آهستگی وجودم

آنقدر /از ارتفاع آیینه پایین آمد

                                          تا عمیق زمین و

                                                                  نفرین شد

 آهستگی وجودم آنقدر

بی تجربگیم را تجربه کرد

                                   از فرسنگهای دور درخت

                                   تا سروده هایم سرد شد

 

هوای بارانی حوصله مارا نداشت

                                             تو را آفرید .

 اینجا عمیق زمین ارتفاع از آیینه می گیرد

                                                       تا من در سکوت پنجره ها

                                                                             رها می شوم