سخنان بزرگان در مورد مرگ
ما قلبها از ترس مي ميريم؛ تنها از انديشيدن به عشق هاي مدفون شده و يا لحظه هايي كه مي توانستند خيلي زيبا باشند و نبودند، يا گنج هايي كه مي توانستند كشف شوند، اما براي هميشه در زير خاك مدفون ماندند. چون اگر هريك از اين پيشامدها رخ هد، ما رنج وحشتناكي مي كشيم؛ قلب من از رنج كشيدن مي ترسد.((پائولو كوئيلو))
يك شاخه گل به زنده اي دادن به هيچ روي قابل مقايسه با نثار كردن تاج گلي بر گور يك مرده نيست.((فونتون اورسلر))
در رنجي كه ما مي بريم، درد نه تنها در زخمهايمان، كه در اعماق قلب طبيعت نيز حضور دارد. در تغيير هر فصل، كوهها، درختان و رودها ظاهري دگرگونه مي يابند؛ همان گونه كه انسان در گذر عمر با تجربه ها و احساساتش دگرگون مي شود. در دل هر زمستان، تپشي از بهار و در پوشش سياه شب، لبخندي از روشنايي نمايان است.((جبران خليل جبران))
مرگ از پيري نمي آيد، بلكه با فراموشي مي آيد.((گابريل گارسيا ماركز))
عمري را هدر دادم تا بفهمم فهميدن همه چيز لازم نيست.((رنه كوتي))
امام خمینی رض: در جلسات موعظه و اخلاق آن قدر که جوانان تحت تأثیر واقع میشوند، پیران نمیشوند. جوانان متوجّه باشند و گول وسوسههای نفسانی و شیطانی را نخورند. مرگ به جوانان و پیران به یک گونه نزدیک است. کدام جوان میتواند اطمینان حاصل کند که به پیری میرسد و کدام انسان از حوادث دهر مصون است؟ حوادث روزانه به جوانان نزدیکتر است.
اگر خداوند، لحظه اي فراموشش شود و مرا عروسكي پارچه اي بپندارد و اگر چنين باشد كه براي مدت كوتاهي باز عمري ارزاني ام دارد، به يقين حرفي در مورد آنچه كه بدان مي انديشم بر زبان نخواهم راند و بي شك، انديشه خواهم كرد پيرامون سخناني كه بايد بگويم.((گابريل گارسيا ماركز))
روند رشد، پيچيده و پر زحمت است و در تمام مدت عمر ادامه دارد.((اسكات پك))
تا زنده هستيد، دل خود را زنده و شاداب نگهداريد؛ فرصت براي دلتنگي و مرگ بسيار زياد است.((اسكار وايلد))
اميد، با مرگ هم به گور نمي رود.((فريدريش شيلر))
وقتي براي عروسي خود بسيار هزينه كني، مهمان هايت را يك شب خوشحال مي كني و خودت را عمري ناراحت!((روزنامه نگار ايرلندي))
ممكن است شما از شكست خوردن نااميد و مأيوس شويد، اما اگر امتحان نكنيد فنا خواهيد شد.((شريعتي))
هيچ وقت درخت پرثمر استقلال و آزادي، بي آشاميدن خون، بارور و برومند نشده است و من هزاربار بيشتر ترجيح مي دهم كه در راه استقلال و آزادي و آسايش مردم كشته شوم تا مانند درماندگان در رخت خواب بيماري جان بسپارم.((علي اكبر دهخدا))
حضرت امام روح الله رض: خوف از مرگ برای آن است که کسی مرگ را آخر زندگانی بداند. کسی میترسد که با مرگ به نابودی برسد یا به مراحلی از جزا و عقاب برسد لکن اگر ما با سلامت ایمان از این دنیا برویم، چه در جبهه های جنگ، که جبهۀ شهادت است، وچه در جبهه های پشت جنگ، که آن هم جبهۀ جنگ وشهادت است، اگر ما نایل بشویم به فوز شهادت، باکی از این نداریم که در این دریای پر خروش عالم ما شکست بخوریم، شکست صوری، یا پیروز بشویم، پیروزی صوری. اگر ما در آن مرحله از سیر که داریم، پیروز از کار درآییم، مرگ ما پیروزی است، و حیات ما نیز پیروزی است.
اگر ما نتوانيم همانند مردان و زنان آزاد زندگي كنيم، بايد از مردن خوشحال باشيم.((مهاتما گاندي))