سخنان بزرگان درموردخنده
اين حقيقت كه مي توانم دانه اي بكارم و آن دانه تبديل به گل شود، دانش خود را با ديگري بخش بخش كنم و آن دانش همان شخص شود، يا به كسي لبخند بزنم و بجاي آن، لبخندي دريافت كنم، تمرينات معنوي است.((لئوبوسكاليا))
ياد بگيريد كه وجه خنده دار هر چيزي را ببينيد. اين كار، بهترين شيوه براي رها شدن فوري از چنگ تنش و از بين رفتن پريشاني و ترديد است؛ آن را بيازماييد.((ريچارد تمپلر))
ناراحتي هاي بزرگ نيست كه صبر و بردباري نياز دارد، بلكه اين ناراحتي هاي خرد خرد و جگر سوراخ كن را با تبسم برگزار كردن، به راستي نيازمند روحيه است.((جين وبستر))
[ به ] راستي كارهاي آدمي چه خنده آور و ضد و نقيض و ناپايدار است!((مارك تواين))
به آنها كه مرا دوست دارند لبخند مي زنم و براي آنها كه از من متنفرند آه مي كشم، آسمان هر جور كه بالاي سر من قرار دارد بي تفاوت است، زيرا در درون من قلبي است كه براي مواجهه با هر سرنوشت و تقديري آماده است.((بايرون))
نويسنده اي كه مي كوشد بر ترجمه ي رمانهايش نظارت كند، همچون چوپاني كه در پي گله اي از گوسفندان ناآرام است، به دنبال كلمه هاي بي شماري مي گردد؛ حالت اين نويسنده براي خودش غم انگيز است و براي ديگران خنده آور.((ميلان كوندرا))
اگر داستاني خنده دار را با دقت به طول و تفضيل نگاه كنيم، داستان بيش از پيش حزن انگيز مي شود.((گوگول))
كمتر چيزي يافت مي شود كه نفرت انگيز را از خنده دار، جدا كند.((يونسكو))
زماني چيزهايي مرا به خشم مي آورد كه امروز باعث خنده ام مي شوند. براي اين كار پايداري لازم است تا با آن، انسان هاي ميانه ي اهل عمل بر شاعران و هنرمندان خنده سر دهند.((فرناندو پسوا))
كوتاهترين فاصله بين دو نفر، لبخند است.((مثل))
اي ستاره ي نيرو، تو را مي بينم كه ايستاده اي و بر درد من لبخند مي زني؛ تو با دست فولادين خود اشاره مي كني و من نيروي خويش را باز مي بابم.((هنري وادزورث لانگفلو))
در ميان اندوه و خطا و غم، شبنم جواني را در دل خود نگهدار و بر لبان خود لبخند حقيقت را.((هنري وادزورث لانگفلو))
خنده، نزديكترين فاصله بين دو نفر است.((ويكتور بورگ))
خنده، بدبختي را از بين مي برد. خنده به انسان مي آموزد كه حتي در سخت ترين شرايط، خونسرد بماند و وجود خود را چندان جدي نگيرد.((شري كارتر اسكات))
نويسندگي، تجربه اي خنده آور است؛ بايد هزاران بار مُرد تا به تازگي آغازين بنفشه ها دست يافت.((كريستين بوبن))