چرا امروز واژه هايي چون « يقين » و « وحدت » موهوم شده اند و حرف همديگر را نمي فهميم و دست بيگانه را بهتر و محكمتر مي فشاريم !
چرا امروز آنقدر در زير بار ذلت خميده ايم كه حيواني ترين شكنجه ها را به روي ما مي آزمايند و شرمسارانه نظاره گريم
براي فردايمان چه انديشيده ايم آيا تاريخ از جمعيت ميلياردي مان , لوحي رنگين از خروش غرور آفرين مان در خويش ثبت خواهد كرد يا در يكي از منزلگاههاي آن , نفسمان مي برد و مي مانيم و در تاريخ گم مي شويم
آيا با تاريخ تا آخرين منزلگاه هستي كه « نجعلهم ائمه و نجعلم الوارثين » است مي مانيم و سرفراز در « اذا وقعت الواقعه » و يا به حكم « لايغير بقوم حتي يغيروا بانفسهم » تمام غرور و شرف و هويتمان را به خونخواران خواهيم باخت !
آري اي مسلمان ! من و تو امت خاتمميم و امروز حجتها را ما بايد به ساير ملتها بقبولانيم نه اينكه آنها , راه و تكليف و هدف مان را به غارت ببرند. امروز مرهم زخمهاي سينه هامان همان لااله الا الله است اگر با هم و به قوت ندا دردهيم .
امروز آنچه كه حلقوم مظلومين عراق و فلسطين و... را از چنگال اهريمن ها رها مي كند , « واعتصموا بحبل الله جميعا و لاتفرقوا » است .
امروز خيلي از بلاها را به دست خويش بر سرمان مي آورند و تاوان نكرده هاي ديروزمان را , امروز مي پردازيم . پس تا امروزمان بدتر از ديروزمان نشده , به خود بياييم كه اگر چنين كنيم تا وادي « وارثين » , راهها هموار است .
جهان تاريك است , اما روشني بخش آن هست و گرنه نعوذ بالله از غفلت و تفرقه , كه بدعقوبتي خواهد داشت .
ع ـ ا
روزنامه جمهوري اسلامي 11/03/1383