مرا ببخش

مرا ببخش دریــن روزگـــــــار پست                 درین دیــــــــــــــــر دیوانگان مست

مرا ببخش ، شبــــــانم و بیـراه میزنم                 دلی سفید دارم و کمی سیـــاه میزنم

مرا ببخش که همچـــــو خسرو نیستم                 روراست و زرنگ و پررو نیـستم

چو فرهـــادم و دلم تنگ شیرین است                 گرفتـــــــار دل  سنگ شیرین است

مرا ببخش که در دلم زندانش کرده ام                 از شیرین و همه  پنهــانش کرده ام

مرا ببخش که همچـــــو مجنون نیستم                 آواره دشت و بیـــــــــــابون نیستــم

مرا ببخش مجنـــون را برده ام از یاد                 بر نمی آید زمن چیزی مگر فریـاد

عیب مگیــــــــر که من طعمه نیرنگم                 طعمه حال و هوایـــــــــی می رنگم

مرا ببخش تجربه کردم بیتو بودن را                 ببخش بر من جسارت درسوردن را