در اخبار آمده است كه يكي از دانشمندان و علماي مذهبي قوم بني اسرائيل، مردمان را از رحمت خداي تعالي نوميد مي‏كرد و كار را بر ايشان سخت مي‏گرفت. هر كه نزد او مي‏رفت تا راهي براي توبه بيابد، او همه راه‏ها را به روي او مي‏بست و به وي مي‏گفت: فقط عذاب را آماده باش. مرد دانشمند مرد. او را در خواب ديدند. گفتند: چگونه‏اي و خدايت را چگونه يافتي؟
گفت: هر روز صدايي به من مي‏گويد: تو را از رحمت خود نوميد و محروم مي‏كنم، آنسان كه در دنيا، بندگانم را از من نااميد كردي.»
** سوي نوميدي مرو، اميدهاست - - سوي تاريكي مرو، خورشيدهاست
حكايت پارسايان رضا بابايي