رسول ری
حضرت عبدالعظيم (ع) از نوادگان حضرت امام حسن مجتبي (ع) است و نسبش با چهار واسطه به آن حضرت مي رسد. ولادت با سعادت حضرت عبدالعظيم(ع) در شهر مقدّس مدينه واقع شده است و مدّت 79 سال عمر با برکت او با دوران امامت چهار امام معصوم يعني امام موسي کاظم (ع)، امام رضا(ع)، امام محمّدتقي (ع) و امام عليّ النّقي (ع) مقارن بوده و احاديث فراواني از آنان روايت کرده است . از آنجا که از ايشان از نوادگان حضرت امام حسن مجتبي (ع)است به حسني شهرت يافته است.
حضرت عبدالعظيم الحسني (ع) از دانشمندان شيعه و از راويان حديث ائمّه معصومين(ع) و از چهره هاي بارز و محبوب و مورد اعتماد ، نزد اهل بيت عصمت (ع) و پيروان آنان بود و در مسايل دين، آگاه و به معارف مذهبي و احکام قرآن، شناخت و معرفتي وافر داشت. ستايشهايي که ائمّه معصومين عليهم السّلام از وي به عمل آورده اند، نشان دهنده شخصيّت علمي و مورد اعتماد اوست.
زمينه هاي مهاجرت حضرت عبدالعظيم (ع) از مدينه به ري و سکونت در غربت را بايد در اوضاع سياسي و اجتماعي آن عصر جستجو کرد. ديدار حضرت عبدالعظيم (ع) در سامرا با حضرت امام هادي (ع) به خليفه گزارش داده شد و دستور تعقيب و دستگيري وي صادر گشت، او نيز براي مصون ماندن از خطر، خود را از چشم مأموران پنهان مي کرد و در شهرهاي مختلف به صورت ناشناس رفت و آمد مي کرد و شهر به شهر مي گشت تا به ري رسيد. از همان سالها ري يکي از مراکز مهمّ سکونت مسلمانان شد و اعتبار و موقعيّت خاصّي پيدا کرد . در ري ، هم اهل سنّت و هم از پيروان اهل بيت(ع) زندگي مي کردند و قسمت جنوبي و جنوب غربي شهر ري ، بيشتر محلّ سکونت شيعيان بود.
حضرت عبدالعظيم (ع)ميان شيعيان شهرري بسيار ارجمند بود و پاسخگويي به مسايل شرعي و حلّ مشکلات مذهبي آنان را برعهده داشت. روزهاي پاياني عمر پربرکت حضرت عبدالعظيم (ع) با بيماري او همراه بود، خبر درگذشت اين نواده رسول اکرم(ص) دهان به دهان گشت و مردم با خبر شدند و جامه هاي سياه پوشيدند و پيکر مطهّر او را غسل دادند، به نقل برخي مورّخان در هنگام غسل، در جيب پيراهن او کاغذي يافتند که نام و نسب خود را در آن نوشته بود.
زمينه هاي مهاجرت حضرت عبدالعظيم (ع) از مدينه به ري و سکونت در غربت را بايد در اوضاع سياسي و اجتماعي آن عصر جستجو کرد. ديدار حضرت عبدالعظيم (ع) در سامرا با حضرت امام هادي (ع) به خليفه گزارش داده شد و دستور تعقيب و دستگيري وي صادر گشت، او نيز براي مصون ماندن از خطر، خود را از چشم مأموران پنهان مي کرد و در شهرهاي مختلف به صورت ناشناس رفت و آمد مي کرد و شهر به شهر مي گشت تا به ري رسيد. از همان سالها ري يکي از مراکز مهمّ سکونت مسلمانان شد و اعتبار و موقعيّت خاصّي پيدا کرد . در ري ، هم اهل سنّت و هم از پيروان اهل بيت(ع) زندگي مي کردند و قسمت جنوبي و جنوب غربي شهر ري ، بيشتر محلّ سکونت شيعيان بود.
حضرت عبدالعظيم (ع)ميان شيعيان شهرري بسيار ارجمند بود و پاسخگويي به مسايل شرعي و حلّ مشکلات مذهبي آنان را برعهده داشت. روزهاي پاياني عمر پربرکت حضرت عبدالعظيم (ع) با بيماري او همراه بود، خبر درگذشت اين نواده رسول اکرم(ص) دهان به دهان گشت و مردم با خبر شدند و جامه هاي سياه پوشيدند و پيکر مطهّر او را غسل دادند، به نقل برخي مورّخان در هنگام غسل، در جيب پيراهن او کاغذي يافتند که نام و نسب خود را در آن نوشته بود.
منبع: التذكره العطيه، ص 217 به بعد، زندگاني حضرت عبدالعظيم، محمد رازي، ص 96 به بعد به طور مفصل و امامزادگان معتبر ايران، سيد عزيزاله امامت، ص 13 به بعد.