از این ماشین‌هایی باشد که از آن به خوبی مراقبت می‌کنند. تولید چنین ماشین‌هایی یک ایده بسیار جذاب است و شاید روزی چیزی شبیه به این ماشین‌ها را بتوانیم تولید کنیم. اما در حال حاضر این ماشین‌ها بیشتر شبیه تخیل هستند تا واقعیت.

آندرو هسل محقق برجسته گروه مواد زیستی/نانویی و بنیانگذار موسسه خیریه Pink Army که برای مبارزه با سرطان پستان است، می‌گوید: «در حال حاضر فناوری‌نانو بسیار دشوار است». او که به‌طور معمول خود را یک زیست‌شناس معرفی می‌کند، در همایش «پزشکی نمایی» در مورد فناوری‌نانو سخنرانی ‌کرد تا نشان دهد این دو حوزه بیش از آنکه تصور می‌کنیم، باهم همپوشانی دارند.

چرا فناوری‌نانو اینقدر دشوار به نظر می‌رسد؟ زیرا قوانین معمول در دنیای نانو حاکم نیستند. در این مقیاس بسیار کوچک همه چیز زنده، پویا و دائم در حال حرکت است. فیزیک اشیاء متفاوت بوده و مقیاس زمانی، بسیار عجیب است. اما مساله این است که می‌توان به این فناوری از زاویه دیگری که هسل توصیف می‌کند، نگریست. براساس نظر وی، فناوری‌نانو یکی از قدیمی‌ترین و توسعه‌یافته‌ترین فناوری‌های مورد استفاده است.

ویروس‌ها یا ماشین‌های سلولی بدن در مقیاس نانو عمل می‌کنند. هسل می‌گوید: «وقتی به سلول‌ها می‌نگرد، یک سخت‌افزار محاسباتی و تولیدی می‌بیند که مشغول خودآرایی است. این سخت‌افزار خودآرا یک زبان برنامه‌نویسی به نام DNA دارد که در تمام موجودات زنده مشترک است و این چیزی است که ما باید از آن بهره ببریم.» هسل می‌افزاید: «اگر واقعا علاقمند به فناوری‌نانو هستید، اما می‌خواهید به‌ صورت دیجیتالی آن را اجرا نمایید، باید روی برنامه‌نویسی سلول‌ها برای انجام کارهای مورد نظر و استفاده از DNA به‌عنوان زبان برنامه‌نویسی فکر کنید».

ما سالهاست که با استفاده از DNA شکل‌های ساده ایجاد می‌کنیم. در حال حاضر می‌توانیم شکل‌های پیچیده نیز تولید کنیم و تصور طراحی این شکل‌ها روی رایانه دور از دسترس نیست. حتی برخی از اشکال DNA می‌توانند عملکردهای ساده‌ای همچون حمل یک مولکول (همچون مولکول دارو) را انجام دهند. هسل همچنین درباره زیست‌شناسی سنتزی صحبت می‌کند. ما می‌توانیم کدهای DNA را نوشته، آن را به یک مرکز چاپ ارسال کرده، پس از چند هفته آرایه DNA مورد نظر را دریافت کرده و ویروسی بسازیم که قادر به اجرای عملکردهای مورد پیش‌بینی در کد خود است. این کاری است که در حال حاضر هسل در گروه خود انجام می‌دهد: نوشتن نرم‌افزاری برای دستکاری زیستی در کوچک‌ترین مقیاس و اجرای عملکردهای مورد نظر از ساختار ایجاد شده. در حال حاضر او روی نانوذرات تمرکز دارد، اما به سرعت در حال توسعه کار خود روی زمینه‌های پیچیده‌تر است.

سه دقیقه مانده تا نابودی بشر

 

ساعت روز رستاخیز، تنها ساعتی در جهان که هرچند سال یکبار زمانی متفاوت را نشان می‌دهد، امسال بدون تغییر سه دقیقه به نیمه شب را نشان می‌دهد،‌ هشداری که نشان می‌دهد بشریت در آستانه فروپاشی است.

 

براساس گزارش CNN، بولتن دانشمندان اتمی که مسئولیت این ساعت را به عهده دارند،‌ نمادی که شدت نزدیک شدن زمین به نابودی توسط انسان‌ها را نمایش می‌دهد، عقربه‌های ساعت رستاخیز را در زمان مشابه سال ۲۰۱۵ حفظ کردند، سه دقیقه مانده به نیمه‌شب. این زمان از دوران جنگ سرد در سال ۱۹۸۴ تاکنون نزدیک‌ترین زمان به نیمه شب، استعاره از نابودی زمین، را نشان می‌دهد.

بولتن دانشمندان اتمی در بیانیه‌ای اعلام کرد سه دقیقه به نیمه شب زمان بسیار کمی‌است،‌ بسیار نزدیک‌است. ما اعضای بولتن هیات علوم و امنیت بولتن دانشمندان اتمی می‌خواهیم تصمیم خود را مبنی بر حرکت ندادن عقربه‌های ساعت رستاخیز در سال ۲۰۱۶ اعلام کنیم: این تصمیم خبر خوشایندی نیست، بلکه بیان ترس و وحشت از بی‌کفایتی رهبران جهان و ضعف توجه جهانی در پیش‌بردن و متمرکز ساختن تلاش‌ها برای کاهش خطر ناشی از سلاح‌های اتمی و تغییرات اقلیمی است. زمانی که ما درباره موجودیت این خطرها هشدار می‌دهیم، به این معنی است که واقعا وجود دارند: این خطرها موجودیت تمدن بشری را تهدید می‌کنند از این رو باید در بالاترین سطح اولویت امور رهبران جهان که برای دولت و کشورهایشان اهمیت قائلند، قرار بگیرند.

هیات دانش و امنیت بولتن دانشمندان اتمی با همکاری هیات پشتیبان متشکل از برندگان نوبل با بررسی معضلات جهانی در سال تصمیم می‌گیرند که باید عقربه دقیقه شمار ساعت رستاخیز را حرکت دهند یا خیر. تمرکز اصلی این هیات که بر تصمیم‌گیری درباره حرکت دادن عقربه تاثیرگذار است موضوع سلاح‌های اتمی و تغییرات اقلیمی است.

 

لاورنس کراوس از هیات پشتیبان بولتن می‌گوید با وجود برگزاری نشست اقلیمی پاریس و توافق آمریکا و ایران، امور جهان همچنان با چالش‌های سهمگینی مواجه‌است. تصمیم بولتن به‌هیچ‌وجه خبر خوبی نیست، تنها از نگرانی عمیقی خبر می‌دهد. همچنین روند درپیش‌گرفته شده درباره تغییرات اقلیمی نقش مهمی در حفظ موقعیت عقربه دقیقه‌شمار ایفا می‌کند. در بیانیه بولتن آمده‌است که هرچند نشست اقلیمی پاریس امیدوار کننده به نظر می‌آید، اما توافقات این نشست زمانی به دست آمد که زمین گرمترین سال خود در طول تاریخ پیش از دوران صنعتی‌شدن را تجربه کرد.

عقربه‌های ساعت رستاخیز در سال ۲۰۱۵ دو دقیقه نسبت به زمانی که از سال ۲۰۱۲ نشان می‌داد به نیمه‌شب نزدیک‌تر شد و از ۱۱:۵۵ دقیقه به ۱۱:۵۷ دقیقه تغییر یافت. به گفته کراوس تنها راه حرکت عقبگرد عقربه‌های این ساعت کاهش سرمایه‌گذاری درزمینه سلاح‌های هسته‌ای، تلاش دوباره برای خلع‌سلاح کره‌شمالی و مهمتر از همه تغییر نحوه تفکر رهبران سیاسی جهان و بشر است. کراوس می‌گوید تازمانی که تفکر خود را تغییر ندهیم، بشریت همچنان در معرض خطری جدی باقی خواهد‌ماند.

ساعت روز رستاخیز قدمتی ۶۹ ساله‌دارد. این ساعت از سال ۱۹۴۷ به عنوان نمادی از فعالیت‌های مخرب بشر برای زمین و تمدن بشری مورد استفاده قرار گرفته‌است،‌ درحالی که نیمه‌شب استعاره‌ای از نابودی کامل است. نزدیک‌ترین فاصله عقربه دقیقه‌شمار این ساعت به نیمه‌شب در سال ۱۹۵۳ بوده‌است، در آن سال ساعت دو دقیقه به نیمه‌شب را نشان می‌داد. در مقابل در سال ۱۹۹۱ ساعت ۱۱:۴۳ دقیقه را به نمایش گذاشت و این به معنی امنیت کامل بود.

انسان سرمنشا پیدایش یک عصر تازۀ زمین شناسی

 

یک تیم بین المللی از دانشمندان معتقد است که زمین اکنون به دلیل فعالیت های انسانی وارد یک عصر تازه زمین شناسی (آنتروپوسین) شده است.

 

انسان ظرف مدتی کوتاه اثری عمیق از خود به جا گذاشته است

به گزارش BBC، به گفته این تیم که ماموریت دارد این عصر را تعریف کند، آثار فعالیت های انسانی تا میلیون ها سال در آینده در رسوبات و صخره ها به جا خواهد ماند.محققان اکنون برای طبقه بندی رسمی عصر حاضر تلاش می کنند. یکی از سوالاتی که هنوز پاسخ قطعی ندارد زمان رسمی شروع این عصر است که به عقیده برخی از اعضای تیم می تواند دهه ۱۹۵۰ باشد.

آن دهه مصادف با شروع سرعت گرفتن فوق العاده رشد جمعیت انسانی بود و الگوهای مصرف ناگهان شتاب زیادی گرفت؛ زمانی که تولید و مصرف مواد ساختمانی و مصرفی مانند آلومینیوم، بتن و پلاستیک همگانی شد. این دوره همچنین شامل سال هایی است که آزمایش سلاح های اتمی – حرارتی (گرما هسته ای) مانند بمب هیدروژنی باعث انتشار مواد رادیواکتیو در سراسر کره شد که آثار آن تا صدها هزار سال قابل ردیابی است.

آثار شیمیایی عناصر رادیواکتیو آزمایش های اتمی تا صدها هزار سال در صخره ها ثبت خواهد شد

گزارش ‘گروه کاری آنتروپوسین’ که در نشریه ساینس چاپ شده است، بیانیه نهایی و جامع در مورد موضوع نیست بلکه یافته های هیات تحقیق تا این مرحله را بیان می کند. اما یافته کلیدی این است که تاثیر بشر بر زمین را اکنون باید چنان فراگیر و به قدر کافی متمایز تلقی کرد که ایجاد یک طبقه بندی جداگانه را توجیه می کند. به گفته دکتر کالین واترز دانشمند مرکز تحقیقات زمین شناسی انگلیس این مقاله ابعاد تغییراتی در کره زمین را که انسان سرمنشا آنها است، بررسی می کند.

وی گفت: در این گروه کاری ۳۷ عضو داریم و بیشتر آنها موافقند که ما در یک دوره میانی به نام آنتروپوسین زندگی می کنیم. هنوز بحث در این مورد که آیا این دوره یک مقطع جداگانه است، جریان دارد؛ اما مایلیم تعریفی مشخص داشته باشیم و بیشتر اعضای گروه به سوی اواسط قرن بیستم به عنوان نقطه شروع این عصر تازه تمایل دارند.

مواد مصرفی باعث پیدایش فسیل های تازه ای در رکوردهای زمین شناسی خواهد شد

در نهایت به عهده کمیسیون بین المللی چینه شناسی (اشاره به چینه های صخره ای زمین) است که ‘عصر آنتروپوسین’ را به عنوان یک واحد مجزا در سیر زمانی مورد استفاده برای توصیف تاریخ ۴٫۶ میلیارد ساله زمین بپذیرد. با این حال بعید است که نمودار معروف ‘گاه چینه شناسی’ که در کتاب های درسی و پوسترهای کلاس های درس دیده می شود، فورا اصلاح شود.

دوران محاسبات کوانتومی در راه است!

 

دنیا وارد عصر تازه ای شده است، دورانی که نسل جدید کامپیوترها که به کامپیوترهای کوانتومی موسوم هستند می توانند زندگی انسانها را متحول کنند.

 

مکانیک کوانتومی شاخه‌ای از فیزیک است که به مطالعه ی پدیده‌ها در درون اتم‌ها می‌پردازد. در سطح کوانتومی، رویدادهای واقعاً عجیب و غریب روی می دهد. به عنوان مثال، ذرات زیراتمی در یک زمان می‌توانند در دو مکان مختلف وجود داشته باشند. پدیده‌ای که تحت عنوان “برهم نهی کوانتومی ” شناخته می‌شود. همچنین در هم تنیدگی کوانتومی هم وجود دارد که جفت‌شدگی این ذرات را نشان می دهد، در این حالت ذرات می‌توانند بی‌درنگ خصوصیات خود را به اشتراک بگذارند، صرف نظر از اینکه چه مقدار بین آنها فاصله فیزیکی وجود دارد.

هالدان که یک زیست‌شناس است می‌گوید: « دنیا آنطوری که ما تصور می‌کنیم عجیب و غریب نیست، بلکه از آنچه می‌توانیم تصور کنیم، غیرعادی‌‌تر است.» ما در دنیایی زندگی می‌کنیم که به‌ راستی هیچ‌کدام از ما نمی‌تواند گوشه‌ای از آن را درک کند. با این حال، فیزیکدانان این همه حقایق عجیب و غریب را به فال نیک می‌گیرند و به دنبال راه‌هایی هستند تا از خصوصیات کوانتومی برای استفاده‌های کاربردی، بهره گیرند. در این مسیر، محققان با دقت به واحدهای ساختمانی اساسی فناوری دیجیتال یعنی عدد دوتایی (یا بیت) که در آن تمام اطلاعات رمزنگاری شده‌اند، توجه می نمایند.

در دنیای نیوتنی، یک بیت تنها می‌تواند یکی از دو مقدار صفر یا یک را اتخاذ کند. اما در سطوح کوانتومی، فوق موقعیت به این معنی است که یک بیت (دودوئی) کوانتومی (کوبیت) می‌تواند مقادیر مختلفی ( صفر، یک و یک فوق موقعیت یک و صفر ) به صورت همزمان اختیار کند که بدین معنی است که یک کامپیوتر کوانتومی نسبت به یک کامپیوتر متداول سیلکونی بسیار سریع‌تر است. تاکنون تلاش‌های بسیار زیادی برای ساخت یک کامپیوتر کوانتومی انجام شده است.

نتایج بدست آمده بسیار چالش‌برانگیز و بحث‌انگیز بوده‌اند. به عنوان مثال در یک تست، یک کامپیوتر کوانتومی، مسئله the travelling salesman ( یک تست شناخته شده در محاسبات) را در کمتر از نیم ثانیه حل کرد در حالی که یک کامپیوتر معمولی، سی دقیقه برای حل این مسئله زمان نیاز دارد. به عبارت دیگر کامپیوتر کوانتومی ۳۶۰۰ بار سریع‌تر از کامپیوتر متداول امروزی برای حل این مسئله است.

بسیاری از چالش‌هایی که در دنیای واقعی با آنها مواجه هستیم ( شامل ترجمه زبان در زمان واقعی و شکستن رمزنگاری‌های قدرتمند و غیره) به دلیل نیاز به یک نیروی پردازنده قوی هنوز حل نشده باقی مانده‌اند. اگرچه نسل کامپیوترهای سیلیکونی هنوز به انتها نرسیده است، اما جهان ما با سرعت بسیار زیادی به سمت ترانزیستورهایی پیش می‌رود که می‌توانند بر روی یک تراشه حکاکی شوند. بنابراین نیاز به یک جایگزین شدیداً احساس می‌شود و مشخص شده است که محاسبات کوانتومی بهترین گزینه است.

شرکت گوگل در گزارش آخر هفته خود یک کامپیوتر جدید موسوم به D-Wave systems را معرفی کرده است که توسط یک شرکت کانادایی ساخته شده است و به عنوان اولین کامپیوتر کوانتومی تجاری شناخته می‌شود. عنوان شده که این ماشین در مقایسه با کامپیوترهای متداول دارای سرعت بسیار بیشتری است. این شرکت مدعی شده است که سیستم آنها تا ۱۰۰ میلیون بار سریع‌تر از کامپیوترهای سیلکونی است.

اگر سرعت در چنین مقیاس‌هایی می‌تواند افزایش ‌یابد، پس ما به راستی در آستانه ورود به یک دوران جدید در محاسبات هستیم و مطابق معمول، تمام این خبرها خوشایند نیستند. به عنوان مثال، اگر شما می‌خواستید اطلاعات خود را محرمانه نگه‌داری کنید، بهترین راه رمزنگاری آنها استفاده از کلیدهای طولانی (۱۰۲۴ بیتی) است. با استفاده از ابرکامپیوترهای امروزی هزاران سال طول می‌کشد تا پسورد شکسته شود. اما با استفاده از کامپیوترهای کوانتومی که به میزان ۱۰۰ میلیون بار سریع‌تر هستند، این زمان بسیار کمتر خواهد شد.

نخستین پردازشگر نوری ساخته شد!

 

محققان دانشگاه کالیفرنیا با همکاری دانشمند ایرانی موفق به ساخت اتصالات انتقال دیتا بر مبنای فوتون‌های نوری برای پردازشگرهای کامپیوتری شدند.

دانشمندان توانستند دو هسته پردازشگر دارای بیش از ۷۰ میلیون فرستنده و ۸۵۰ اجزای فوتونی را در داخل یک تراشه سه در شش میلی‌متری یکپارچه کنند. امیر اتابکی دانشمند ایرانی و همکارانش این میکروپردازشگر را در یک foundry ساختند که تراشه‌های کامپیوتری با عملکرد بالا را در حجم انبوه تولید می‌کند. این موضوع نشان می‌دهد طرح این تیم علمی را می‌توان به آسانی و به سرعت برای تولید تجاری مقیاس‌بندی کرد. تراشه جدید نوید دهنده گام بعدی در تکامل ارتباطات فیبر نوری با یکپارچه‌کردن رابط‌های فوتونیکی در یک میکروپردازشگر است. محققان معتقدند که استفاده از اتصالات نوری برای انتقال اطلاعات در مقایسه با مدارهای مسی، تاثیر زیادی در افزایش سرعت پردازش کامپیوترها خواهد داشت.

به گفته ولادیمیر استویانویچ، دانشیار مهندسی برق و علوم کامپیوتر در دانشگاه کالیفرنیا در برکلی و رهبر این پروژه، این نخستین پردازشگری است که قادر است از نور برای برقراری ارتباط با جهان خارج استفاده کند. فیبر نوری در مقایسه با سیم‌های الکتریکی پهنای باند بزرگتری را پشتیبانی می‌کنند و داده‌های بیشتری را طی فواصل طولانی‌تر و با انرژی کمتر و با سرعت‌های بالاتر حمل می‌کند.

در حالی که پیشرفت‌ها در فناوری ارتباطات نوری انتقال داده بین کامپیوترها را به طور باورنکردنی پیشرفت داده‌اند و تا پیش از این، وارد کردن فوتونیک در تراشه‌های کامپیوتری فرآیند دشواری بوده است. این دستاورد راه را به سوی عصر جدید کارکردهای نیازمند پهنای باند باز می‌کند و یکی از کارکردهای این فناوری پاک‌کردن مراکز داده از لحاظ انرژی است. محققان امیدوارند تا پس از موفقیت‌های حاصل شده در این پروژه اولین نمونه اقتصادی از پردازشگرهای هیبریدی را در آینده نزدیک به بازار عرضه کنند. جزئیات این دستاورد علمی در مجله Nature ارائه شد.

اتصال مغز دو انسان از طریق اینترنت، تله پاتی را به واقعیت بدل کرد!

 

برای افرادی که به پیشرفت‌های فن‌آوری در زمینه فعالیت‌های مغزی علاقه دارند، دوره هیجان‌انگیزی از تاریخ علم در حال اتفاق است. برای نخستین بار دانشمندان دانشگاه واشنگتن موفق شدند از طریق اینترنت بین مغز دو انسان ارتباط برقرار کنند.

 

با آنکه فن‌آوری کنترل امواج مغز هنوز در مراحل ابتدایی و محدود خود قرار دارد، اما ارتباط مغز با مغز، از طریق امواج ساطع شده از آن در شرف وقوع است. جاناتان کینی، یک محقق در زمینه فعالیت‌های مغزی می‌گوید که ما در زمان حیات خودمان شاهد فن‌آوری‌های خواهیم بود که خواندن افکار یکدیگر، آنچه تله‌پاتی نامیده می‌شود، از طریق امواج مغز ممکن خواهد شد.

در آزمایشی که به تازگی در دانشگاه ایالتی واشینگتن در شهر سیاتل انجام شده، افراد شرکت‌کننده توانستند با ضریب درستی بالایی «فکر یکدیگر را بخوانند». به گزارش وب‌سایت این دانشگاه، در این آزمایش مغز فرد «پاسخ‌گو» و «سئوال‌کننده» از طریق اینترنت به‌هم متصل شده بودند. ماشین مخصوصی امواج الکترونیکی ساطع شده از مغز فرد پاسخ‌گو را ضبط می‌کرد. در آن سوی آزمایش، ماشین مخصوص دیگری امواج مغناطیس معینی به سوی مغز فرد سئوال‌کننده ارسال ‌می‌کرد. ( افراد آزمایش‌شونده در یک اتاق نبودند.)

 

به گفته آندریا استوکو، محقق ارشد این تحقیق، نتایج بسیار شگفت‌انگیز بود، چرا که بیش از هفتاد و پنج درصد شرکت‌کنندگان پاسخ درست را حدس می‌زدند، بدون اینکه جوابی از فرد پاسخ‌گو بشنوند. نکته جالب این بود که با تمرین، برای ایجاد تمرکز بیشتر بر روی پاسخ، میزان درست بودن جواب‌ها افزایش می‌یافت. چرا که تمرکز امواج مغزی قوی‌تری را ساطع می‌کند. در آزمایش دیگری که توسط همین تیم دانشگاهی انجام شده بود، شرکت‌کنندگان -که در فاصله تقریبا یک کیلومتری همدیگر در دو ساختمان مجزا نشسته بودند- قادر بودند با کنترل امواج مغزی یکدیگر، یک بازی کامپیوتری را هدایت کنند.

اما این فن‌آوری چه تحولاتی را برای ما به ارمغان خواهد آورد؟

به گفته جاناتن کینی، پیشرفت و توسعه این فن‌آوری باعث خواهد شد که ارتباطات به آنگونه که امروزه آن را می‌شناسیم، به کل دگرگون شود. فرض کنید که به جای تلفن زدن یا پیامک فرستادن، کافی است که کلاه مخصوصی بپوشیم و افکار ما به فرد مورد نظر منتقل می‌شود! یا به جای نوشتن در فیسبوک یا توییتر، به مطلبی که می‌خواهیم آن را منتشر کنیم فکر کنیم. یا حتی می‌توان با وصل شدن به مغز یک تعمیرکار، خودمان قادر باشیم ماشینمان را تعمیر کنیم یا به جای پزشک، خودمان معاینه‌های لازم را در خانه انجام دهیم.

 

درست است که تا رسیدن به این مرحله از فن‌آوری راه درازی در پیش است، اما صنعت مخاابرات در حال سرمایه‌گذاری‌های عظیم در زمینه توسعه آن است چرا که این فن‌آوری- اگر توسط افرادی خارج از این صنعت به‌دست آید به معنای اتمام سوددهی شرکت‌های مخابراتی خواهد بود، بنابراین آنها سعی می‌کنند که پیشرفت‌های این زمینه را در کنترل خودشان داشته باشند. جزئیات بیشتر این پژوهش در مجله ی PLOS ONEمنتشر شده است.

علم نابودی بشریت را چگونه پیش بینی می کند؟

 

همه ی ما می دانیم که دیر یا زود حیات در زمین نابود می شود؛ اما چگونگی نابودی بشر و حیات، ذهن دانشمندان و نظریه‌پردازان زیادی را به خود مشغول کرده و هریک برای آن فرضیه‌ای ارائه می‌کنند.

براساس گزارش ساینس الرت به نقل از همشهری،‌ ممکن است تا ۶ میلیارد سال دیگر خورشید به مرحله غول‌پیکری خود رسیده و به جرمی غول‌پیکر سرخ و متورم تبدیل شود و اتمسفر زمین را تبخیر کرده، پوسته و گوشته سیاره را از هم دریده و هسته آن را فرو ببلعد. با این‌همه تا آن زمان شاید انسانی روی زمین باقی نمانده باشد تا این فصل پایانی سیاره‌ای که زمانی زیستگاه میلیون‌ها موجود زنده بود را به تماشا بنشیند.

احتمال اینکه حیات روی زمین بسیار سریعتر از مرگ خورشید و در نتیجه نابودی کل سیاره زمین از بین برود،‌ در میان دانشمندان از اهمیت زیادی برخوردار است. اوایل سال ۲۰۱۵ محققان سوئدی بنیاد چالش‌های جهانی با همکاری با دانشگاه آکسفورد گزارشی را منتشر کردند که در آن به ۱۲ خطر جهانی اشاره شده بود که از توانایی نابودی حیات در آینده‌ای نزدیک برخوردارند. نویسندگان این خطرها را پایان تمدن بشر و یا حیات بشر توصیف کرده‌اند، سناریوهایی که هریک به گونه‌ای آخرالزمان را توصیف می‌کنند.

در میان این خطرهای جهانی مواردی مانند شیوع جهانی بیماری، فروپاشی اقتصادی، جنگ‌های اتمی، برخورد سیارک بزرگ و تغییرات اقلیمی به چشم می‌خورند. محاسباتی که به انجام چنین مطالعاتی ختم می‌شوند بسیار حساس بوده و به ناشناخته‌های غیرقابل پیش‌بینی زیادی وابسته‌اند. اما این امکان وجود دارد که شدت احتمال هریک از این سناریو‌ها را تخمین زد،‌ کاری که محققان با استفاده از اطلاعات موجود برای ۱۰۰ سال آینده بشر انجام داده‌اند.

نتیجه این بررسی‌های آماری نشان می‌دهد آنچه شانس بیشتری دارد که به تمدن یا حیات بشر پایان دهد هوش مصنوعی است. براساس گزارش چالش‌های جهانی، طی ۱۰۰ سال آینده احتمال اینکه بشر سیستم‌های هوش مصنوعی بسازد که به راحتی خود را از دست انسان رهایی ببخشد زیرا به وجود انسان نیازی نخواهد داشت، یک به ۱۰ است. با این‌همه محقق شدن این سناریو نیز کار چندان ساده‌ای نیست. در سال‌های اخیر متخصصان هوش مصنوعی به این نتیجه رسیده‌اند در صورتی که فکر شده عمل کنند، کامپیوترهای فوق هوشمند بیشتر از آنکه مساله ایجاد کنند،‌ می‌توانند مسائل بشر را حل کنند.

با این همه در گزارش عنوان شده که همین توانایی هوش مصنوعی را به خطری بی‌نظیر تبدیل کرده‌ است که از یک سو می‌توان از آن برای مقابله با دیگر خطرها استفاده کرد و از سویی دیگر ابزاری است که خود می‌تواند انسان را تهدید کند. در این صورت،‌ یک روبات قاتل در این سناریو به اندازه‌ای یکسان می‌تواند خطرناک و بی‌خطر باشد.

خطر دیگری که شانس وقوع آن و در نتیجه نابودی نسل بشر در ۱۰۰ سال آینده بسیار بالا است، آغاز شیوع جهانی یک بیماری یا جنگ هسته‌است. همچنین تغییرات اقلیمی نیز درصورتی که مهار نشود، تا ۲۰۰ سال آینده تیشه به ریشه بشریت خواهد کوبید. نویسندگان این گزارش خطراتی که انسان قادر به مهار آنها نیست،‌ مانند انفجارهای گاما در نزدیکی زمین و به آتش کشیدن کل سیاره را در نظر نگرفته‌اند. خطر برخورد سیارک با زمین و نابودی آن نیز یک در ۱۰ هزار تخمین زده شده‌ است، به بیانی دیگر احتمال اینکه پیش از برخورد سنگ فضایی پنج کیلومتری با زمین،‌ انسان‌ها به ویروسی آلوده شده و نابود شوند بیشتر است.

ادعای ساخت کامپیوتر کوانتومی توسط شرکت گوگل

 

از آنجا که جهان امروز با شتاب زیادی در حال پیشرفت است، دانشمندان همواره برای سرعت بخشیدن به امور روزمره به دنبال یافتن روش‌هایی نو هستند. محاسبات کوانتومی یکی از روش‌هایی است که می‌تواند جهان علم را متحول نماید. محققان در شرکت‌های متعدد از جمله شرکت گوگل (Google) به نتایج امیدوار‌کننده‌ای در زمینه‌ کامپیوترهای کوانتومی دست‌ یافته‌اند.

اخیرا شرکت گوگل موفقیتش در زمینه‌ محاسبات کوانتومی را در بیانیه‌ای اعلام داشته است. این شرکت باور دارد که به یک الگوریتم کوانتومی دست یافته که قادر است مسائل را با سرعتی ۱۰۰ میلیون برابر روش‌های رایج حل کند. چنانچه این ادعا تصدیق شود، این کشف نه تنها می‌تواند منجر به مُدل هوش مصنوعی شرکت آی-روبات (iRobot) گردد، بلکه حتی برنامه‌های فضایی ناسا (NASA) را ارتقا خواهد بخشید.

در سال ۲۰۱۳، گوگل و ناسا در مجموعه‌ محاسباتی دی-ویو ایکس۲ (D-Wave X2) مشارکت نمودند. هر‌ چند که متخصصان در داخل و خارج این شرکت هنوز نتوانسته‌اند به‌طور قطعی ثابت کنند که دی-ویو از قلمرو‌ کوانتوم برای انجام محاسباتش بهره می‌برد، ولی احتمال داده می‌شود که این دستگاه اولین رایانه‌ کوانتومی کاربردی در جهان است.

بیانیه‌ شرکت گوگل به روش “آنلینگ کوانتومی(Quantum annealing)” می‌پردازد. این روش به‌گونه‌ای است که یک مقدار حداقل عمومی را برای یک عمل معین در برابر راه‌حل‌های احتمالی مشخص می‌کند. به‌عبارت دیگر، این روش بهترین و به‌صرفه‌ترین شیوه‌ کلی عملکرد را برای تکمیل یک کار با مجموعه‌ای از گزینه‌ها تعیین می‌نماید. اگرچه دو روش اولیه‌ ” آنلینگ شبیه‌سازی شده(Simulated Annealing)” و “کوانتوم مونت کارلو(Quantum Monte Carlo)” هر دو مجموعه‌های شبیه‌سازی شده‌ای هستند که روی سخت‌افزار‌های رایج اجرا می‌شوند، روش آنلینگ کوانتومی اخیراً زمینه‌ تحقیق را برای دانشمندان فراهم ساخته است.

از طرف دیگر، مجموعه‌ دی-ویو به صورت غیر‌قابل‌تغییری برنامه‌ریزی شده است تا روش آنلینگ کوانتومی را در آرایه‌ کوانتومی اجرا نماید. این شرکت اخیراً الگوریتم جدید آنلینگ کوانتومی یا همان کیواِی (QA) را آزمایش کرده است تا مفهوم آن را در مقابل مجموعه‌های متداولی که آنلینگ شبیه‌سازی شده و شیوه‌های مونت‌ کارلو را اجرا می‌کنند، ثابت نماید.

نتایج اولیه کار نشان می‌دهد که روش شرکت گوگل بر دو روش موجود دیگر به آسانی غلبه می‌کند زیرا می‌تواند یک تابع با ۱۰۰۰ متغیر دو‌تایی را تا ۱۰۰ میلیون برابر سریع‌تر حل نماید. با ورود به بازار، این محصول یک انقلاب فناوری ایجاد خواهد کرد که به‌وسیله‌ آن، محققان هوش مصنوعی می‌توانند مجموعه‌های یادگیری کامپیوتری هوشمند‌تر و با قدرت پاسخگویی بالاتری ایجاد کنند. همچنین شرکت ناسا می‌تواند از آن برای شبیه‌سازی پرتاب موشک یا تمام عملیات فضایی بهره گیرد. بنابراین، تمام علوم به‌وسیله‌ این فناوری ارتقا خواهند یافت.

آیندۀ انرژی خورشیدی: نصب بالون هایی در ارتفاع بالا

 

وقتی‌ بحث انرژی‌ خورشیدی می شود، همه ی ما می‌دانیم که صفحه‌های خورشیدی به منظور تولید خروجی مطلوب و بهینه باید در محل‌هایی‌ که امکان دریافت بالاترین تابش خورشیدی را دارند، نصب شوند. اما همواره ابرها و شرایط بد جوی ممکن است در تولید انرژی‌ اختلال ایجاد کند. نصب بالون هایی در ارتفاع بالا، امکان دسترسی‌ مستمر و بدون وقفه به نور خورشید را فراهم خواهد کرد.

 

به گزارش بیگ بنگ، در حال حاضر، دانشمندان یک آزمایشگاه فرانسوی‌-ژاپنی مربوط به نسل بعدی سلول هایفتوولتائیک در توکیو، به دنبال معرفی‌ راهی‌ برای حل این مشکل به کمک نصب صفحه‌های خورشیدی در بالای ابرها هستند. طبق اظهار نظر ژان فرانسوا گیلمولز، سرپرست آزمایشگاه نکست پی‌ وی، در بالای ابرها امکان دریافت بیشتر نور فراهم می شود. با پیشرفت این تکنولوژی، هزینه‌های تولید برق بسیار کاهش پیدا خواهد کرد.

محققان در حال بررسی روشی برای ساخت بالون هایی با صفحه‌های خورشیدی و ژنراتور هستند که با استفاده از پلیمرهای سبک وزن ساخته شوند. این بالون‌ها به زمین متصل شده و کابلهای تعبیه شده، انرژی‌ الکتریکی تولیدی را از آنها به زمین منتقل می کنند. تصویر زیر این چرخه را توضیح میدهد. گیلمولز افزود: محققان تصمیم دارند بالون ها را در فاصله‌ای بسیار نزدیک به ابرها تعبیه کنند، در ارتفاعی حدود شش کیلومتر و زیر مسیر رفت و آمد هواپیماها، اما در بلند مدت امکان افزایش ارتفاع تا نزدیک ۲۰ کیلومتر هم وجود دارد.

نور دریافتی از خورشید بر فراز ابرها پنج برابر بیشتر از نوری است که از خورشید به سطح زمین می‌رسد. به گفته ی گیلمولز، با استفاده از این روش، امکان تولید پایدارتر و سریع تر انرژی‌ خورشیدی در مقیاس وسیع تر فراهم میشود. بر اساس گفته ی این محقق، ایده ی مورد بحث، ایده ی جدیدی نیست. به عنوان مثال، پیشنهاد استفاده از انرژی‌ خورشیدی حاصل از ماهواره‌های در حال چرخش به دور زمین، به سالهای ۱۹۷۰ تا ۱۹۸۰ میلادی بر میگردد، اما تا الان فقط مطالعات اولیه انجام گرفته است.

آزمایشگاه نکست پی‌ وی در حال اجرای این فرضیه است. این محقق افزود: تا جایی‌ که من اطلاع دارم، هیچ مدل واقعی از این ایده ارائه نشده است، و این همان چیزی است که ما در حال حاضر به آن‌ نیازمندیم. ما باید به دنبال یافتن روش‌های مناسب برای حل مسائل ضروری تر از جمله : توسعه ی پایدار همه ی قسمت ها، ایمنی و بی خطربودن تولید انرژی‌ وگسترش تولید در مقیاس وسیع باشیم.

بودجه یک میلیارد دلاری برای حفظ انسان از شر هوش مصنوعی

 

ایلان ماسک بنیانگذار شرکت تسلا و اسپیس‌ ایکس و یکی از بزرگ‌ترین کار‌آفرینان آمریکایی قصد دارد بخش بزرگی از سرمایه خود را در بخشی سرمایه‌گذاری کند که از آن وحشت دارد: هوش مصنوعی.

 

براساس گزارش CNN به نقل از همشهری، ایلان ماسک همواره یکی از منتقدان دو آتشه هوش مصنوعی بوده‌ است. اما اکنون به یکی از نام‌های بزرگ جهان فناوری تبدیل شده که قصد تامین سرمایه مرکز جدید مطالعات هوش مصنوعی را دارد. هدف مرکز OpenAI که چند روزی از افتتاح آن نمی‌گذرد،‌ ایجاد ایمنی در هوش مصنوعی و اشتراک‌گذاری مطالعاتش در سطحی گسترده‌است. هوش مصنوعی توسعه یافته در این مرکز به صورت مطلق در راستای منافع انسانی خواهد بود و این مرکز می‌تواند تصمیم بگیرد بخشی از مطالعاتش را به دلایل امنیتی محرمانه نگه دارد.

پشتیبانان این مرکز جدید که ماسک یکی از آنها است،‌ مجموعا یک میلیارد دلار را برای اجرای این پروژه اختصاص داده‌اند. این مرکز مطالعات خود را با ۹ پروژه تمام وقت آغاز خواهد کرد اما حجم این پروژه‌ها در طول سال دو برابر خواهد شد. مدیریت تیم محققان این مرکز را دانشمند مشهور هوش مصنوعی و کارمند سابق شرکت گوگل، ایلیا سوتسکی‌ور به عهده خواهد داشت.

بسیاری از شرکت‌های بزرگ فناوری از جمله فیس‌بوک، گوگل، مایکروسافت و اپل درحال سرمایه‌گذاری‌های سنگین در زمینه هوش مصنوعی هستند. فناوری هوش مصنوعی هم‌اکنون در بسیاری از محصولات کاربرد دارد، برای مثال ردپای آن را می‌توان در ابزار عکس فیس‌بوک و محصولات شرکت تسلا مشاهده کرد. اگرچه این شرکت‌ها بخشی از مطالعات خود را آشکارا در اختیار همگان قرار می‌دهند، این حقیقت که در حین مطالعات ابزارهایی ابداع می‌شوند که هدفی جز درآمدزایی ندارند، موجب نگرانی بسیاری از دست‌اندرکاران دانش و فناوری شده‌است.

ماسک پیش از این هوش مصنوعی را به عنوان بزرگترین خطر تهدید کننده بشریت توصیف کرده‌ بود. وی در اوایل سال ۲۰۱۵ با همراهی استیون هاوکینگ، بیل‌گیتس و دیگر متفکران برجسته دانش و فناوری جهان زنگ هشدار را درباره خطر بالای هوش مصنوعی برای بشریت به صدا درآورد. اگرچه ماسک یکی از اصلی‌ترین سرمایه‌گذاران شرکت‌های هوش مصنوعی مانند Deep Mind و Vicarious بوده‌است،‌ اما می‌گوید این‌ کار را برای نظارت بر فناوری هوش مصنوعی انجام داده‌ است.

تیم پروژه OpenAI می‌گویند درک اینکه هوش مصنوعی هم‌سطح انسان تا چه اندازه می‌تواند برای بشریت مفید باشد بسیار دشوار است، اما به همان اندازه متصور شدن آسیب‌های ناشی از استفاده نادرست از این فناوری کار دشواری است.

گامی بزرگ در توسعۀ هوش مصنوعی

 

یک گروه از دانشمندان در گامی به سوی ساخت و توسعه ی هوش مصنوعی، موفق به طراحی و ساخت نرم افزار ویژه ای شدند که از الگوهای مشابه مغز انسان برای یادگیری مفاهیم استفاده می کند.

 

به گزارش بیگ بنگ، این سیستم که یک مدل کامپیوتری است برای یادگیری و مواجهه با مفاهیم و موضوعات جدید، از روشی دقیقا مشابه روش مغز انسان پیروی و تقلید می کند. اگرچه این مدل تنها می‌تواند حروف دست‌نوشته الفبا را یاد بگیرد، اما رویکرد پشت آن می‌تواند گسترش پیدا کرده و کاربردهایی برای سایر سیستم‌های مبتنی بر نماد مانند حرکات بدن و کلمات زبان گفتاری و اشاره داشته باشد.

جاشوا تننبائوم، استاد دانشکده مغز در موسسه فناوری ماساچوست (MIT) گفت: « کودکان پیش از این که به مهدکودک بروند، یاد می‌گیرند که مفاهیم ساده را از روی یک مثال درک کنند و حتی مثال‌هایی را که تاکنون ندیده‌اند نیز تصور کنند. ما هنوز خیلی با ساخت ماشینی با هوش یک کودک فاصله داریم اما این اولین بار است که توانسته‌ایم دستگاهی با قابلیت یادگیری و استفاده از گروه بزرگی از مفاهیم واقعی به شکلی بسیار مشابه انسان استفاده کنیم.»

وی افزود: « هدف پژوهشگران تلاش برای کاهش تفاوت های موجود در الگوهای یادگیری بین ماشین ها و مغز انسان است. در حقیقت ما به دنبال کشف این موضوع هستیم که چگونه و چرا انسان قادر است مفاهیم و معانی جدید را تنها از طریق تعمیم یک مثال کوچک دریافته و تجزیه و تحلیل کند. موضوعی که هوش مصنوعی هنوز قادر به انجام آن نیست.»

این سیستم “آموزش برنامه بیزین” (BPL) نام دارد که قادر به یادگیری ویژگی های منحصر به فرد نوشتاری در طیف گسترده ای از زبان های دنیا بوده و در آن از الگوریتمی استفاده شده است که به وی امکان استنتاج و تعمیم دقیق داده ها از طریق مثال های محدودی را می دهد. دانشمندان از دانش مفاهیم قبلی برای سرعت بخشیدن به یادگیری مفاهیم جدید استفاده کرده و برای مثال از دانش الفبای لاتین برای یادگیری الفبای یونانی بهره ببرد.

محققان این مدل را بر روی بیش از ۱۶۰۰ نوع حروف دست‌نویس در ۵۰ سیستم نوشتار جهانی از جمله سانسکریت، تبتی، گجراتی و گلاگولیتیک اعمال کرده و حتی حروفی از خود ابداع کردند. براساس نتایج به دست آمده از این مطالعات، از آنجایی که انسان به اطلاعات کمی برای یادگیری یک مفهوم جدید نیاز دارد، این تحقیق می‌تواند منجر به پیشرفت‌های جدید در هوش مصنوعی شود. جزئیات بیشتر این پژوهش در مجله ی Scienceمنتشر شده است.

آیا ۹۰ درصد از داده های امروزی در دو سال اخیر تولید شده اند؟

 

به دوره ی انقلاب داده های بزرگ خوش آمدید. امروزه داده ها در زندگی روزمره ی ما نقش مهم و اساسی دارند. از تلفن ها گرفته تا کارت های اعتباری، کامپیوتر ها و سنسور های ساختمانی. شرکت IBM اطلاعاتی را از نقطه نظر آماری منتشر کرده مبنی بر اینکه ۹۰ درصد داده های دنیا در دو سال اخیر تولید شده اند.

 

به گزارش بیگ بنگ، بشر بطور روزانه در زمین ۲.۵ کوینتیلیون بایت دیتا تولید می کنند، اگر نمی دانید چقدر هست بگذارید این طور بگوییم: نود درصد کل دیتایی که در جهان هست، در دو سال گذشته تولید شده! سیگنال های جی پی اس، سوشیال مدیا،‌ کلیک‌ها، سنسورها، ویدئوها، عکسها، خریدها، رفتارها و هر چیزی که فکرش رو بکنید دیتا است و تمامی اینها داده های عظیم(big data) را تشکیل می دهد.

برای اشاره به توان رشد داده های آنلاین می توان به مشخصه هایی همچون ظهور و بالغ شدن رسانه های گروهی، پایگاه های آنالیزی و تکنولوژی های در حال رشد موبایل از آنالوگ به دیجیتال اشاره کرد. گری کینگ پروفسور دانشگاه واترهد می گوید: این یک انقلاب بزرگ داده ای است. اما منظور از انقلاب داده ای حجم وسیعی از داده ها و اطلاعات نیست، بلکه کلمه ی انقلاب به کارهایی که ما امروزه می توانیم با این داده ها انجام دهیم، اشاره کرد.

این رشد داده ای همچنین از پایگاه های داده ای تکنولوژی هایی نظیر No SQL (مجموعه‌ای از پایگاه‌های داده) که قادر به پاسخ گویی سریع و طبقه بندی حرفه ای و تکنولوژی پردازش سریع هستند، گفته می شود. از سوی دیگر بیشتر از یک سوم که حدود ۷٫۹ زتا بایت از داده های تولید شده می شود، درون خود ابر داده ها دیده خواهند شد. به اینفوگرافیک ِ زیر در خصوص داده های عظیم توجه کنید:

چگونه از داده های خود استفاده کنیم؟

سوال جالب توجه این است: هم اکنون که ما در انقلاب داده ای هستیم، این انقلاب چه چیزی را برای شما و یا شرکت شما به ارمغان می آورد؟ چگونه میتوانید حجم وسیعی از اطلاعات را به نفع خود استفاده کنید؟ شرکت IBM اشاره می کند که معمولا شرکت ها، داده های بزرگ را برای تصمیم گیری خود، دو بار استفاده می کنند. این تصمیم گیری ها مثلا “تحکیم قرارداد با شرکت های همتا “می باشند. در واقع این داده ها می توانند به تصمیم گیری های تجاری در واحد زمان سرعت بخشند؛ حتی اگر این تصمیمات توسط افرادی نظیر آشپز، بخش بازاریابی، فروش و یا مالی، گرفته شده باشند.

اما مشکل اینجاست که یک شرکت بطور متوسط معمولا از ۵ تا ۹ راه حل مختلف برای تصمیم گیری های مدیریتی(saas) خود استفاده میکند که البته تعداد این راه حل ها در چند سال گذشته تقریبا دو برابر شده است. معمولا برخی شرکت ها به علت فقدان یکپارچگی در تصمیمات، به طور منظم کاهش فروش دارند. همچنین شمار تصمیمات اخذ شده ی تجاری(راه کار های تجاری) آنها به مرور افزایش می یابد. در واقع این شرکت ها به علت عدم تصمیمات منظم و یکپارچه اغلب دچار سر در گمی و اتلاف وقت و هزینه هستند و باید به استفاده از داده ها و ایده های نو به دنبال راه کاری برای رونق گیری بازارشان باشند.

صنایع ای که بیشتر نیازمند داده کاوی و داده های عظیم(Big Data) هستند شامل:

۱- تجارت الکترونیک: شرکت ها با استفاده از آنالیز رفتار مشتریان خود می توانند محصولات بهتری را در اختیارشان قرار دهند که در این زمینه می توان به شرکت آمازون اشاره نمود.

۲-تبلیغات دیجیتالی: در حوزه تبلیغات کارفرمایان می توانند بر اساس علایق مشتریان خود تبلیغات مناسب را نشان دهند.

۳- در صنعت بازی سازی: با استفاده از جمع آوری داده و تحلیل رفتاری جامعه می توان بازی مناسب تولید کرد کنسول هایی مثل ایکس باکس با تعریف یک حساب کاربری آنلاین به تحلیل رفتاری کاربران خود می پردازد و …

بیگ دیتا اشاره دارد به دیتا ست هایی آنقدر بزرگ که روش های کلاسیک نمی توانند جوابگویش باشند. در واقع به مجموعهٔ داده‌هایی اطلاق می‌شود که مدیریت، کنترل و پردازش آنها فراتر از توانایی ابزارهای نرم‌افزاری در یک زمان قابل تحمل و مورد انتظار است. مقیاس بزرگ‌ داده، به طور مداوم در حال رشد از محدودهٔ چند ۱۰ ترابایت به چندینپتابایت و بالاتر در یک مجموعهٔ داده واحد است.

حمله به سلول‌های سرطانی با استفاده از نانوحباب‌ها

 

دانشمندان دانشگاه ایلینویز با توسعه روشی جدید به دنبال استفاده از یک داروی ضد سرطان مورد تائید به نام Targretin یا bexarotene هستند.

 

به گزارش بیگ بنگ به نقل از ایسنا، این دارو معمولا به صورت یک کپسول برای درمان لنفوم جلدی سلول T که یک نوع سرطان سیستم ایمنی بدن است، ارائه می‌شود. اما گروه محققان برای مقابله مناسب با تومورهای جامد، نیاز به مهندسی مجدد دارو دارند. هیچ‌یک از روش‌های درمانی سرطان آسان نیستند، اما حمله به یک تومور در کبد یک فرایند بسیار مشکل‌ساز است که به طور معمول نیازمند عمل جراحی است.

این روش جدید با تکیه بر نانو‌حباب‌ها که داروهای ضد سرطان را به داخل تومور رسانده و برای انتشار محموله خود در زمان مناسب می‌ترکند، می‌تواند به ارائه یک رویکرد کمتر‌ تهاجمی کمک کند. این حباب‌ها در یک مدل درون‌جانداری با استفاده از یک کاتتر انعطاف پذیر در کبد خوک قرار داده شدند. در طول فرایند درونی‌سازی سلولی، از امواج فراصوت برای ترکاندن نانو‌حباب‌ها و فعال‌سازی و انتشار پیش دارو در داخل سلول‌های سرطانی استفاده شد.

دیپانجان پن، محقق ارشد این پژوهش اظهار کرد: استفاده از یک مدل سرطان خوکی برای غربالگری دارو که به ندرت صورت می‌گیرد، به ما یک فرصت عالی برای بررسی طبقه‌بندی جدید نانو‌ حباب‌های درمانی در یک سیستم بالینی نزدیک به انسان را می‌دهد. به علاوه، این پژوهش به طور منحصر به فرد به بررسی سیستم از اتمی به مولکولی آن گاه به سلول، بافت و پس از آن سطح اندام می‌پردازد.

با کسب این نتایج، گام بعدی می‌تواند آزمایش این حباب‌ها در انسان‌ها باشد. این محققان اظهار کردند که این روش جدید علاوه بر ارائه یک جایگزین بالقوه برای عمل جراحی، یک مکانیسم انتشار بسیار خاص است که می‌تواند درمان‌های دارویی دقیق‌تری را ارائه دهد. این پژوهش در مجله ACS Nano منتشر شد.

هشدار محققان درباره پیامدهای دستکاری ژنتیکی انسان

 

دانشمندان علم ژنتیک و متخصصان اخلاق در یک اجلاس بین‌‌المللی در واشینگتن اعلام کردند به کاربردن فن‌آوری ویرایش ژنی در مورد جنین انسان برای مقاصد درمانی، تا موقعی که ملاحظات ایمنی حل و فصل نشوند، «غیر مسئولانه» است.

 

به گزارش بیگ بنگ به نقل از رادیو فردا، کارشناسان در این اجلاس در بیانیه‌ای گفتند ویرایش ژنی در جنین‌های انسانی برای اهداف پژوهشی، مادامی‌ که سلول‌های تغییریافته برای ایجاد بارداری استفاده نشوند، مجاز است. این بیانیه در حالی صادر شد که بحث در مورد به کار بردن ابزارهای قدرتمند ویرایش ژنی تخمک، اسپرم و جنین انسان که می‌تواند دی‌ان‌ای کودکان را پیش از تولد تغییر دهد رو به افزایش است.

توصیه این گروه از دانشمندان در راستای درخواست‌های گوناگون برای ممنوعیت‌ استفاده از فناوری ۹ CRISPR-Cas است که به سرعت تبدیل به روش مرسوم در ویرایش ژن توسط آزمایشگاه‌ها به دلیل سهولت نسبت به دیگر روش‌ها گردید. با کمک این فن‌آوری می‌توان ضمن بررسی دقیق ژن‌ها و یافتن خطاهایی که در کدهای یک ژن وجود دارد، از قیچی‌های مولکولی برای بریدن ژن معیوب و کار گذاشتن ژن سالم استفاده کرد.

موافقان این فن‌آوری می‌گویند این روش دانشمندان را کمک می‌کند سریع‌تر از بیماری‌های ارثی جلوگیری کنند. مخالفان نگران اثرات ناشناخته بر نسل‌های آینده هستند و می‌گویند والدین ممکن است وسوسه شوند ویرایش ژنتیک را برای بهبود بهره هوشی یا قابلیت‌های فیزیکی فرزندانشان انجام دهند. این گروه خواستار تشکیل یک مجمع دایمی بین‌المللی شد تا پژوهش‌ها در این حوزه را در سال‌های آینده هدایت کند.

متخصصان هشدار دادند اگر تغییرات ژنتیکی به جمعیت انسانی وارد شوند «حذف آنها بسیار مشکل خواهد بود و به یک اجتماع یا کشور محدود نخواهند ماند.» آنان همچنین این امکان را مطرح کردند که بهبود دایمی ژنتیکی بر روی زیرگروهی از جمعیت می‌تواند نابرابری‌های اجتماعی را تشدید کند. نگرانی های اخلاقی در این مورد از زمانی افزایش یافت که محققان چینی در ماه آوریل اعلام کردند یک ژن معیوب را در دو جنین که توانایی رشد نداشتند اصلاح کردند. جاکوب کورن، مدیر علمی برنامه ژن شناسی، می‌گوید بیانیه این گروه «بسیار مسئولانه» بود.

گاردین در ماه سپتامبر گزارش داد دانشمندان در بریتانیا درخواست مجوز کرده‌اند تا اصلاح ژنتیک را بر روی جنین انسان به عنوان یک پروژه تحقیقاتی با هدف توسعه انسانی انجام دهند. چند ماه پس از اینکه محققان چینی نخستین بار در جهان اعلام کردند دی ان ای جنین انسان را تغییر داده‌اند درخواست دانشمندان در بریتانیا مناقشه‌ برانگیز شد.

آیا زندگی جاودان به حقیقت بدل می شود؟!

 

مرگ در جهان سردرگم و پرتردید امروز یکی از قطعی‌ترین رویداد‌های موجود است، حادثه‌ای که کسی توان گریز از آن را نخواهد داشت، اگرچه شرکتی نوپا قصد دارد با استفاده از فناوری‌هایی که هنوز به وجود نیامده‌اند،‌ این حقیقت را تا سال ۲۰۴۵ وارونه سازد.

 

براساس گزارش ساینس الرت، شرکت نوپایی به نام هومایی می‌گوید می‌تواند انسان‌ها را از چنگال مرگ برهاند. چگونه؟ با انتقال دادن هوشیاری و آگاهی انسان به بدنی مجازی. اگر این برنامه کمی تخیلی به نظر می‌آید دلیلش این است که هنوز به واقعیت تبدیل نشده‌ است، زیرا هیچ‌یک از فناوری‌هایی که شرکت هومایی برای اجرای برنامه‌اش به آن نیاز دارد در دسترس و اجرایی نیستند. با این‌همه این ضعف باعث نشده جاش بوکانگرا مدیر عامل شرکت هومایی ناامید شود. وی اعلام کرده تا ۳۰ سال آینده اولین انسان را در بدنی مجازی احیا خواهد کرد.

فرایند انتقال هوشیاری یک انسان به بدنی روباتی یا مجازی در وب‌سایت این شرکت اینگونه توصیف شده‌ است: با استفاده از هوش مصنوعی و فناوری نانو داده‌های کلامی، رفتاری،‌پردازش فکر و اطلاعات درباره عملکرد درونی و بیرونی بدن فرد ذخیره خواهند شد. این داده‌ها کدنویسی شده و به فناوری حسگرهای چندگانه وارد خواهند شد. این حسگرها در بدن مجازی قرار خواهد گرفت که از مغزی مشابه فرد متوفی برخوردار است، مغزی که با کمک فناوری شبیه‌سازی ایجاد خواهد شد.

به بیانی ساده‌تر،‌ این شرکت قصد دارد مغز فرد متوفی را منجمد ساخته و زمانی که فناوری‌های مورد نیاز محیا بودند، آن را در بدنی دیگر قرار داده و احیا سازد. به گفته این شرکت زمانی که فناوری‌های لازم فراهم باشد،‌ مغز در بدنی مجازی احیا خواهد شد و این بدن تحت کنترل افکار و رفتارهای فرد متوفی قرار خواهد گرفت. با بالاتر رفتن سن مغز نیز با استفاده از فناوری نانو بخش‌های آسیب‌دیده ترمیم شده و بهبود خواهند یافت.

اگرچه تا به امروز پیشرفت‌هایی در زمینه بهره‌برداری از امواج مغزی برای خوانش ذهن و یا کنترل اجسام به دست آمده‌است، اما استفاده از یک مغز کامل و مجزا برای کنترل بدنی مجازی داستانی متفاوت است که شاید برای محقق شدن آن به چندین دهه زمان نیاز باشد. در عین حال باید این موضوع را نیز در نظر گرفت که مغز به تنهایی کنترل اعمال و رفتارهای انسان را به عهده ندارد و هورمون‌ها،‌ اندام‌های مختلف و حتی باکتری‌هایی که روی بدن زندگی می‌کنند نیز در آن نقش دارند.