سخنان بزرگان در مورد استعداد

فقر، آدم باهوش را از اقامه‌ی دلیل لال می‌کند.((امام علی (ع)))

در هنگام خوشی و رغبت، چنان عمل کنید که در زمان ترس و وحشت عمل می‌کنید. هشیار باشید! من ندیده‌ام مانند کسی را که جویای بهشت باشد و بخوابد و گریزان از آتش باشد و در خواب فرو رود.((امام علی (ع)))

هشیار باشید! کسی را که حق سودش نبخشد، باطل ضررش خواهد زد و کسی را که هدایت راستش نسازد، گمراهی به هلاکتش خواهد کشید.((امام علی (ع)))

نابغه در بند حدود ديگران نيست، قانون او در وجود خود اوست. همچون كوهي كه آتشفشان از درون مي خروشد و كوهپاره ها را از پيش بر مي اندازد و دهانه اي براي فوران خود مي سازد. فطرت وي قانون مي گذارد و كار خود را با آن مي سنجد.((گوته))

برای اطاعت، نشانه‌های روشنی است و راه‌هایی واضح و جاده‌ی هموار و غایتی مورد جستجو. هشیاران به آن وارد می‌شوند و کودن‌های نگون‌بخت با آن مخالفت می‌نمایند.((امام علی (ع)))

انسان خردمند می‌تواند خرسند گردد به اینکه در ذهن خود توانگر باشد، ولی عکس آن، روی نمی‌دهد.((پرمودا باترا))

ذهن ما قابل برنامه‌ریزی است و این، ما هستیم که تصمیم می‌گیریم حسود باشیم و افسوس بخوریم و یا شاد باشیم و لذت ببریم.((پرمودا باترا))

ذهن ما همچون یک جریب زمین است که می‌توانیم در آن، شادی یا غم و اندوه پرورش دهیم. چنانچه تلاشی برای رشد بذر شادی صورت نگیرد، متاسفانه طبیعت انسان، غم و اندوه را پرورش می‌دهد.((پرمودا باترا))

هنگامی که تصویر ذهنی شما از آنچه می‌خواهید باشید، روشن باشد، کم کم به همان تبدیل می‌شوید.((جک کانفیلد))

هر آنچه را ذهن بتواند درک و باور کند، می‌تواند آن را به دست آورد.((ناپلئون هیل))

اگر ذهن خود را با شایستگی‌های خود تطبیق دهید، نود تا نود و شش درصد استرس، از ما دور می‌شود.((پرمودا باترا))

بدون آنکه بگذارید یادبودهای دردناک گذشته بر شما چیره گردند، به آرامی در ذهن، مرورشان کنید و از آن تجربه‌ها، درس بیاموزید.((وین دایر))

در مسیر کشف، هوش، نقش زیادی ایفا نمی‌کند. جهشی در هشیاری ایجاد می‌شود که می‌توانید آن را شم و شهود یا آرزو نام نهید؛ آن گاه راهکار، خود به خود به سوی شما می‌آید و نمی‌دانید چگونه یا چرا.((آلبرت انیشتین))

به این حقیقت دست یافته‌ام که شکست، مایه و برانگیزاننده‌ی اصلی انسان است؛ زیرا فرصتی به ما می‌دهد تا نیروی مورد نیاز را برای حرکت به سوی هشیاری برتر پدید آوریم.((وین دایر))

به مجرد اینکه انگشت تو حرکت کرد و چیزی نوشت و به نوشتن ادامه داد، نه پارسایی و پرهیزگاری و نه فهم و زیرکی تو می‌تواند نیم خط آن را از بین ببرد، و نه اشک‌های تو می‌تواند واژه‌‌ای از آن را بشوید و پاک کند.((خیام))